Het studentenleven en zijn beschrijving zijn al eeuwen oud.Het ontstaan ervan situeert zich bij de grondvesting van de eerste universiteiten binnen de Europese cultuur – en levensruimte. Dit speelt zich af tijdens de Middeleeuwen, de tijd van de Vaganten en bursae. De moderne variant van het eeuwenoude studentenleven, die hier zal beschreven worden, is geen “ander” studentenleven dan dat van de Middeleeuwen. In tradities, gewoonten en studentikoze gebruiken is de moderne student verbonden met zijn Commilitones uit vroegere tijden. In het moderne studentenleven gaat het om een voortzetten van de oude gebruiken in een andere tijd en context, een actualisering van het verleden. Toch zijn we in geest één. In deze tekst zullen we een schets maken van de geestelijke beleving van het Nationale studentenleven.
Wanneer men zich verdiept in een geschiedenis van de solidaristische theorievorming in Vlaanderen kan men naast de onvermijdelijke Joris Van Severen en diens Verdinaso niet rond de figuur van Edgard Delvo. Vooral de uitzonderlijke weg die Delvo bewandelde - van marxist tot solidarist – wekt verbazing daar deze maatschappijvisie vooral ingang vond in katholieke middens na het verschijnen van de pauselijke encyclieken Rerum Novarum van paus Leo XIII en Quadragesimo Anno van Paus Pius XI.
Om te kunnen begrijpen waarover de zaak Laplasse gaat, is het een noodzaak om eerst de feiten te geven die aan het hele proces vooraf gaan. Het geheel aan gebeurtenissen is te situeren op het einde van de Tweede Wereldoorlog en de plaats is Oostduinkerke. Het is niet mijn bedoeling om hier een pleidooi te houden voor wie er nu al dan net correct was tijdens die oorlog, dat doen anderen wel in mijn plaats, maar ik wil wel deze zaak als voorbeeld nemen van een systeem dat na een politieke oorlog de Vlamingen benadeelt, veroordeelt en uiteindelijk vermoordt.Ik zal hier een kort overzicht geven van wat er gebeurd is.
