"Televisie kijken is de favoriete afleiding (inactiviteit zou beter passen) voor miljoenen mensen op de planeet. De gemiddelde Amerikaan heeft 15 jaar van zijn leven achter de televisie doorgebracht zodra hij 60 jaar geworden is. De cijfers wijken weinig af hiervan voor vele andere landen. Veel mensen vinden deze activiteit ontspannend. Observeer jezelf maar eens wanneer je voor de televisie zit en je komt er vanzelf achter dat, het gros van de tijd, het beeld je aandacht houdt en je geestelijke activiteit passief blijft. En gedurende de lange tijden dat je praatprogramma's, spelprogramma's, sitcoms of zelfs reclame kijkt, merk je dat je geestelijk vrijwel geen enkele gedachte voortbrengt. Niet alleen ben je al je problemen vergeten, maar je bent zelfs tijdelijk van jezelf bevrijd. Wat kan meer ontspannend dan dat zijn?
Dus, is het televisie kijken dan een manier om een interne ruimte te creëren? Is het de televisie die je aanzet tot aanwezigheid in deze wereld? Helaas niet! Gezien je geest niet aangezet wordt tot het aanhoudend genereren van gedachten gedurende lange perioden, synthetiseert het de geestelijke activiteit juist in de uitzending die je bekijkt. Het synthetiseert een televisie versie van de collectieve- én van de eigen gedachten. Je geest is inactief, maar enkel in de zin dat ze geen eigen gedachten voortbrengt. Echter, het absorbeert wel voortdurend de gedachten en beelden van het beeldscherm, deze activiteit vangt je in een passieve toestand van hypergevoeligheid, vergelijkbaar met hypnose. Het is hierdoor dat deze toestand zich goed verleent voor manipulatie. Zoals de politici zo goed weten, of de belangengroepen en publiciteitsagentschappen, die miljoenen dollars betalen om je te vangen in deze beïnvloedbare toestand. Ze willen dat hun gedachten de jouwe worden en, over het algemeen, slagen ze hierin."
"Geweld is niet nodig om een beschaving te vernietigen. Elke beschaving sterft aan de onverschilligheid tegenover de unieke waarden waaruit ze ontstaan is."
"We onthouden ons van onredelijke ontspanning. Iedereen doet lichaamsoefeningen in de open lucht gedurende minstens twee uur per dag. Iedereen bedankt onze boeren bij elke maaltijd en ziet erop toe dat geen enkele [rijst]korrel verspild wordt.
- Japanse slogan gedurende de Tweede Wereldoorlog
~
"Abstenons-nous de tout divertissement déraisonnable. Faisons tous des exercices physiques en plein air pendant au moins deux heures par jour. Remercions tous nos paysans à chaque repas et veillons à ce que pas un seul grain ne soit gaspillé."
- Mot d'ordre japonais pendant la seconde guerre mondiale
Bron: Euro-Synergies
(Op de foto: De voormalige Japanse Eerste Minister Koizumi toen hij, nog steeds in ambt, een bezoek bracht aan het Yasukuni Schrijn, ter nagedachtenis van het Japanse Keizerlijk Leger tijdens Wereldoorlog II. Zulk monument, laat staan een bezoek van iemand in zo'n positie, daar blijkt ons volk niet trots genoeg voor. Zelfs niet de politici die zich tot de nationalisten rekenen...)
“’Om de wereld te hervormen moeten de mensen zelf psychisch een andere weg inslaan. Wanneer je zelf ook niet echt ieders broeder wordt, dan zal de broederschap niet aanbreken. […] Iedereen zal vinden dat hij te weinig heeft, mopperen, afgunstig zijn en de anderen naar het leven staan. U vraagt wanneer dat werkelijkheid zal worden. Dat zal werkelijkheid worden, maar eerst moeten we door een periode van menselijke vereenzaming heen’. ‘Wat voor vereenzaming’, vraag ik hem. ‘De vereenzaming die nu overal heerst, vooral in onze eeuw, maar ze is nog niet helemaal definitief, nog is haar tijd niet gekomen. Want een ieder streeft er nu naar zijn persoon zo mogelijk af te scheiden, een ieder wil in zichzelf de volheid van het leven ervaren, maar intussen leiden al zijn inspanningen in de verste verte niet tot de volheid des levens, maar tot regelrechte zelfmoord, want in plaats van te komen tot volheid van inzicht in het eigen wezen geraken zij slechts volledig vereenzaamd. In onze tijd zijn allen namelijk verdeeld in individuen, ieder zondert zich af in zijn hol, ieder mijdt de ander, houdt zich schuil, verbergt zelfs wat hij heeft en eindigt ermee dat hij door de mensen verstoten wordt en zelf de mensen verstoot. In eenzaamheid vergaart hij rijkdom en denkt: nu ben ik sterk en onafhankelijk, maar de dwaas weet niet dat hoe meer rijkdom hij vergaart, des te dieper hij wegzinkt in zelfvernietigende onmacht. Want hij is gewoon geraakt om alleen zichzelf te vertrouwen en zichzelf als een individu van het geheel af te scheiden, hij heeft zijn ziel aangeleerd niet te geloven in menselijke hulp, de mensen en de mensheid, hij siddert enkel bij de gedachte dat hij zijn geld en zijn verworven rechten kan kwijtraken.’â€
(DOSTOJEVSKI, Fiodor M., De broers Karamazov, G.A. van Oorschot, Amsterdam, 2005, 369)
"Ik heb dat nog nooit gevierd. Het is gewoon belachelijk. We moeten al die slechte gewoontes van Amerika niet overnemen. Ik kom uit het Ieperse en daar vieren we op 11 november Sint-Maarten. Dat was iets om naar uit te kijken. Als er elke maand iets te vieren valt, is het niet meer leuk."
[...] [W]at we nu zien gebeuren met de crash van Wall Street is het equivalent voor Friedmanisme wat de val van de Berlin Wall was voor autoritair communisme: Een terechtstelling van een ideologie. Dit kan niet simpelweg worden afgeschreven als corruptie of hebzucht, aangezien wij, sinds Reagan, leven met een beleid van liberalisatie van de krachten der hebzucht om de idee van de overheid als regulator te verwerpen [en] om de burgers en consumenten te beschermen tegen de schadelijke impact van [deze] hebzucht[.] Ideeën welke, vanzelfsprekend, grote aanhang vonden na de Crash van 1929[.] Maar waar we in feite in leefden was een bevrijdingsbeweging, inderdaad, de meest succesvolle bevrijdingsbeweging van onze tijd, [de] beweging van het kapitaal welke zichzelf bevrijdt van alle beperkingen op haar accumulatie.
Nu en dan echter, wordt het gordijn net lang genoeg gelicht zodat wij kunnen zien wat erachter steekt. Een aantal reputabele autoriteiten hebben toegegeven wat er gaande is, waaronder Sir Josiah Stamp, president van de Bank of England en de tweede rijkste man in Groot-Brittannië in de jaren '20. Hij verklaarde in een toespraak aan de Universiteit van Texas in 1927:
"Het moderne bancair systeem ontwikkelt geld uit het niets. Dit proces is wellicht de meest ongelooflijke goochelarij ooit uitgevonden. Bankieren werd beschouwd als oneerlijk en een zonde. (...) Bankiers bezitten de wereld. Neem dat weg maar laat hen met de macht om geld te creëren en binnen een handomdraai zullen ze genoeg geld gecreëerd hebben om de wereld terug te kopen. (...) Neem deze macht van hen weg en alle grote fortuinen, inclusief dat van mijzelf, zullen verdwijnen, want dit zou een betere en gelukkigere wereld betekenen. (...) Echter, als je door wil gaan met de slaaf van bankiers te zijn en de kost van je eigen slavernij ook nog eens zelf te betalen, laat de bankiers dan doorgaan met geld en krediet te creëren."
(...)
De privatisatie van geld is de onderliggende oorzaak van armoede, economische slavernij, overheden met een tekort aan fondsen en een oligarchische heersende klasse welke elke poging tot hen omver te werpen afslaat.
“Dat plengoffer na een met succes overleefde veldslag behoort tot de mooiste herinneringen van veteranen. Zelfs als er van de twaalf tien gesneuveld waren, gingen die laatste twee zonder mankeren op de eerste verlofavond samen aan de drank, hieven zwijgend een glas op hun dode kameraden en bespraken op een schertsende toon hun gezamenlijke belevenissen. In die mannen leefde iets wat enerzijds de gruwelijkheid van de oorlog benadrukte, maar die anderzijds ook op een hoger plan bracht – het wezenlijke genoegen van het gevaar, de ridderlijke drang zich te bewijzen in het gevecht. In de loop van vier oorlogsjaren kristalliseerde zich door het vuur een steeds zuiverder, steeds vermeteler soldatenaard uit. †(1)