Nationalistische ...

(Vertaald door de NVC. Onze excuses voor wat niet vertaald is geraakt en mogelijke onnauwkeurigheden omwille van de taalbarrière.)

Om deze week eens te zinnespelen op de betoging in Maastricht deze zondag, een overweging. Staight Edge is een jongerencultuur van geheelonthouders, wat zowat neerkomt op niet drinken, niet roken en geen gemeenschap zonder (echte) relatie.

Het is allemaal goed en wel te ageren tegen wiet, koffieshops en hard drugs, maar als men dan niet consequent in het leven staat lonkt de hypocrisie. Alcohol en tabak zijn immers evengoed schadelijk op termijn voor lichaam en geest. En op dat vlak moeten we toegeven dat de Vlaamse nationalisten niet bepaald heiligen zijn. Maar ook promiscuïteit plaatsen de Straight Edgers terecht in het rijtje en ook op dit vlak zou zodoende de nodige aandacht mogen worden besteed.

Natuurlijk is het niet de bedoeling dat we nu collectief geheelonthouders worden. Maar de kernboodschap van Straight Edge is verantwoordelijk en met helder verstand door het leven gaan. Als wij onze rolfunctie als integrale, metapolitieke nationalisten serieus nemen en het in deze als onze plicht zien tegen drugs te betogen, moeten we tenminste dat ook van onszelf kunnen zeggen.

Begin met handelen, begin bij jezelf!

Denk daar maar eens een weekje over na...

Week 23 februari 2009

Vlaams, sociaal & nationaal: Waarom?
Bekeken: Valkyrie
Lodewijk Dosfel besproken
Dostojevski en de slavofielen
Vraaggesprek met Stefaan van den Eynde (Werkgroep Traditie)
Nation onder de loep
...

OPGELET !

Daar het ter onzer attentie is gekomen dat er veel belangstelling is voor een apart Branding abonnement, lanceert de NSV! dit jaar een nieuwe formule. Voor 15 EUR krijgt u een jaarabonnement op Branding zonder lidmaatschap van de NSV!

Let op! Met dit abonnement krijgt u dus geen lidkaart van de NSV! en steunt u niet onze lokale afdelingen of algemene werking! Dit abonnement wordt enkel gebruikt ter bekostiging van Branding.

Voor een Branding abonnement schrijft u 15 EUR over op rekening 402-8144051-25 van NSV!-Nationaal met de expliciete vermelding 'Abonnement Branding'


Wilt u Branding ontvangen en ondertussen ook de NSV! steunen? Word dan snel lid!

Hieronder twee artikels over Ché Guevara. Eerst dat van Ethisch Strijder vanuit een contra-standpunt en vervolgens een wederwoord van Metamilitant vanuit pro-standpunt.

CONTRA

Woensdag 18 februari kwam er een film uit over de mythische figuur van Ernesto ‘Ché’ Guevara, Ché – De Argentijn. Men kent deze figuur wellicht van op miljoenen T-hemdjes. Ernesto werd geboren in Rosario, een stadje in Argentinië, op 14 juni in het jaar 1928. Op negendertigjarige leeftijd, in oktober 1968, werd hij door het Boliviaanse leger geëxecuteerd nadat de Amerikaanse CIA hem de dag ervoor had gearresteerd. ‘Ché’ Guevara was een Argentijns communistische revolutionair en een Cubaans guerrillaleider. De bijnaam ‘Ché’ kreeg hij gedurende zijn verblijf in Guatemala. In Latijns-Amerika gebruikt men de kreet “Ché” als aandachtstrekker. Het kan vrij vertaald worden als ‘vriend’ of ‘maat’.

Een voorsmaakje van de film van Steven, Soderbergh is te zien op: http://www.youtube.com/watch?v=EAfmlxwGPFo

Aanstaande dinsdag 24 februari in het programma Dietse Dinsdag een openhartig vraaggesprek van DJ Had Je Me Maar met één van de weinige nog actieve mensen die de Centrumstroming (Centrumpartij, CD, CP '86 en NB) van begin tot eind hebben meegemaakt, drs. Alfred Vierling.

Vierling spreekt o.a. over;

- zijn milieuaktivisme
- hoe hij onthulde waar de Amerikaanse kernwapens in Nederland lagen
- zijn strijd tegen de islamisering
- homoseksualiteit
- en zijn ontmoetingen met o.a. Horst Mahler, Guillaume Faye, Willem Oltmans en Pim Fortuyn.

Een boeiend portret van zo'n 90 minuten met een eigengereide en eigenwijze nationalist.

Dinsdag 24 februari van 20.00 tot 22.00 uur op Radio Rapaille.

Als militant leven vraagt voor een deel ascese. We moeten in onszelf de "oude man" laten sterven... Degene die het toegestane niet kan weerstaan, zal dat ook niet kunnen met wat verboden is. Het gaat hier om zich voor te bereiden op grote zaken door trouw aan de kleine te zweren.

1) Wacht met aan tafel te drinken tot een ander begonnen is.
2) Help bij de tafel afruimen en de afwas na het eten.
3) Balanceer niet op je stoel.
4) Besteed je avond aan te lezen in plaats van aan televisie te kijken.
5) Donneer je bloed, of je tijd voor anderen.
6) Snoep niet tussen de maaltijden in.
7) Telefoneer of schrijf met een ouder iemand die niet veel nieuwtjes ontvangt.
8) Sta vroeger op.
9) Ban snoepgoed (zo nodig ook wijn of sigaretten)
10) Deel je snacks.
11) Als je meerdere dingen moet doen, begin dan met wat je het minst graag doet.
12) Vijf minuten vroeger opstaan en jezelf verplichten enkele oefeningen te doen (opdrukken, sit-ups).
13) Genoeg wilskracht hebben om je met koud water te wassen.
14) Gaan praten met een geïsoleerd en weinig geliefd iemand.
15) Een wandeling maken, in plaats van je fiets te nemen (of de bus of auto).
16) Zich weerhouden van de handen in de zakken te steken.
17) Zich verplichten een tekst van buiten te leren.
18) Een gevangen kameraad schrijven.
19) Een deel van je zakgeld gebruiken voor militantisme.
20) De trap in plaats van de lift nemen.


Bron: Zentropa

Denk daar maar eens een weekje over na...

Week 16 februari 2009

De Roemeense schrijver Cioran schreef in zijn Syllogismes de l’amertume dat Hitler gepoogd heeft de beschaving te redden door de barbarij. Een barbaarse poging, maar niettemin de laatste poging in het Westen volgens Cioran. Dat is allicht de reden waarom westerse beschaving en westerse waarden nu het ordewoord zijn van barbaren, die zich ervan bedienen voor politiek en ander gewin. Voor hen geldt: zij verkrachten de beschaving om de barbarij te redden. Nationalisten die zich dit beschavingsdenken eigengemaakt hebben, slaan de bal volledig mis. In de volgende tekst leggen we uit waarom.

Over het ontstaan van de democratie zijn ondertussen al halve bibliotheken volgeschreven. Sommige beweringen, vooral uit Amerikaanse hoek, hebben vaak een emotionele kijk op de geschiedenis. En dan zeker wanneer het neerkomt op het ontstaan van de democratie. Zo heb ik het genoegen gehad om in een documentaire van History Channel te mogen vernemen dat Sparta een geboorteplek was van de democratische en vrije samenleving. Heel het bestaan van de helotenklasse, de pseudo-eugenetische keuring van kinderen, het barakkenbestaan, etc… wordt compleet genegeerd. Laten we dan ook met wat minder emotie naar het ontstaan van de democratie kijken.

De democratie is in mijn ogen, maar wie ben ik natuurlijk, een staatsvorm die zijn wortels heeft in de nood aan een legitimatie van private belangen door de brede bevolking. Het is vanuit dat standpunt om het huidige systeem geen democratie, maar een demoligarchie te noemen. Wanneer de brede bevolking zich keert tegen de private belangen van een persoon of een groep kunnen die immers verloren gaan. Om direct te gaan roepen en tieren dat dit slecht is en dat zulke systemen in het verleden kwaadaardig waren, is echter ook te ver gaan. We mogen nooit dingen als het cultureel en historisch kader vergeten. Waarom werden er vroeger geen vraagtekens gesteld bij het nastreven van de belangen van oligarchen? Heel simpel, omdat mensen niets anders gewoon waren en omdat de democratie van toen net een verbetering was tegenover het systeem ervoor.

Waar is Burke gebleven? En Nisbet? En Weaver? En tal van anderen? Deze vragen drukken me dikwijls met de neus op de feiten. Er is veel naamconservatisme in ons kleine landje. En er zal nog meer naamconservatisme bijkomen als nieuwe neoconservatieve en liberale internetmedia straks als paddenstoelen de grond uitschieten. Maar het echte conservatisme lijkt steeds meer een vergeten zaak. Wanneer men het werk van Robert Nisbet leest, dan merkt men het verschil meteen. Tegenover het fletse hedendaagse neoconservatisme dat bepaalde items najaagt als islam, meningsuiting, democratie en vrije markt, is het lezen van Nisbet een verademing voor conservatieve geesten.

Enkele jaren geleden werd in Nederland het conservatisme nieuw leven ingeblazen door de oprichting van een Edmund Burke Stichting. Mannen als Kinneging, Spruyt en Livestro strooiden toen kwistig rond met grote boeken van grote namen als Burke, Weaver, Kirk en ook Nisbet. Dat was in het begin. Na enkele jaren was en is er nog maar weinig Burke te bespeuren. Wat restte was Plato, Leo Strauss en wat aanvullend materiaal, veelal tijdloos en ahistorisch van karakter. Nu zal ik hier niet alleen maar kwaad over spreken; het was onder meer een stuk politieke urgentie en intellectuele onderbezetting die tot keuzes leidden waar men achteraf al dan niet gelukkig over kan zijn. Maar jammer is het wel. Zeker in een tijd waarin politiek pragmatisme en populistische hysterie in elkaar over lijken gaan.

Om deze weinig opzienbarende constateringen kracht bij te zetten en in te vullen, hebben we, als conservatieve leeskring in Groningen, besloten het werk van Nisbet ter hand te nemen. Robert Nisbet (1913-1996) heeft tal van boeken geschreven, maar één boekje leek ons een goede inleiding tot zowel Nisbet als tot het traditionele conservatisme: Conservatism – Dream and Reality, een werk waarin Nisbet de contouren schetst van de conservatieve ideologie (sic!). Hieronder volgt een weergave van het eerste hoofdstuk uit dit boek, genaamd: "Sources of Conservatism".

Robert Nisbet legt het jaartal 1830 ten grondslag aan het conservatisme; het jaar waarin in Engeland voor het eerst het zogenaamde conservatisme onderdeel ging uitmaken van het politieke discours. Qua filosofische inhoud was het echter Edmund Burke die vanaf 1790, met name in diens Reflections on the Revolution in France, de conservatieve thema’s naar voren schoof die vanaf dan de gehele negentiende eeuw hun weg zouden vinden binnen het conservatieve denken. Burke zag in dit werk niet minder dan een Europese revolutie met daaraan ten grondslag de Franse Revolutie. Jaren later zag op soortgelijke wijze iemand als Alexis de Tocqueville zijn werk Old Regime and the French Revolution oorspronkelijk als het eerste deel van een groter werk: The European Revolution.

(De Kozakken steken veel jolijt in het schrijven van de brief aan de Turkse Sultan.)

Alle theorie ten spijt, vraagt het in de loop der geschiedenis momenten waarop men beter blijk kan geven van de afkeer, dan van diplomatie en rede. Het is niet voor niets dat Generaal McAuliffe zijn "Nuts" na bijna 65 jaar nog even vers in de oren klinkt. Of wat te denken van na een paar millennia nog altijd bekend te zijn met de kreet van 300 Spartanen, "Molon Labe". Men moet niet altijd alles willen verantwoorden, soms is de ander helpen herinneren hoe de verhoudingen ook alweer lagen beter met een kleurrijke "Njet".

En daarom, om bij de gedachte van deze week ook eens een humoristische toon te slaan, kijken we naar het lichtend voorbeeld van Oekraïense Kozakken. In 1676 waren deze in een oorlog met de Ottomanen verwikkeld en net nadat de Kozakken een slag tegen hen gewonnen hadden, stuurt de Turkse Sultan alsnog een eis tot overgave. De Kozakken besloten toen een nogal 'origineel' antwoord te geven, waarbij ze de boodschap en eretitels van de Sultan parodieerden in wat later bekend zou staan als De Kozakkenbrief:

***
Thou Turkish Devil!

Brother and companion to the accursed Devil, and Secretary to Lucifer himself, Greetings!

What the hell kind of noble knight art thou? Satan voids and thy army devours. Never wilt thou be fit to have the sons of Christ under thee. Thy army we fear not, and by land and by sea in our chaikas we will do battle against thee.

Thou scullion of Babylon, thou beer-brewer of Jerusalem, thou goat-thief of Alexandria, thou swineherd of Egypt (both the Greater and the Lesser), thou Armenian pig and Tartar goat. Thou hangman of Kamyanets, thou evildoer of Podolia, thou great silly oaf of all the world and of the netherworld and, before our God, a blockhead, a swine's snout, a mare's ass, and clown of Hades. May the devil take thee!

That is what the Cossacks have to say to thee, thou basest born of runts! Unfit art thou to lord it over true Christians!

The date we know not, for no calender have we got. The moon [month] is in the sky, the year is in a book, and the day is the same with us here as with ye over there—and thou can kiss us thou knowest where!

***

Bron: InfoUkes

Denk daar maar eens een weekje over na...

Week 2 februari 2009

(De Nationalistische Vormingscel verwelkomt elke poging tot even kleurrijke vertaling van dit 'kozakkenstukje' naar het Nederlands.)

Algemeen wordt aangenomen dat het leger van de Verenigde Staten van Amerika het sterkste leger ter wereld is. De VS is “de” leidende macht inzake de ontwikkeling en toepassing van de nieuwste en modernste bewapening, tactieken en opleiding. Toch slaagt het sterkste leger ter wereld er niet in om een “boeren”-leger als dat van de Taliban in Afghanistan te verslaan. Integendeel zelfs, de Taliban is na al die jaren er enkel nog sterker uit gekomen. Toch beschikt de Taliban naar schatting over gevoelig minder troepen dan de coalitiestrijdkrachten die toch meer dan superieur bewapend zijn. Hoe is het mogelijk dat het meest technologische leger van de wereld hier niet kan zegevieren?