Vlaanderen weldra ...

De vraag is echter of BHV genoeg zal zijn. Voor de Vlamingen in de rand is de communautaire een aanslepende oorlog waardoor de meningen weinig verdeeld zijn. We merken dat de politici van de Vlaamse rand terecht een harde communautaire lijn aanhouden, ongeacht de partij waar ze zich toe rekenen. Van diezelfde kanten komen echter ook politici die juist het tegenovergestelde denken. Dit heeft echter meer te maken met een opportunistische jacht voor de Franstalige stemmen dan een overtuiging. Zij hebben dan nog wel wat Vlaamse stemmen van buiten de streek, maar de Vlaamsgezinde kiezer in de rand moeten ze in dat geval niet meer rekenen.

Jammer is echter dat vele Vlamingen buiten de streek vaak niet wakker liggen van de problematiek. Een West-Vlaming voelt zich niet rechtstreeks aangesproken rond de heisa ivm de kieskring. Desinteresse en een gebrek aan volksgebondenheid houden de huidige situatie in stand.

Nieuw probleem voor België onafwendbaar!

Wie echter nog gelooft dat we een rooskleurige toekomst tegemoet gaan in België, is aan het dromen. De vorige regering heeft nogal wat achter de schermen voor een appel en een ei verkocht en bijna geen reserves aangelegd voor de vergrijzing op te vangen. De verzorgingsstaat komt binnen dit en een aantal jaren in een serieus moeilijke positie, de betaalbaarheid van de sociale zekerheid staat op het spel. Dit dankzij het wanbeleid van een aantal “socialisten” aan de macht, die meer op het behoud van deze macht binnen de structuur “België” uitzijn, dan de sociale zekerheid. (cfr. mijn vorig opiniestuk ‘Waarom links meestal niet Vlaams is’).

De sociale zekerheid is iets wat voornamelijk de lagere klassen in de bevolking treft. Aangezien dit het grootste deel van het links kiespubliek vormt, zal de Vlaams-linkse stroming meer succes boeken in de toekomst.

Met alle stromingen dus naar de onafhankelijkheid!

Via links zal dus een nieuwe wind door de Vlaamse beweging blazen. Ze hebben alleszins de huidige situatie mee. De Gravensteen Groep komt dus zeker niet per toeval. De libertarische (ultraliberalen) stroming in Vlaanderen ziet ook niet meer veel redens om België in stand te houden. En voor de traditionele Vlaams-nationalisten is het al langer duidelijk natuurlijk. Als nu ook binnen de linkse politieke voorhoede een onafhankelijkheidsgedachte gaat overheersen, zal de Vlaamse onafhankelijkheid tot een brede democratische massabeweging kunnen verworden. Dan kunnen alle nog resterende Belgische structuren zeggen wat ze willen, gehoor zal er niet meer zijn.

In mijn besluit kan ik dus stellen dat wanneer de sociale zekerheid, dankzij België, op de helling staat, de gevestigde machten daarmee hun laatste troef verloren zullen hebben. En dat het dan pas na een sociaal-economische ramp zover is, wel, misschien dat de mensen zulks nodig hebben vooraleer hun “Belgische frank” gaat vallen.

Soldaat van het Woord


[Soldaat van het Woord is NSV!-Commilito en medewerker aan de Nationalistische Vormingscel. De meningen geuit in dit opiniestuk weerspiegelen echter niet noodzakelijk deze van de NSV!]