Buitenland

Klik hier om de audio-opname te beluisteren

De Vlaamse beweging lijdt de laatste decennia aan een chronisch en nefast plat flamingantisme. Dit is niet meer dan een logisch gevolg van het anti-ideologisch en pragmatisch discours en hoewel ik weet dat ervaren individuen nog inhoud hebben, verandert dat hier niks aan. Toen de Vlaamse beweging dan ook een vergelijking tussen de onafhankelijkheid van Kosovo en de Vlaamse onafhankelijkheidsstrijd maakte, voelde ik mijn middageten terug opborrelen van oprechte walging (net als toen het ANZ de Oekraïense Oranjerevolutie aanhaalde twee jaar geleden overigens).

Maar nu we het er toch over hebben, de Kosovaarse onafhankelijkheid werd door EU & VSA toegejuicht en voor honderd procent gesteund. Mogen we hetzelfde voor Vlaanderen verwachten dan? Eens kijken naar een ander verhaal van (dit keer wél gerechtvaardigde) onafhankelijkheid:

… maar niet omdat hij communist is.

Het communisme als tegennatuurlijke ideologie en verachtelijke praktijk hebben we reeds lang leren haten en verachten.

Dit eerbetoon aan Fidel Castro is omdat hij als leider van Cuba, een relatief klein eiland in de achtertuin van de aldaar heersende wereldmacht de VSA, het al 49 jaar volhoudt dwars te liggen.

De omliggende staten zijn ‘nuttige idioten’ en dragers van de grootste pest van onze tijd, het ‘Globalisme’ met haar hoofdzetel in Wallstreet NY die door middel van geld, media, leger, geheime diensten en geheime genootschappen de wereld beheersen en uitbuiten zonder te malen om natuur, mensen en volkeren.

Deze ‘kleine’ revolutieleider heeft het voor elkaar gekregen een supermacht reeds vijf decennia te trotseren, welke inmiddels zo goed als de volledige wereld beheerst of op zijn minst bedreigt.

QUID KREDIETCRISIS?

Ze beginnen langzamerhand een koortje te vormen: de bankiers, speculanten en autoriteiten die het einde van de kredietcrisis zien. Je reinste fata morgana. Paulson op zijn beurt denkt de crisis op te lossen door genoeg keren te herhalen dat het einde van de crisis dra in zicht zal zijn. Hoe is die vent ooit door zijn opleiding geraakt?

Zijn mantra “het ergste is achter de rug” begint nu wel heel erg afgezaagd te worden en steeds bewijzen de beurskoersen hem het tegendeel. De renteverlaging van de Federal Reserve is een wilde gok. Alles of niets. Helemaal geen berekende zet. Dat ziet zelfs de kleinste belegger. Maar waar halen ze in godsnaam hun collectief optimisme vandaan? De Fed heeft met de redding van zakenbank Bear Stearns laten zien dat zij geen partijen van formaat failliet zal laten gaan. Uit het niets was JP Morgan Chase plots bereid de bank te kopen tegen een fractie van de prijs die Bear de voorgaande weken nog waard was. De Fed gaf JP Morgan de zegen en voor 236 miljoen dollar, een spotprijs, werd Bear overgekocht. Het leek wel alsof de economie kunstmatig werd gekelderd om de vraagprijs van Bear te drukken en te voldoen aan het bod van JP Morgan. Een warrig en louche actieplan uit de jaren ’30 werd uit de kas van de Fed gehaald om Bear aan haar broodnodige lening te helpen. Dit is niets meer dan een pure ‘bailout’, een staatsinterventie op de vrije markt om een bedrijf dat gedoemd is te verdwijnen door natuurlijke marktprocessen toch nog te redden en zo de economie totaal ontwricht wordt. De banken zelf hebben ondertussen volledig open kaart gespeeld over hun beleggingen in Amerikaanse hypotheken. Yeah right.

Het eerste deel van een analyse van de huidige kredietcrisis, morgen deel 2.

Het begon ooit met armlastige Amerikanen die hun hypotheeklasten niet meer konden betalen. Op zich geen ramp. De schade voor de Amerikaanse hypotheekbanken bedroeg hoogstens enkele miljarden dollars. Inmiddels is de hele wereld geïnfecteerd, tot aan Fortis toe. De wereldwijde economische schade loopt in de duizenden miljarden op en elke dag komen daar nog eens miljarden en miljarden bij. Waarom?

Nood aan een mentaliteitswijziging

Sommige nationalisten onder ons tonen zeer weinig of zelf geen interesse in de volksnationalistische strijd buiten onze grenzen. Zij menen dat de Vlaams-nationalistische strijd zich moet beperken tot de eigen grenzen en zijn blijkbaar niet in staat om verder te denken dan het eigen volk. Het is dan ook maar de vraag of wij hen als nationalisten kunnen klasseren, de term “separatisten” is misschien veel beter van toepassing. Mensen die de afscheuring van Kosovo zien als een kans voor Vlaanderen, zijn niets beter dan het regime dat zij menen te bestrijden.

“Nationalisten” die menen dat de strijd van de Bretoenen, Schotten, Catalanen, Palestijnen, etc… voor de Vlaming niet interessant is omdat het “te ver weg” is, zijn niet veel intelligenter dan mensen die menen dat politiek een “ver-weg-van-mijn-bed-show” is. Ik vraag trouwens ook aan hen hoe zij denken ooit de strijd te winnen als zij niet dringend hun mentaliteit omdraaien en intervolksnationalistisch beginnen denken. Staatsnationalisten en andere elementen die vijandig zijn naar de volkeren van de wereld toe (kapitalisten en marxisten om er maar twee te noemen) zijn slim genoeg om internationaal te handelen en te denken. Tegenover het internationale front van het reactionaire staatsnationalisme moeten wij dan ook een vernieuwend, doch vasthoudend aan de tradities van elk specifiek volk, volksnationalisme plaatsen. Laten we de vijand bestrijden met de eigen wapens.

De Nationalistische Vormingscel probeert met nationalisme.info een Nederlands- en Vlaamstalig kanaal voor ideologische artikels te voorzien over een brede waaier aan onderwerpen en vanuit verschillende standpunten. Ook bespreken we actuele gebeurtenissen als deze van groot belang zijn. De internationale hypocrisie rond Nelson Mandela kunnen we natuurlijk niet over ons heen laten gaan. Sarah, Maid of Albion (http://sarahmaidofalbion.blogspot.com/) heeft hier een artikel over geschreven dat we zelf niet beter hadden kunnen stellen, en daarom volgt hier een vertaling van het Engels artikel dat op deze schakel gevonden kan worden: http://sarahmaidofalbion2.blogspot.com/2008/06/mandela-legend-and-legacy.html

In 2005 verwierpen Nederland en Frankrijk, of beter gezegd het Nederlandse en het Franse volk want de politieke elite was het er niet bepaald mee eens, de "EU Grondwet". Drie jaar later wordt een nauwelijks gewijzigde versie onder de naam "Verdrag van Lissabon" ("Grondwet" bleek geen marketingwaarde te hebben ondervond men) door diezelfde twee landen schaamteloos wél goedgekeurd. Ze hebben hun lesje blijkbaar geleerd, ons zogezegd democratisch land doet sowieso niet aan referenda en zal dat ook nooit doen wanneer het over belangrijke zaken gaat.

het Ierse volk, na eerder al het Verdrag van Nice tegengehouden te hebben, hield dit jaar een referendum - en verwierp het Verdrag van Lissabon. De eurocraten gaan echter gewoon verder en hun arrogante houding blijft ongewijzigd: met het volk als het kan, zonder als het moet. Her en der hoor je daarbij gefrustreerde reacties uit de ivoren torens bulderen over teleurstelling, ondankbaarheid...

Nu, wat ik hierin wil aanklagen is niet eens zo zeer de anti-democratische instelling, maar wel de hypocrisie. De EU is net zo hypocriet, autoritair en dictatoriaal als de Sovjet Unie geworden. Deze was in theorie immers net zo democratisch. Door de schijn hoog te houden, en de EU is daar meer behendig en subtiel in dan de SU, kunnen ze alle revolutionaire tegenstand verkreupelen. Of zoals Joris van Severen zei: "Democratie is opium van het volk."

Maar hier houdt de vergelijking niet op, Vladimir Bukovsky (je mag van de man denken wat je wil, daar gaat het even niet om) maakt in bovenstaande video een mooie vergelijkingsanalyse tussen EU en SU.

De EU zal zodoende haar eigen ondergang teweeg brengen, net zoals al onze huidige nationale regimes. Als afsluiter geef ik hier nog de zeven kenmerken van multinationals die zichzelf de das omdoen*: Ontkenning, Zelfvoldaanheid, Arrogantie, Kokervisie, Competentieafhankelijkheid, Obsessieve groei, Territoriumdrift & interne oorlogen. Welke kan jij al thuisbrengen bij de EU?


Metamilitant
Nationaal Censor

*Jagdish N. Sheth: "The self-destructive habits of good companies... and how to break them", Wharton School Publishing, 2007

Naast de godsdienst, die heel het sociaal-cultureel leven beheerst, speelt het nationalisme in Iran ook een zeer grote rol. Een kenmerk van dit nationalisme is dat het meestal in religieuze termen wordt verwoord en door religieuze leiders wordt vertolkt.

De afkeer van de religieuze leiders voor het wereldlijk gezag neemt niet weg dat zij zich sedert het begin van de 19e eeuw voortdurend hebben ingelaten met politieke problemen, vooral wanneer de invloed van het Westen zich deed voelen en wanneer aan het Hof, dat als het gewillig werktuig van de westerse invloed werd beschouwd, de corruptie hoogtij vierde.

Het nationalisme in Iran, dat door de ulama wordt gepatroneerd, is altijd anti-westers en tegen het centraal gezag van de Shah geweest. Verreweg de meeste moslims in Iran zijn er van overtuigd dat de islam een oplossing biedt voor alle problemen die zich vandaag stellen en dat men het Westen niet blindelings hoeft te volgen om de politieke en sociaal-economische problemen te boven te komen. Dit blijkt onder andere duidelijk uit de geschriften van ayatollah Khomeini en president Bani Sadr (inmiddels Ahmedinejad die deze praktijk heeft voortgezet – nvdr.). De islam is immers niet alleen een godsdienst, maar ook een geheel van beginselen en voorschriften die bepalen hoe de moslim zich in zijn gemeenschap moet gedragen en hoe de gemeenschap moet bestuurd worden.

Ik wil vrede, daar voel ik me het beste mee, en oorlog betekent ondraaglijk leed. En mij gaat het om belangenbehartiging, conflictoplossing. Maar zal ik daarom mijn sympathieën onderdrukken? Ik ben toch niet de lieve God! U schrijft: “… zij die zich in een imperialistisch conflict aan de zijde van een oorlogspartij scharen, zelfs als deze, zoals op dit moment het geval is met een door een ‘Servisch’ regime gedomineerd Joegoslavië, in de eerste plaats zelf het slachtoffer van een aanval is.”

Wat bent u dan voor mens, heer Günther, wanneer u Servië als het slachtoffer van een aanval ziet, maar u niet aan deze zijde schaart en hen als “oorlogspartij” afschildert? U weet toch, waar de oorlog van uitgaat! Op dit moment ervaar ik niks dan verachting voor u, heer Günther. En klopt het dan, wanneer u van een “imperialistisch conflict” spreekt? Er is hier slechts een imperialist in het spel, en dat is de NAVO! Deze heeft in die regio niks te zoeken. Of giet u hier soms ook een laag humanitaire lijm over? Het morale wapen van oorlogsvoerders is zeer zwak, die van de tegenstanders des te sterker; daarom moet deze oorlog als een grove fout van de NAVO herzien worden (Henry Kissinger was niet zo dom geweest; hij was tegen deze oorlog geweest). Zeker en vast had Milosevic niet slim gehandeld, door de Kosovo-Albanezen de autonomie weg te nemen. Maar is hij daardoor plots “imperialist”? Zonder twijfel wil de UCK (Kosovaars bevrijdingsleger – red.) Kosovo uit het Joegoslavische staatsgebied trekken en in het Albanees binnen halen. Maar is dat “imperialisme”?