NVC-Reeks: ...

In de vorige hoofdstukken was onze aandacht er op gespitst de Vlaamsche volkspsyche in haar wezen en uitstraling te ontleden. Vooreerst hebben wij den racialen grondslag trachten te belichten, waarop de Dietsche volksaard is ontloken, om daarna de Dietsche typischen wezensbloei na te speuren. Nadien hebben we gepoogd de inwerking van het historisch klimaat op ons volkswezen, objectief te meten en psychologisch te verantwoorden, zóó dat de moderne Vlaming zichzelf als uit het verleden gegroeid kan herkennen en, onbevangen voor zijn eigen spiegelbeeld gesteld, kan nagaan welke zijn geaardheid al dan niet wezenstrouw is gebleven. Dit tweede deel willen we wijden aan het Vlaanderen der Toekomst, het Nieuwe Vlaanderen zooals wij het droomen voor den nieuwen tijd die in aantocht is. Wellicht zal hier en daar uit ons betoog een nooit opklinken, die men glimlachend zal beluisteren als den klank van “ijdele, verre toekomstmuziek”, doch waar wij veilig en vast steunen op de onveranderlijk-stevige principes van de christelijke levensbeschouwing en van gezonde volkscultuur, durven wij hopen dat de mooie droom, uit liefde geboren, eerlang tot blijde werkelijkheid wordt.

Het gaat om niets minder dan om het afbakenen en vastleggen der grondslagen waarop de Vlaamsche collectiviteit haar volksgrootheid en levensschoonheid behoort op te trekken, om andermaal, in den huidigen tijd zooals weleer, op te rijzen als een zelfstandige, krachtige en lichtende volksgemeenschap. Het gaat er om, de normen der “Vlaamsche Levenskunst” te bepalen, waarlangs onze rijke volkskracht dient ontwikkeld en gericht, opdat Vlaanderen zijn zending als christelijk cultuurvolk waardig zou vervullen.

p. 153-154
Dr. PAUL DRIESKENS, in Levet Scone, 1943