Uit den Ouden ...

De auteur vergelijkt het liberalisme eerst met een kerk: “De parlementen zijn zijn tempels, de partijen zijn sekten, de verkiezingen zijn sakramenten en de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens zijn dogma’s. Bovendien bezit het liberalisme een eigen inquisitie: een tribunaal dat alle “ketters” veroordeelt o.a. door de democratisch gekozen leden van de M.S.I. in Italië en de N.P.D. in Duitsland buiten de wet te stellen”.

“Ondanks zijn verbale onenigheid met de Kommunistische ‘Kerk’ over louter teoretische vragen, beweegt de Liberale ‘Kerk’ zich meer en meer naar de eerstgenoemde toe. Het kan ook niet anders: de liberalen hebben zich door hun systematische kritiek op hun eigen kultuur van deze losgemaakt en nu blijft er hen maar één marsrichting: naar de oostzijde van het IJzeren Gordijn. Ze hebben hun eigen tradities, hun eigen kultuur en hun eigen volk de rug toegekeerd, en nu is het onvermijdelijk dat ze een verbond sluiten met de vijanden van hun volk. Dit blijft voor altijd geboekstaafd in het bekende citaat: ‘Pas d’ennemi à gauche’. En nochtans hangt de liberaal gedurende de verkiezingsstrijd een anti-kommunistische politiek aan – om een sektor te dekken die men gewoonlijk het ‘politiek spectrum’ noemt. Eens die strijd voorbij is, zal men hem in het parlementaire halfrond heel vriendschappelijk zien praten met algemeen bekende kommunisten, wier handen enkele weken voordien volgens hem nog kleefden van het bloed. En hij praat er niet alleen mee, maar sluit er ook verdragen mee”.

Het liberalisme berust op drie geloofspunten die wij als nationalisten verwerpen:

1) de gelijkheid: voor de liberaal zijn alle mensen, alle rassen, zonder onderscheid, gelijk. “Het feit dat er geen twee mensen bestaan die volledig gelijk zijn, en ook nooit hebben bestaan, zelfs niet gelijk in het kleinste detail zoals een vingerafdruk, heeft geen belang. Het heeft volstrekt geen belang dat de lichamelijke verschillen de geest of de ziel van de mens beïnvloeden, zodanig zelfs dat een tweeling op een zelfde situatie verschillend reageert. De verschillen tussen een Wiking, een Zoeloe, een Japanner of een Eskimo zijn evenmin van belang. Niets gelijkaardigs kan de liberaal overtuigen van de ongelijkheid der mensen zelfs niet als men de verschillen aanhaalt tussen het Romeins recht, een tamtam en een Samoerai. Of tussen de Sixtijse Kapel, een strohut van een Watoutsi en een iglo. Niets daarvan telt. Het enige dat telt is het dogma van de Gelijkheid van de Mens en de Eeinheid van de Menselijke Soort”.

2) de rechten van de mens: de liberaal spreekt met geen woord over de PLICHTEN van de mens. “De realiteit, nl. dat de mens, die in een gemeenschap leeft, plichten heeft en dat men pas na het stipt en korrekt vervullen van die plichten over zijn rechten kan beginnen spreken, wordt eveneens vergeten, zelfs ontkend. In feite heeft iedereen reeds tot vervelens toe horen spreken over de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens, maar wie heeft reeds horen spreken over een gelijkaardige Verklaring van de Plichten van de Mens?... De levende waarheid, aangenaam of niet, is dat de geciviliseerde samenleving van rechtop lopende zoogdieren slechts mogelijk is als iedereen het verband ziet tussen plichten en rechten, in die orde”.

3) het ekonomisch determinisme: zowel voor de liberaal als voor de marxist is de ekonomie de enige faktor die bepalend is voor de ontwikkeling van een volk. “Als Duitsland een Beethoven voortbracht, Italië een Michelangelo en Spanje een Velasquez, terwijl Haïti de voedoe voortbracht en Neder-Soedan de buikdans, dan is volgens de liberaal de oorzaak hiervan gelegen in de ekonomische motieven”.

De schrijver heeft ook scherpe kritiek op de parlementaire demokratie (en daarin staat hij zeker niet alleen): de verkiezingen zijn niet meer dan een markt, waar iedereen zijn waar zo goedkoop mogelijk aan de man wil brengen. Het middel daartoe is de reklame; het is dus onvermijdelijk dat diegenen die de partij financieel steunen, ook na de verkiezingen een (dikke) vinger in de pap houden. Kortom, de parlementaire demokratie is een demagogisch systeem. “In plaats van rekening te houden met de publieke opinie in die onderwerpen waarmee ze dagelijks wordt gekonfronteerd – vb. het gastarbeidersprobleem – proberen de liberalen kunstmatig door middel van steeds stoutmoediger spekulatie de aandacht te vestigen op wat zij belangrijk achten”.

“De Liberale Kerk – of beter gezegd de Contra-Kerk – is onhoudbaar omdat ze steeds zaken voortbrengt die tegengesteld zijn aan de werkelijkheid. En dat moet zo zijn, omdat haar fundamentele dogma ‘Vrijheid, Gelijkheid, Broederlijkheid’ een tegenstrijdigheid is. De broederlijkheid begon met de sinistere uitvinding van dr. Guillotine en eindigde met de neutronenbom. I.v.m. vrijheid en gelijkheid zeggen we samen met Payne: ‘Vrije mensen zijn niet gelijk, gelijke mensen kunnen niet vrij zijn’.”

Geert Brouwers

Signaal 5de Jaargang Maart, P. 8, Het liberalisme
[Integraal en in oorspronkelijke spelling overgenomen]