Pro en contra ...

De egalitaire lobby… wordt genoeg aangevallen door de rechterkant, en terecht ook. Zij gaan uit van een internationalistische visie waarbij culturen niet langer tellen en slechts inwisselbare elementen zien. Het hoeft ook niet te verbazen dat deze lobby ook bestaat uit mensen waarvoor religie een hinder is en die onze eigen cultuur ronduit verachten in een rare vrees voor hun eigen schaduw. Iedereen die tegen hen is, is volgens hen onverdraagzaam en deze lobby zal ook direct met termen als nazisme en fascisme beginnen smijten, hoe ongepast die ook mogen zijn. Zij begrijpen niets van de sociologische processen die achter de vorming en evolutie van culturen zit. Combineer dit met hun lineaire visie op de geschiedenis, waarbij alles volgens hen eindigt in een aards paradijs waarbij iedereen met iedereen overeenkomt in een superdemocratie, en je komt uit bij een lobby die hopeloos vastzit in hun denken en niet kan begrijpen dat mensen niet willen meestappen in hun visie.

De progressieve partijen, die nu teren op de ruïnes van de ooit revolutionaire massapartijen van de sociaal-democratie, hebben deze egalitaire lobby met open armen verwelkomd. In een wereld waarbij de arbeider niet meer op een 19de-eeuwe manier wordt uitgebuit en waarbij de sociaal-democratie hun ideologie heeft opgeofferd om aan de macht te kunnen deelnemen, zijn vele van hun kiezers naar de rechterkant overgestapt. Sociaal-democraten, en vele radikaal-linksen met hen, hebben hun revolutionair socialisme laten vallen en hun denkbeelden omgedraaid. Tegenover de strijd van de arbeider tegen het vijandige grootkapitaal plaatsen zij nu een egalitaire visie waarbij de zelfverklaarde democratische verdraagzamen vechten tegen de nazifascistische onverdraagzamen. Het is een verminkte moderne versie van de klassenstrijd waarbij de klassenverschillen zijn vervangen door een verschil in visie op migratie. Van de scheppende arbeider die meer waard was dan de intellectueel in de ivoren toren hebben zij een domme laaggeschoolde knoeier gemaakt. In de ogen van de erfgenamen van de sociaal-democraten die ooit pleitten voor volksopvoeding is de arbeider zonder diploma een dom iemand, een marginaal die geholpen moet worden als een klein kind.

Toen bleek dat die arbeider overliep naar de rechterkant hadden de progressieve partijen een nieuw kiespubliek nodig. Liefst één dat ze konden bespelen met een ideologie van simplistisch denken. Zoals hierboven gezegd, verminkten zij de theorie van de klassenstrijd door de eeuwen heen en vormden zij het om naar een denken tussen verdraagzamen en onverdraagzamen. De verworpenen der Aarde werden de nieuwe migranten en de reactie werden de onverdraagzamen. Het is dan ook enkel op die manier dat de progressieve partijen hun aanhang konden bewaren en het verklaart ook waarom er tussen het Vlaams Belang en de voormalige SP een exodus van kiezers is geweest.

De liberale lobby… is de lobby van het grootkapitaal, van de grote bedrijven en, in het geval van België, de lobby van de verfransing. Zij draaien hun kar naarmate de bedrijven het willen of naar mate zij denken dat het zal aanslaan bij de bevolking. Niet dat zij de kern van hun ideologie veranderen, ze veranderen enkel de accenten en de manier waarop zij het brengen. Het grootkapitaal had in de naoorlogse jaren van grote economische groei nood aan een stroom van arbeiders. Niet enkel omdat de economie zo explosief groeide, maar ook omdat organisaties zoals de vakbond eindelijk helemaal erkend en aanvaard werden door de maatschappij. De tijden van Daens waarin bedrijfsleiders ongestoord hun arbeiders konden uitmelken voor een hongerloon zijn voorbij. Ook zij hadden nodig aan een nieuw publiek, een nieuw arbeiderspubliek. En liefst één zonder syndicalistische achtergrond, één dat in armoede leefde en één dat geen aansluiting had bij de West-Europese visie op bevrijding, emancipatie en democratie. In andere woorden: één dat hard zou werken voor weinig geld en geen syndicale organisatie zou oprichten.

Voor hen zijn de massamigratiestromen slechts een aanvoer van arbeidersvee. De slechtbetaalde banen gaan naar hen en de Europeaan, zich wentelend in de luxe van materialisme en individualisme en zich niet langer liet inspireren door gedachten als “arbeid adelt”, liet maar begaan. Hun huidige pleidooi voor een systeem van “greencards” is trouwens al even verwerpelijk als hun voorgaande daden. Het houdt immers in dat de waarde van een mensenleven kan gemeten worden in economisch nut. De mens verwordt tot een economisch cijfer. Niet langer een scheppend wezen, maar een producerend en consumerend wezen. Verworden tot een kosten/baten-analyse.

Maar, in tegenstelling tot de egalitaire lobby, wordt deze lobby nooit aangevallen. Sterker nog, deze lobby wordt vaak opgevreeën door dingen als het intrekken van het stakingsrecht te eisen of het in vraag stellen van het bestaan van de sociale zekerheid. Het is echter deze lobby die het gevaarlijkste van de twee is. De egalitaire lobby werkt in het openbaar via “marsen voor verdraagzaamheid” en initiatieven in die richting. De liberale lobby werkt echter via achterkamers en heeft ook geen probleem om met hun geweld bepaalde initiatieven te steunen. Kijk maar naar Dedecker die graag opschept met zijn bedrijfsconnecties die zijn partij financieel zouden ondersteunen. Het hoeft dan ook niet te verbazen dat LDD pleit voor greencards en voor economische migratie.

Deze twee groepen… zijn de grote steungroepen pro-massamigratie in Europa. Morgen de vraag hoe de rechterkant hierop antwoordt of hier net niet op antwoordt.


Yves Pernet
Scriptor NSV! 2007’-08
Bron: Vijfhonderd Mijl