Of Darwin gelijk heeft met zijn theorie betreffende de evolutie en het ontstaan van de mens laat ik in het midden, maar één vlak heeft hij alvast groot gelijk: zij die het meest aangepast zijn, zijn degenen die overleven. Deze wet/regel, of noem het gerust axioma, is ook van toepassing op mensen en systemen. Begrijp me goed, dit is geen pleidooi voor het sociaal-darwinisme, maar een pleidooi tot het (her)opbouwen van een dynamische samenleving. Een samenleving moet immers evolueren, meegaan met de tijd, maar dit zonder alles in één keer te willen veranderen en dus een tabula rasa te maken.
Zoals de titel doet vermoeden wordt het boek van Kinneging gekenmerkt door een filosofische inslag. Het boek van de hoogleraar rechtsfilosofie van de Leidense universiteit en voorzitter van het bestuur van de Edmund Burke Stichting, werd in 2006 beloond met de Socratische Wisselbeker 2006, een wisselbeker voor het beste filosofische boek van het voorbije jaar.
Op 15 februari 2005 overleed vrij onverwacht op 57-jarige leeftijd de conservatieve publicist Samuel Francis. Deze voormalige columnist van de Washington Post en medewerker van onder andere Chronicles en Vdare is vrijwel onbekend in Vlaanderen. Hoog tijd om daar verandering in te brengen en een blik te werpen op het denken van deze uitgesproken niet-politiek correcte Amerikaan.
Het eerste deel van dit dossier eindigde met de boodschap de ondergang voor te bereiden door ons enkel nog op de beste elementen (onszelf incluis) te concentreren. Dit staat in schril contrast met de huidige tendens van ‘redde wat er te redden valt’ die zich binnen de beweging aftekent, en enige richtlijnen lijken dan ook aan de orde. Overigens, zelfs losstaande van het eerste deel zal deel 2 waarde hebben voor de echte nationalist. Hoe dan ook, de richtlijnen zijn voor de eenvoud en retentie ondergebracht in de lijfspreuk van Sven Hedin (1), namelijk ‘Voluntate et Labore’, oftewel, ‘Wilskracht en Arbeid’.
