Donderdag, 29 januari 2009Gedachte van de Week In Wallonië afficheert een bedrijf: "Hier praat men geen Vlaams!" In Vlaanderen antwoordt een soortgelijk bedrijf: "Hier praat men niet, hier werkt men." Bron: NOVOPRESS Wellicht ook iets voor de Vlaamse nationalistische beweging om te overwegen, gedraagt ze zich meer als een Waals of een Vlaams bedrijf? Denk daar maar eens een weekje over na... Week 26 januari 2009 Trackbacks
Trackback URI voor deze bijdrage
Geen Trackbacks
Reacties
Geeft reacties weer als
(Lineair | Samengevoegd)
van de Vlaamse particraten hoeven we niks te verwachten. Je weet wat men in een parlement doet: on parle et on ment.
Vlaanderen moet op haar straten geboren worden; niet in de politieke materniteit vol viswijven die de politiek heet.
Vraag me af of 'in de straten geboren worden' betekent 'revolutionaire daden' op zijn Taal Aktie Komitee plegen. De partijpolitiek geeft ons de illusie dat we iets zinnigs doen door voor partij a of b te stemmen. De Vlaamse beweging gooit er echter een schep bovenop, zij geeft ons te vaak de illusie dat we iets zinnigs of zelfs revolutionairs doen door zondagswandelingen ('betogingen') in de Rand, 3 XX-ste herdenkingen per maand en toch liefst minstens een koffietafel per week...
Wat zou jij dan doen, Metamilitant? Geef eens wat alternatieven!
Let wel op dat ik expliciet stel de Vlaamse nationalistische beweging en niet de Vlaamse beweging in het algemeen
 Met die laatste is niets mis in haar hoedanigheid maar die eerste zou eigenlijk eens over haar prioriteiten moeten nadenken. Als men enkel kijkt naar welke taal men spreekt, dan gaat men failliet.Voorbeelden: Een onafhankelijk Vlaanderen binnen de huidige Europese-, internationale-, financiële-, libertijnse context is niet het Vlaanderen van een ideologisch-geïnspireerde nationalist, en nationalisme.info is een blog die aan nationalisme terug een ideologische inslag probeert te geven.
Ik vind je antwoord toch niet zo overtuigend. Maar eerst wil ik reageren op je visie over de 'zondagswandelingen in de Rand'.
Deze 'wandelingen' lijken inderdaad niets uit te halen, en voor wie enkel uit is op een fysieke confrontatie met franstaligen zijn ze waarschijnlijk niet interessant. Moest het elke keer uitlopen op rellen, zoals vroeger in de Voerstreek, zou er ongetwijfeld meer volk meelopen en zou er geen kritiek zijn van sommige radicalen. Maar in de Voerstreek hadden we nog tegenspelers: de schoftenbende uit Luik (met de Happarts) en de rijkswacht die regelmatig chargeerde en die kwistig met traangas morste. Nu, in de Rand, zijn er geen tegenspelers meer: de franstalige bourgeoisie blijft rustig in haar villa's zitten wachten tot de betoging voorbij is. Zo is het moeilijk natuurlijk om nog maar een schijn van revolutie op te wekken. En toch hebben deze 'wandelingen' (en andere acties) hun uitwerking. Zo stond vorig jaar in één of ander 'glossy' magazine, bestemd voor eurocraten en in het Engels natuurlijk, een artikel over de immobiliënmarkt in de Brusselse Rand: de teneur ervan was dat je als eurocraat maar beter uit de Rand kon wegblijven, want bijna wekelijks was er wel één of andere Vlaamsnationalistische actiegroep die er betoogde. Het is misschien niet waar, maar de sfeer is er wel. Ten tweede: een actie als de bezetting van de Leeuw van Waterloo is dan misschien wel symbolisch; heel de franstalige media staat elke keer weer op hun achterste poten. Het verhit de gemoederen en elke keer barst België een beetje meer. Ten derde: het probleem van de Rand gaat niet over taal alleen. Het is de bedoeling van de franstaligen om bij een eventuele splitsing van België Brussel bij Wallonië aan te hechten. Daarom willen ze de Rand verfransen. Reden genoeg om actie te voeren vind ik. Dan de herdenkingen: een herdenking is op zich niet slecht, zolang het maar niet gaat over een louter opsommen van biografische gegevens over de te herdenken persoon. Een herdenking kan een interessant beeld geven van de levensbeschouwing van die persoon, kan eventueel denkbeelden uit de vergetelheid halen. Als de levensbeschouwelijke achtergrond van een bepaalde persoon inspirerend kan werken voor de huidige tijd is er niks mis mee om een herdenking te organiseren. Bijvoorbeeld: Ernest Van der Hallen was een anti-materialist, dus is een herdenking van EVDH een ideale gelegenheid om eens uit te wijden over anti-materialisme. Mits wat creativiteit biedt een herdenking wel wat mogelijkheden. Waar ik het wel met je eens ben, is dat Vlaanderen meer moet zijn dan wat lijnen op een landkaart. Maar wat baat het als je zegt dat je anti-kapitalist, anti-marxist, anti-materialist, solidarist, noncomformist (waar ik allemaal achter sta) en wat weet ik nog meer bent, als er daarna geen daden volgen? Dus: welke revolutionaire actie stel jij voor?
Het gaat mij niet zo zeer om dat er geen randbetogingen zouden mogen zijn of dat er geen herdenkingen meer zouden mogen zijn, het probleem is dat de Vlaamse nationalistische beweging er zó veel heeft dat we haast tot niets anders meer komen en dus ook niet meer aan iets anders denken. "Goh, wat zullen we die maand eens organiseren? Oh ja, die man heeft al een tijdje geen herdenking meer gehad!" Een beetje die teneur. Zo krijg je een wereldje dat op zichzelf leeft in plaats van als naar buiten gerichte politieke beweging kan gezien worden.
Acties bedenken is niet moeilijk, men doet het over heel Europa behalve hier! Gewoon pamfletten uitdelen haalt al veel uit, waarom niet rond de feestdagen periode een actie met pamfletten tegen al die cadeau's? Of krantjes in grote oplagen drukken en van deur tot deur gaan, krantjes met iets anders dan '20 redenen voor Vlaamse onafhankelijkheid' dan wel. En waarom geen acties rond de financiële crisis? Waar blijven de betogingen daaromtrent? Of voor lokaal 'slow food'. Tegen MTV. En morele kwesties als gezinswaarden? Zelfs in Wallonië organiseert men daar iets rond (European Family Pride). We zouden over het algemeen wat metapolitieker mogen zijn. Vroeger waren alle Vlamingen hevig katholiek en wij gaat er vandaag van uit dat men dat nog altijd is. Gevolg: VNJ-leden marcheren heel vroom de kerk binnen op zondag ochtend en zitten zondag avond alweer achter porno. Dat Vlaamse volkskarakter wordt karikaturaal op den duur. Dat is dus ook mijn probleem met de flamingante beweging, de nationalisten worden er het slachtoffer van doordat ze in de grootste gemene deler geduwd worden.
Tja, het hangt er maar vanaf hoe je het bekijkt hé! De Vlaamse onafhankelijkheid is de belangrijkste bestaansreden van de Vlaamse Beweging. Dat neemt natuurlijk niet weg dat er wat meer oog mag zijn voor andere problemen. Trouwens, zo erg is het nu ook weer niet gesteld, al kan het altijd beter natuurlijk: Voorpost Antwerpen heeft in december nog actie gevoerd d.m.v. het uitdelen van pamfletten, waarin de financiële crisis aan de kaak werd gesteld, gekoppeld aan de Zelf-Zelf-Zelf-actie, de sociale actie van Voorpost.
Maar over het algemeen mag er inderdaad wat meer aan metapolitiek gedaan worden, daar ben ik mee akkoord. Reactie toevoegen
|
ZoekenCategorie
Gelieve naar de voorpagina te gaan voor de speler.
Gelieve naar de voorpagina te gaan voor de speler.
|
