Nationalistische ...

"Ik heb dat nog nooit gevierd. Het is gewoon belachelijk. We moeten al die slechte gewoontes van Amerika niet overnemen. Ik kom uit het Ieperse en daar vieren we op 11 november Sint-Maarten. Dat was iets om naar uit te kijken. Als er elke maand iets te vieren valt, is het niet meer leuk."

Annelien Coorevits



Denk daar maar eens een weekje over na...

Week 27 oktober 2008

Klik hier om het Vraaggesprek met Ruben van IDM over wat deze vrijdag plaatsvindt te beluisteren.

Casa Pound is een Romeins kraakpand dat deel uitmaakt van een bredere Italiaanse nationaal-revolutionaire kraakbeweging: de Occupazione Non Conforme [2] (ONC) en de Occupazione a Scopo Abitativo [3] (OSA). Casa Pound mag dan nu wel het uithangbord zijn van die beweging, maar het was niet het eerste kraakpand in Rome. Het werd gesticht in 2003 door de groep die een jaar eerder al Casa Montag [4] had gesticht. Casa Pound (Via Napoleone III) en Casa Italia (Via Lima) houden zich vooral bezig met sociale activiteiten, terwijl Casa Montag (Via Tiberina) en Foro 753 (Via Capo d’Africa) zich vooral bezig houden met culturele en sportieve activiteiten. De eerste twee zijn OSA. De laatste twee zijn ONC.

(Herpublicatie wegens actualiteit, oorspronkelijk artikel dateert van mei 2007)

Deze tekst verscheen in het lustrumnummer van Kort Manifest n.a.v. 25 jaar Vormingsinstituut Wies Moens. In dit nummer vindt u de bijdragen van twaalf gastauteurs die allen een artikel schreven over een onderwerp passend in het gedachtegoed van Wies Moens. Meer info op http://www.wiesmoens.be/vormingsinstituut_25jaar.html

De verengelsing van ons onderwijs

De impact van de globalisering van ons onderwijs op het gebruik van het Nederlands in onze hogescholen en universiteiten blijft tot op heden beperkt. Momenteel geldt nog steeds het structuurdecreet dat het gebruik van een andere taal in de Bachelors beperkt tot 10%. In de Masterrichtingen bestaat er geen beperking, maar moet er voor elke anderstalige opleiding ook een Nederlandse worden aangeboden zo er een dubbel aanbod ontstaat. Wanneer we echter de situatie in Noord-Nederland bekijken stellen we vast dat de verengelsing daar alomtegenwoordig is. Zo worden aan de Universiteit van Amsterdam 66% van de Masteropleidingen in het Engels aangeboden terwijl aan de Technische universiteit Delft alle Masters in het Engels worden gedoceerd.

[...] [W]at we nu zien gebeuren met de crash van Wall Street is het equivalent voor Friedmanisme wat de val van de Berlin Wall was voor autoritair communisme: Een terechtstelling van een ideologie. Dit kan niet simpelweg worden afgeschreven als corruptie of hebzucht, aangezien wij, sinds Reagan, leven met een beleid van liberalisatie van de krachten der hebzucht om de idee van de overheid als regulator te verwerpen [en] om de burgers en consumenten te beschermen tegen de schadelijke impact van [deze] hebzucht[.] Ideeën welke, vanzelfsprekend, grote aanhang vonden na de Crash van 1929[.] Maar waar we in feite in leefden was een bevrijdingsbeweging, inderdaad, de meest succesvolle bevrijdingsbeweging van onze tijd, [de] beweging van het kapitaal welke zichzelf bevrijdt van alle beperkingen op haar accumulatie.

Naomi Klein

Denk daar maar eens een weekje over na...

Week 20 oktober 2008

Ik ben zonet teruggekeerd van een vorming over het heidendom in hedendaags West-Europa. Op een bepaald moment had de spreker het over de Vlaamse cultuur, of beter gezegd het gebrek eraan. Onderstaand citaat vond ik veelzeggend. Het ging over een Marokkaanse man en een discussie met hem over integratie.

“Waarin moeten wij Marokkanen ons integreren? Geef mij een voorbeeld van echte Vlaamse cultuur en dan kunnen we verder praten. Maar wat is Vlaamse cultuur? MTV, McDonalds?”

En de man heeft overschot van gelijk. Met de veramerikanisering hebben we onze eigen cultuur vervlakt tot een niveau waarbij alles dat echt eigen was, echt Vlaams was, enorme schade is toegebracht. Wie kan hier nog tien concrete, tastbare dingen opsommen die écht Vlaams zijn. Een BigMac? Prada? Starbucks? Is dat wat wij willen, een maatschappij van individualisten, merken en snobistisch denken en handelen? Wanneer wij vragen aan vreemdelingen om zich aan te passen, te assimileren, dan is het ook aan ons om ervoor te zorgen dat zij iets hebben om zich aan aan te passen. Of houdt integratie een morele degeneratie in waar alles moet kunnen en mogen? Als dat het geval zou zijn, dan hebben vele conservatieve moslims, en ook vele buitenlandse conservatieve (Poolse) katholieken, gelijk om krampachtig vast te houden aan hun eigen cultuur.

Het gebeurt niet vaak dat er – in Nederlandse vertaling nog wel – een nieuw boek verschijnt dat we meteen een vaste plaats in onze Gwenvedbibliotheek kunnen geven. Dat het boek over eten gaat verklaart misschien een deel van de belangstelling, met name van uitgeverij De Arbeiderspers (de meeste mensen bekommeren zich nu eenmaal meer om eten dan om metafysische problemen). Het heet ‘Een pleidooi voor echt eten’ en is van de hand van de Amerikaan Michael Pollan. In de boekhandel zag ik het bij kookboeken staan, maar dat is een monumentale vergissing. De relevantie van het boek en de eventuele invloed die het kan hebben situeren zich – via het ‘kanaal’ van de factoor eten – op cultureel en maatschappelijk vlak, zoveel was me al duidelijk na het lezen van een eerste bespreking in de krant. En toen spoedig daarna de tweewekelijkse aflevering van ‘The American Conservative’ in de bus viel, met daarin een interview met auteur Michael Pollan, was het duidelijk: in dat boek over voedsel was ook ideologisch voedsel te vinden.

Een eerste prettige verrassing: in een tijd waarin wetenschap (‘op haar smalst’, voeg ik er graag aan toe) in toenemende mate alles en iedereen lijkt te overheersen is Michael Pollan eerlijk onwetenschappelijk, een tikje antiwetenschappelijk zelfs. Het nutritionisme (precies de poging om ons voedingspatroon wetenschappelijk te regelen) is zijn favoriete schietschijf. Die typische contaminatie van wetenschap en industrie heeft ons plezier in eten zowel als ons aanvoelen wat gezond eten is grotendeels te niet gedan. ZE spreekt niet meer over voedsel maar over voedingsstoffen, die men dan blijkbaar verondersteld wordt willekeurig tot iets eetbaars te kunnen synthetiseren. Het gaat niet meer over granen, groenten, fruit en vlees of vis, maar over oxydanten, omega-weet-ik-veel, vezels, aminozuren en (on)verzadigde vetzuren. De industrie ging alles wit raffineren: bloem, rijst, suiker. Het gamma voedingsmiddelen dat in allerlei etensmiddelen terug kwam werd steeds smaller: rijst, tarwe, maïs en soja. Voor de ‘smaak’ zorgen vet, zout en zoet. Gezellig empirisch-anekdotisch gaat de auteur daartegen in met de volgende natte-vingeradviezen. Bijna vanzelfsprekend roept hij op om kunstmatige kleur-, smaak- en zoetstoffen te mijden en pleit hij voor zo vers mogelijke producten van de lokale markt, als het kan van de biologische teelt. Voor sommigen minder evident zal zijn advies zijn om niets te eten wat niet kan rotten of wat ingrediënten bevat die onbekend, niet uit te spreken of meer dan vijf in getal zijn. Even schitterend onwetenschappelijk is zijn goede raad betreffende hetgeen je in de supermarkt (als dat al de plaats is waar je voedsel wil kopen) moet aanschaffen: neem in gedachten je grootmoeder of je overgrootmoeder mee en koop slechts datgene wat zij zou kennen en appreciëren. In zijn overigens enthousiaste bespreking van het boek in De Standaard schrijft Kerel Verhoeven: “Mocht (Pollan) het hele systeem van landbouw en voedselvoorziening willen ombouwen, dan was hij een gevaarlijke utopist. Maar hij blijft in de keuken.” Het is in het licht van die toch ietwat onderkoelde reactie dat het interview in The American Conservative interessant is. Want daarin gaat Michael Pollan nog een stukje verder in politiek-maatschappelijke richting. Voor Karel Verhoeven misschien ‘gevaarlijk’, voor ons een extra meerwaarde bovenop zijn op zich al genietbaar en waardevol boek.

Denk daar maar eens een weekje over na...


Week 13 oktober 2008


Kijk ook uit naar de langverwachte brochure economie van de Nationalistische Vormingscel (NVC), welke binnenkort zal verschijnen!

Zowel in de EMU als in België komen recessiescenario’s gevaarlijk dichtbij. Beide economieën staan voor een periode van erg zwakke groei. Dat zal onvermijdelijk de overheidsfinanciën en de arbeidsmarkt aantasten. Het enige positieve nieuws in deze malaise komt van een spectaculaire afkoeling van de inflatie. Keerzijde van deze wel erg schrale medaille is dat de inflatiestop zal overschaduwd worden door een massaal banenverlies.

Groei valt stil

De voorbije zomer werd duidelijk dat de economische problemen niet beperkt bleven tot de VS. Het land van het cowboykapitalisme zal wel ten onder gaan aan haar eigen hybris en het sociaaldemocratische Europa, waar de “vrije” markt ingesjord zit tussen allerhande bureaucratische overheden, zou triomferen. Niets is minder waar. In zowat de hele wereld doken steeds meer en meer signalen op van groeivertraging. Zeker in de eurozone bleek het ontkoppelingssprookje, waarbij de Europese economie zich niets zou aantrekken van de externe problemen (door de Europese rechterzijde gevierd als het plan “Fort Europa”), niet opgewassen tegen de pijnlijke realiteit. Het Europese conjunctuurplaatje verslechterde de jongste maanden opmerkelijk snel. De combinatie van dure olie en voeding, een sterke euro, zware problemen bij de belangrijkste (Amerikaanse) handelspartners en het moeilijke kredietklimaat blijkt de Europese economie de das om te doen.

Nu en dan echter, wordt het gordijn net lang genoeg gelicht zodat wij kunnen zien wat erachter steekt. Een aantal reputabele autoriteiten hebben toegegeven wat er gaande is, waaronder Sir Josiah Stamp, president van de Bank of England en de tweede rijkste man in Groot-Brittannië in de jaren '20. Hij verklaarde in een toespraak aan de Universiteit van Texas in 1927:

"Het moderne bancair systeem ontwikkelt geld uit het niets. Dit proces is wellicht de meest ongelooflijke goochelarij ooit uitgevonden. Bankieren werd beschouwd als oneerlijk en een zonde. (...) Bankiers bezitten de wereld. Neem dat weg maar laat hen met de macht om geld te creëren en binnen een handomdraai zullen ze genoeg geld gecreëerd hebben om de wereld terug te kopen. (...) Neem deze macht van hen weg en alle grote fortuinen, inclusief dat van mijzelf, zullen verdwijnen, want dit zou een betere en gelukkigere wereld betekenen. (...) Echter, als je door wil gaan met de slaaf van bankiers te zijn en de kost van je eigen slavernij ook nog eens zelf te betalen, laat de bankiers dan doorgaan met geld en krediet te creëren."

(...)

De privatisatie van geld is de onderliggende oorzaak van armoede, economische slavernij, overheden met een tekort aan fondsen en een oligarchische heersende klasse welke elke poging tot hen omver te werpen afslaat.

Denk daar maar eens een weekje over na...


Week 6 oktober 2008


Uit: Web of Debt

Kijk ook uit naar de langverwachte brochure economie van de Nationalistische Vormingscel (NVC), welke binnenkort zal verschijnen!

Voor velen lijkt liberalisme de beste, zo niet de enige manier waarop politieke leiders en sociale groepen kunnen samenwerken, en waardoor sociale veranderingen en politieke hervormingen kunnen slagen. In elk geval is dit het geval in Oost-Europa, maar ik geloof dat dit ook tot een aanzienlijk niveau geldt voor andere landen welke wij omschrijven als het Westen. Liberalisme wordt niet alleen gezien als synoniem met vrijheid, maar ook als het lot van de moderne wereld, de fundamentele bindende kracht achter de beschaving, en de enige politieke taal waardoor we elkander kunnen begrijpen. Toen Oost-Europeanen zichzelf van de Sovjet hegemonie bevrijdden, was het eerste dat hen verteld werd, en velen vertelden dit tegen zichzelf, dat ze een liberaal patroon moesten gaan volgen. Wat dit ‘liberaal patroon’ inhield, moest nog duidelijk worden. Maar waar geen twijfel rond bestond, was dat een openlijke afwijzing van dit patroon, zelfs slechts mondeling, of het opzettelijk vervangen van het woord ‘liberaal’ door ‘niet-liberaal’, onaangename gevolgen zou teweeg kunnen brengen bij internationale instellingen en in de internationale publieke opinie.

Liberalisme is natuurlijk een los en nogal obscuur concept dat verschillende ideeën verzamelt, die niet altijd met elkaar te verenigen zijn in de verschillende historische contexten. Het gaat van radicaal vrije markt kapitalisme tot de welvaartstaat, over Ludwig von Mises, naar John Rawls, richting Reagonomics en verder door via de Europese Unie. Wisselen tussen een enge en een brede definitie van liberalisme, en terug, is, zeker in de polemiek, een algemene praktijk geworden bij politici, politieke commentatoren en het gros van de mensen. Daarom is een coherente en exhaustieve definitie van ‘liberalisme’ zeer moeilijk. Dit is echter geen excuus voor de zoektocht naar zo’n definitie op te geven. Coherente en exhaustieve definities van socialisme of conservatisme zijn niet minder moeilijk, maar dit heeft critici nooit weerhouden bezwaren tegen deze twee te opperen.

Laat me dus mijn eigen formulering geven. Een liberaal is iemand die een afgeslankte kijk op de mens, gemeenschap, moraliteit, religie, geschiedenis en filosofie heeft, vanuit de overtuiging dat dit de veiligste wijze is voor menselijke coöperatie tot stand te brengen. Hij ontkent niet dat rijkere principes en normen mogelijk zijn, maar hij gelooft dat deze principes enkel valide zijn binnen bepaalde groepen en gemeenschappen. Daarom weigert hij aan deze principes en normen enige universele waarde te hangen en protesteert wanneer iemand zijn overtuiging, hoe juist deze ook mag zijn, probeert op te leggen aan de volledige sociale entiteit. Liberalen hebben wellicht afwijkende meningen over economische vrijheden en de rol van de overheid, maar ze staan verenigd in hun overtuiging dat een afgeslankte kijk op vlak van antropologische, morele en metafysische assumpties de eerste voorwaarde is voor vrijheid en vrede. Wie deze assumpties wil verrijken brengt ideologisch conflict teweeg en ondermijnt daardoor de basis voor vredelievende samenwerking, wat de deur opent naar discriminatie.

"De wereld gaat naar de vaantjes en ik voel me goed."

Klassieke nihilistische stelling

( Voor meer over nihilisme: American Nihilist Underground Society )

Denk daar maar eens een weekje over na...

Week 29 september 2008

Beste kandidaat-schachten,

De Nationalistische Vormingscel heet u allereerst welkom bij de NSV! . Omdat nationalisme een haast oneindig spectrum aan stromingen en theorieën omvat, raden wij u aan gedurende uw NSV!-periode voldoende vorming te krijgen om als goed onderbouwd nationalist door het leven te kunnen gaan.

Natuurlijk wil de Nationalistische Vormingscel hierbij helpen, kijk in eerste instantie maar eens naar onze blog nationalisme.info, de oude artikels zijn nog net zo relevant als de nieuwe, volledig in het Nederlands en van toegankelijk niveau, dus hier heb je al een goede startplaats. Neem ook gerust eens contact op met een lid van de Vormingscel in je afdeling, mocht je het aandurven mee te werken of gewoon voor een inhoudelijk babbeltje.

Verder zijn er veel interessante activiteiten de komende tijd, een overzichtje:

Woensdag 1 oktober: Debat NSV!-Hasselt: De Economische Crisis
Donderdag 2 oktober: Debat NSV!-Antwerpen: “Barst België?”
Dinsdag 7 oktober: Debat NSV!-Gent: Over de samenwerking tussen Vlaanderen en Nederland /n1182753172_30144786_5885.jpg
Woensdag 8 oktober: Debat NSV!-Leuven: Hoe lossen we België op?
Zaterdag 11 oktober: N-SA Congres: Voor ons Volk, Tegen het Kapitaal
Maandag 13 oktober: Debat NSV!-Brussel: Vlaanderen onafhankelijk: Wat met Brussel? (meer info volgt op www.nsv.be)
Vrijdag 17 oktober: Vormingsavond NSV!-Westland met oud VMO’er: “Van de Kust tot in den Voerstreek”
Zondag 19 oktober: Historische Boekenbeurs van de Vlaamse Beweging te Nijlen
Maandag 20 oktober: Referaten NSV!-Hasselt
Vrijdag 24 oktober: Vormingsavond Voorpost Antwerpen: De Koude Oorlog: Terug van weg geweest?
Woensdag 29 oktober: Stellingenavond NSV!-Leuven
Vrijdag 31 oktober: Casa Pound Conferentie, meer informatie: http://zzavlaanderen.wordpress.com/
Donderdag 6 november: Debat NSV!-Antwerpen (meer info volgt op www.nsv.be)
Woensdag 12 november: Schachtenreferaten & Vorming NSV!-Leuven
Donderdag 13 november: Vormingsavond NSV!-Gent: Michel Doomst over BHV
Maandag 17 november: Vormingsavond NSV!-Hasselt: Economie
Zaterdag 22 november: Vlaamse beweging & geschiedkundige boekenbeurs: http://i38.tinypic.com/ridt28.jpg
Dinsdag 25 november: Vormingsavond NSV!-Gent: Bert De Brabandere over Radicalisering van CD&V
Woensdag 26 november: NSV!-Leuven: Lezing de Dietse identiteit
Donderdag 27 november: NSV!-Antwerpen: Vormingsavond VMO met R. Verreycken
Zaterdag 29 november: 14de Tekos Colloquium: Homo Americanus: Bedreiging voor Europa? Meer informatie: Schrijf je in voor de nieuwsbrief op http://www.deltastichting.be/
Dinsdag 2 december: NSV!-Antwerpen: Vormingsavond VMO met R. Verreycken
Woensdag 3 december: Vormingsavond NSV!-Leuven: Religie
? : Voorstelling Tweede Lustrumboek NSV!

Een volle agenda dus! Voor meer informatie van NSV!-activiteiten kan je altijd terecht op www.nsv.be !

Hopelijk tot binnenkort!


Metamilitant
namens de Nationalistische Vormingscel