Woensdag, 20 augustus 2008Gedachte van de Week “[D]e industrie is niet alleen de toepassing van de wetenschap, toepassing waarvan die laatste – op zichzelf – totaal onafhankelijk zou moeten zijn. Zij wordt er de bestaansreden en de rechtvaardiging van, zodanig dat hier nogmaals de normale betrekkingen omgekeerd blijken te worden. Datgene waarop de moderne wereld al haar krachten heeft toegepast, zelfs wanneer ze heeft beweerd aan wetenschap op haar manier te doen, is in werkelijkheid niets anders dan de ontwikkeling van de industrie en het ‘machinisme’. En door zo de materie te willen beheersen en haar naar hun gebruik te buigen zijn de mensen er alleen in geslaagd zich er de slaven van te maken. Zoals we in het begin zeiden: niet alleen hebben ze hun verstandelijke (als het nog toegelaten is zich van dat woord te bedienen in een dergelijk geval) ambities beperkt tot het uitvinden en bouwen van machines, maar ze zijn uiteindelijk zélf machines geworden. Inderdaad, de ‘specialisatie’ – zo geroemd door bepaalde sociologen onder de naam ‘arbeidsverdeling’ – heeft zich niet alleen opgedrongen aan geleerden, maar ook aan technici en zelfs aan arbeiders, en voor die laatsten is elke verstandelijke arbeid op die manier onmogelijk gemaakt. Heel anders dan de ambachtslui van vroeger, zijn zij niets anders dan de bedieners van machines. Zij vormen als het ware één geheel ermee. Zij moeten onophoudelijk – op een volledig mechanische manier – bepaalde gedetermineerde bewegingen herhalen om het minste tijdverlies te vermijden. Altijd dezelfde en altijd volbracht op dezelfde manier. Zo willen het tenminste de Amerikaanse methodes die aanzien worden als de hoogste graad van ‘vooruitgang’. Inderdaad, het gaat er alleen om zoveel mogelijk te produceren. Men bekommert zich weinig om de kwaliteit, het is enkel de kwantiteit die belangrijk is. We komen eens te meer terug op dezelfde vaststelling die we al gemaakt hebben in andere domeinen: de moderne beschaving is waarlijk wat men een kwantitatieve beschaving kan noemen, wat niets anders is dan een andere manier om te zeggen dat zij een materiële beschaving isâ€. René Guénon, La crise du monde moderne, p. 153 Denk daar maar eens een weekje over na... Week 18 augustus 2008 Bron: Euro-Synergies Trackbacks
Trackback URI voor deze bijdrage
Geen Trackbacks
Reacties
Geeft reacties weer als
(Lineair | Samengevoegd)
Haha, dat ken ik. :p
Guénons 'La crise du monde moderne' is subliem. Veel gebalder en beknopter dan Evola's 'Révolte contre le monde moderne'. Een aanrader! Against the Modern World van prof. Mark Sedgwick is ook gebaseerd op het werk en de invloed van Guénon.
Het boek van Evola vond ik buitengewoon geniaal. Binnenkort eens het werk van Guénon binnenrijven. Zéér benieuwd.
Kritische kanttekening nr. 1:
ben het fundamenteel oneens met Guénon zijn analyse van de arbeidsverdeling. België is nog het enige land in Europa met een archaïsch en achterhaald systeem van een gesplists arbeidersstatuut en bediendenstatuut. Dit wordt tegen beter weten in krampachtig in leven gehouden door de vakbonden, die gezien hebben dat in Duitsland, waar hoegenaamd geen statuut is en enkel de wapengelijkheid in onderhandelingen tussen werkgever en werknemer zijn vastgelegd, de vakbonden weinig tot niks in de pap te brokken hebben. De vakbonden willen dus heus NIET dat er wat aan de sociale ongelijkheid wordt gedaan, want dankzij de sociale ongelijkheid hebben zij een reden tot bestaan. Analoog met het bestaan van overheden, zij ZORGEN ervoor dat mensen behoeftig en dependent aan de staat zodat zij een reden tot bestaan en excuus voor herverdeling heeft. Het gesplitst statuut is helemaal niet meer aan de orde, aangezien de te bedienen machines en de beslissingen die op de werkvloer genomen dienen te worden, van een geavanceerde technische kennis afhangen en dus geen enkele arbeider meer "zuivere handenarbeid" uitoefent.
Kritische kanttekening nr.2:
Kritiek tegenover het modernisme vervalt veel te vaak in een plat reactionnair betoog. Guénon slaat enkele essentiële stappen in zijn denkproces over: het "Amerikaanse" proces van de massaconsumptie beantwoord louter op een vraag. Als de eigenaars van kapitaalgoederen investeren in kwantiteit en desinvesteren in kwaliteit, is dat louter omdat er een vraag ik naar kwantiteit. Het is al te makkelijk (laf?) om het grootkapitaal met de vinger te wijzen, al meen ik dat het grootkapitaal de rol vervult van een ongelovige Thomas die kotert in de wonden van ons eigen volk. Als de mensen zich tot slaaf maken van de "vooruitgang" en de "consumptie" dan is dat omdat zij een (onder)bewuste kosten-batenanalyse maken en daar (juist of niet) meer voordelen in zien dan in een anti-modernistisch discours. Maar laten wij vooral niet vergeten dat een belangrijke (zij)tak van onze ideologische onderbouw wortelt in het modernisme. Het "futurismo", waarin volkeren zich verheffen tot "beheerder van de natuur" tot "heerser over de natuur". Daarom misschien dat het futurismo en de Italiaanse anarchistische beweging (plus Dada) God en de Schepping verwierpen? Volgens mij is dit anti-modernistisch discours maar een ontspoord spasme van een tot reactionair verworden conservatief betoog. Ik denk voorts dat de anti-modernisten niet onder ogen durven zien dat de "reign of materialism" eerder een faling van de immateriële beweging inhoudt, dan een overwinning van het materialisme. De mensen herkennen zichzelf niet (meer) in alles wat "meta" is, omdat het simpelweg hen geen antwoorden biedt. En als volksnationalist dienen we inductief ons volk als maatstaf te nemen, en niet vanuit een ivoren toren de deductie te preken, want dan vervreemd je vroeg of laat van uw eigen volk. Gedenk vooral dat tradities nooit statisch zijn, maar altijd dynamisch. Daarom is een conservatieve en reactionaire maatschappijvisie zowieso achterhaald. Je kan hoogstens op persoonlijk vlak conservatief en reactionnair zijn. De maatschappij / de meerderheid ervan betichten van het niet te zijn, is bij het haar getrokken en intellectueel oneerlijk.
*beantwoordt louter een vraag
**waarin volkeren zich verheffen VAN "beheerder" tot "heerser" in een kolerieke bui als deze vergeet ik soms de spelling en grammatica na te kijken, waarvoor excuses
"Gedenk vooral dat tradities nooit statisch zijn, maar altijd dynamisch. Daarom is een conservatieve en reactionaire maatschappijvisie zowieso achterhaald."
Hierop toch een citaat dat bewijst dat men in Traditionalisme traditie wel degelijk ziet als een dynamisch principe: "Tradition is neither servile conformity to what has been, nor a sluggish perpetuation of the past into the present. Tradition, in its essence, is something simultaneously meta-historical and dynamic: it is an overall ordering force in the service of principles that have the chrism of a superior legitimacy (we may even call them 'principles from above')." (J. Evola)
@ Wanderer
Appelen met citroenen vergelijken, is hier eigenlijk nog te zacht uitgedrukt. Guénon klaagt hier enkel en alleen de "vervreemding" van de arbeid aan en dat op een manier die veel fundamenteler is dan die van Marx. Wat de rest betreft: een plutocratie die fundamenteel (zelfs niet alleen macro-economisch en financieel) rot is, kun je niet meer oplappen door partij te kiezen. Een nieuwe staat moet een regime krijgen dat sterk genoeg is om zich daarboven te plaatsen. Een nieuwe staat zal zelf zijn politieke elites moeten opleiden door jeugdorganisaties en elitescholen en niet - zoals nu - door alle mogelijke parvenu's (van judoka's tot juristen) te rekruteren uit de geledingen en belangengroepen van de burgerij. Dat is een heel concrete eis. Het was ook die van de politieke traditionalist Evola. "Fuoco della rivolta sta bruciando ancora dell'insurrezione risorgerà l'aurora tirannide borghese ancora poco tempo la rivoluzione scoppia in ogni momento". (Intolleranza)
Voor traditionalisme te begrijpen moet je sowieso de achtergrond weten, anders ga je inderdaad nogal snel appelen met peren vergelijken. Guénon, Evola en alle anderen moeten niet buiten de context van cyclische geschiedbeschouwing gezien worden, met al haar kenmerken.
Alleszins is traditionalisme nét de enige stroming die je niet van reactionair denken kan verwijten, daar het zich perennialistisch opstelt. De vraag wordt hoe we traditionalisme een plaats moeten geven tegenover het realisme (?) van Wanderer. Maar dat is een discussie apart. Reactie toevoegen
|
ZoekenCategorie
Gelieve naar de voorpagina te gaan voor de speler.
Gelieve naar de voorpagina te gaan voor de speler.
|
