Fast Food Nation

Het succes van White Castle in het oosten en de Midwest hielp hamburgers te populariseren en het sociale stigma ervan te verwijderen. De keten trok echter geen breed publiek. Meeste klanten waren stedelijk, blauwe boord en mannelijk. Gedurende de jaren ’50 zorgden drive-ins en fast food restaurants ervoor dat de hamburger de VSA’s nationaal gerecht werd. Ray Kroc’s besluit om McDonald’s als restaurant keten voor families te promoten had een doorslaggevende impact op de eetgewoonten van de natie. Hamburgers bleken het ideale gerecht voor kleine kinderen – makkelijk, goedkoop, in de hand, en kauwbaar.

Voor WOII was varkensvlees het meest populaire vlees in de VSA. Stijgende inkomens, dalende veeprijzen en de groeiende fast food industrie, plus de massale populariteit van de hamburger, duwde de consumptie van koeienvlees hoger dan dat van varken. Tegen de vroege jaren ’90 was koeienvlees verantwoordelijk voor bijna de helft van de tewerkstelling in VSA-agricultuur, en de jaarlijkse omzet lag hoger dan welk agricultureel product dan ook. De gemiddelde Amerikaan eet 3 hamburgers per week. Meer dan twee derden van deze hamburgers werden gekocht bij fast food restaurants. En kinderen tussen de leeftijd van zeven en dertien aten meer hamburgers dan wie dan ook.

In januari 1993 ontdekten dokters in een ziekenhuis in Seattle, Washington een ongewoon aantal kinderen met bloederige diaree. Sommigen leden aan het hemolytic uremic syndroom, een voordien zeldzame ziekte welke nierschade veroorzaakt. Gezondheidsinspecteurs ontdekten dat de epidemie van voedselvergiftiging kwam door onvoldoende gekookt vlees in lokale Jack in the Box fastfood restaurants. Tests ontdekten dat E. coli 0157:H7 in de hamburgers aanwezig was. Jack in the Box riep onmiddellijk al het besmette vlees terug, welke geleverd was door Vons Companies, Inc. in Arcadia, Californië. Desalniettemin waren meer dan 700 mensen in 4 verschillende staten besmet door deze hamburgers, meer dan 200 gehospitaliseerd en 4 stierven. Een zo iemand was Lauren Beth Rudolph, wie een hamburger in een San Diego Jack in the Box at een week voor Kerstmis. Ze was opgenomen in een ziekenhuis op Kerstavond, leed aan vreselijke pijn, had 3 hartaanvallen en stierf in haar moeders armen op 28 december 1992. Ze was 6 jaar oud.

De Jack in the Box epidemie kreeg zeer veel media aandacht en maakte de gevaren van E. coli 0157:H7 bekend bij het publiek. Jack in the Box ging hierdoor bijna failliet, doch het was niet de eerste epidemie van E. coli 0157:H7. In 1982 waren dozijnen kinderen hiermee geïnfecteerd door hamburgers in McDonald’s restaurants in Oregon en Michigan. McDonald’s hielp de inspecteurs en bezorgde onmiddellijk stalen zonder media aandacht de kans te geven. Deze stalen zouden voor de eerste keer E. coli 0157:H7 aan ernstige ziektes schakelen. In het publiek echter, ontkende McDonald’s dat mensen ziek waren geworden. Een afgevaardigde bevestigde enkel “de mogelijkheid van een statistisch verband tussen een klein aantal diaree gevallen in twee kleine steden en de restaurants.”

In de 8 jaar sinds de Jack in the Box epidemie zijn alweer een half miljoen Amerikanen, grotendeels kinderen, ziek geworden door E. coli 0157:H7. Duizenden zijn gehospitaliseerd en honderden stierven.