Bartkus stelt zich in haar boek “The dynamic of secession” de vraag wanneer een bepaalde gemeenschap overgaat tot een mogelijke afscheiding van de staat waartoe ze verbonden is. Naast vier noodzakelijke elementen die aanwezig moeten zijn voor een afscheidingscrisis (onderscheiden gemeenschap, leiders, territorium en ontevredenheid; zie hieronder) is de timing tot het overwegen van zo een afscheiding belangrijk. De timing van het kiezen voor een mogelijke afscheiding hangt af van vier variabelen: (1) de opbrengsten van een verder gezet lidmaatschap in de breder bestaande politieke entiteit; (2) de kosten van zo een lidmaatschap; (3) de kosten van afscheiding en (4) de opbrengsten van afscheiding.
Op 11 november was de geopolitieke denker Alexander Doegin te gast in Antwerpen ter ere van het colloquium “Welk Europa morgen?” van de nieuw-rechtse Delta-Stichting, uitgeefster van het tijdschrift TeKoS (Teksten, Kommentaren en Studies). Een goede gelegenheid om het complexe denken van de Rus eens onder de loep te nemen.
Op 21 juli 2006 gaf de NSV!-Antwerpen een gratis vat. Niet omdat wij zoveel van belgië houden, verre van, maar wel omdat we iets anders te vieren hadden. Ondanks bijna twee eeuwen onderdrukking door het francophone belgische regime bestaat de Vlaamse cultuur nog steeds. Voor ons was dat dan ook de enige reden tot feesten die wij hebben. Hier vindt u de toespraak die toenmalig VVB-voorzitster Rita De Bont gaf voor de NSV!-Antwerpen.
Was für ein Dünkel! Du wagst, was wir alle loben, zu schelten? Ja, weil ihr alle, vereint, auch noch kein Einziger seid.
Friedrich von Schiller – “An die Menge”
Totalitaire regimes gaan ten onder, omdat ze de drang van de mens naar fundamentele vrijheid niet weten te bevredigen. Ze dienen dan meestal ook psychotische, onrealiseerbare idealen of nog minder verdedigbare persoonlijke interessen. Politiek die de natuur tegengaat is geen lang leven beschoren. We denken hierbij aan het barbaarse communisme van Stalin en Mao, of het losgeslagen primitivisme van Pol Pot.
Rechts en links worden in de media meestal geassocieerd met sociaal-economische tegenstellingen. Als nationalisten zijn wij geconditioneerd door die visie, omdat deze sociaal-economische tegenstelling samenviel met de tegenstelling tussen natiestaten en ‘blokken’ waarvan ze deel uitmaakten: NAVO tegen Warschaupact. Door de tegenstelling tussen links en rechts zelf, al is het gedeeltelijk, ook zo in te vullen treden we in een materialistische levens,- mens,- en wereldvisie. Niet doen dus.
Het is reeds 200 jaar geleden dat graaf Alexis de Tocqueville het levenslicht zag. Hij werd op 29 juli 1805 te Derneuil geboren. Reeds in het jaar 1831 werd hij als rechter te Versailles naar de Verenigde Staten gestuurd om daar de strafrechten te bestuderen. Hij vatte zijn taak echtere ruimer op en maakte een diepgaande studie van alle staatkundige inrichtingen in de Verenigde Staten. Het resultaat hiervan was een werk in vier delen, ‘La démocratie en Amérique’. Het verscheen in de jaren 1835-1840. Door dit werk verwierf Tocqueville zich grote bekendheid. De ideeën van deze Franse aristocraat uit de 19de eeuw leven nog steeds verder en zijn nog steeds toepasbaar op de hedendaagse samenleving.
“Dit is inderdaad geen gewone crisis. Er ontbreekt een gemeenschappelijk belang.” Wilfried Martens in “De Morgen” van 21 augustus 2007
De verkiezingen zijn nu reeds meer dan twee maanden achter de rug en we kunnen op z’n minst wel stellen dat de regeringsvorming geen succes is, om het wel zéér zacht uit te drukken. Waar vroeger vaak conflicten waren tussen de verscheidene politieke families, is er nu duidelijk een conflict tussen de Vlaamse en de Waalse/Franstalige belangen. De afgelopen dagen zijn de kranten, het internet, de journaals, kortom de ganse media, gevuld met allerlei analyses over de oorsprong van deze crisis, de eventuele uitwegen uit de crisis en zelfs over de toekomst van België. Zeer interessant is dat de publieke opinie niet enkel Vlaamsgezinder wordt, maar zelfs openlijk separatistisch. Allerlei peilingen, waarvan de betrouwbaarheid uiteraard ter discussie kan gesteld worden, wijzen op een patroon waarbij de meeste Vlamingen in de hoofden reeds afstand hebben genomen van België en nu enkel wachten op de staatskundige bevestiging hiervan. Dat de Walen en Franstalige vasthouden aan België is niet verrassend, zij zijn immers de echte, en waarschijnlijk laatste, Belgen.
Aan het woord één van onze Zuid-Afrikaanse vrienden. Hij vertelt een paar anekdotes, slechts enkele van de velen over wat er zoal foutgaat in het Zuid-Afrika van het ANC.
Na de Anglo-Boerenoorlog wordt de Unie van Zuid-Afrika gesticht. Het wordt een Dominion in het Britste Rijk. Na 1918 wordt de voormalige Duitse kolonie Namibië hieraan toegevoegd. Na de Eerste Wereldoorlog vindt er een landbouwcrisis plaats in Zuid-Afrika. Vele boeren gaan failliet en verhuizen naar de steden. Waar het platteland Nederlandstalig is, zijn de steden Engels en veelal bevolkt door zwarten die werden aangetrokken voor de mijnbouw. Met de nieuwe toestroom van boeren worden zwarten verplicht om in aparte wijken te wonen.
