[...] [W]at we nu zien gebeuren met de crash van Wall Street is het equivalent voor Friedmanisme wat de val van de Berlin Wall was voor autoritair communisme: Een terechtstelling van een ideologie. Dit kan niet simpelweg worden afgeschreven als corruptie of hebzucht, aangezien wij, sinds Reagan, leven met een beleid van liberalisatie van de krachten der hebzucht om de idee van de overheid als regulator te verwerpen [en] om de burgers en consumenten te beschermen tegen de schadelijke impact van [deze] hebzucht[.] Ideeën welke, vanzelfsprekend, grote aanhang vonden na de Crash van 1929[.] Maar waar we in feite in leefden was een bevrijdingsbeweging, inderdaad, de meest succesvolle bevrijdingsbeweging van onze tijd, [de] beweging van het kapitaal welke zichzelf bevrijdt van alle beperkingen op haar accumulatie.
Nu en dan echter, wordt het gordijn net lang genoeg gelicht zodat wij kunnen zien wat erachter steekt. Een aantal reputabele autoriteiten hebben toegegeven wat er gaande is, waaronder Sir Josiah Stamp, president van de Bank of England en de tweede rijkste man in Groot-Brittannië in de jaren '20. Hij verklaarde in een toespraak aan de Universiteit van Texas in 1927:
"Het moderne bancair systeem ontwikkelt geld uit het niets. Dit proces is wellicht de meest ongelooflijke goochelarij ooit uitgevonden. Bankieren werd beschouwd als oneerlijk en een zonde. (...) Bankiers bezitten de wereld. Neem dat weg maar laat hen met de macht om geld te creëren en binnen een handomdraai zullen ze genoeg geld gecreëerd hebben om de wereld terug te kopen. (...) Neem deze macht van hen weg en alle grote fortuinen, inclusief dat van mijzelf, zullen verdwijnen, want dit zou een betere en gelukkigere wereld betekenen. (...) Echter, als je door wil gaan met de slaaf van bankiers te zijn en de kost van je eigen slavernij ook nog eens zelf te betalen, laat de bankiers dan doorgaan met geld en krediet te creëren."
(...)
De privatisatie van geld is de onderliggende oorzaak van armoede, economische slavernij, overheden met een tekort aan fondsen en een oligarchische heersende klasse welke elke poging tot hen omver te werpen afslaat.
In traditionele Japanse cultuur wordt veel belang aan nummers gehecht. Volgens de traditie van 'het nummers spel' kan veel kwantitatief vertaald worden om de waarde van de dingen des levens beter te begrijpen. Echter, ze waarschuwt ook dat als men geobsedeerd wordt door nummers, deze een waarde op zich gaan krijgen.
Men streeft dan niet meer waarde na, maar enkel een toenemend aantal nummers...
Denk daar maar eens een weekje over na...
Week 11 augustus 2008
"De nieuwe mens is nog aan het evolueren. Inderdaad, hij is niet zichtbaar voor iedereen, daar hij niet van het drukke centrum komt welke voortdurend de aandacht van het publiek trekt, maar van de stille rand. Elke nieuwe kracht welke gemaakt is om het einde van een tijdperk teweeg te brengen en dit ook gedaan heeft, kwam van de rand van dat tijdperk met al haar dominante waarden en pseudo-waarden. Het is in de momenten van de grootste crisis, in het opstaan van het nieuwe, dat de 'buitenstaanders' hun speciale functie opnemen voor een nucleus te vormen welke het nieuwe centrum zal uitmaken, waarrond de komende wereld zich vanaf dat moment zal ordenen."
E. Gunther Grundel, The Mission of the Young Generation
"De deugdelijkheid van de eigen identiteit in een kwaad daglicht stellen en als racisme bestempelen, is een opvallend voorbeeld van verstandsverbijstering van de rede."
Jaja, u leest de titel goed. Nu dat er weer een nieuwe petitie is gestart voor een unitair belgië, met de Luikse dievegge Marie-Claire Houard weeral als kopstuk, stel ik voor dat wij nu ook beginnen eisen voor een unitair België. En een unitair België volgens onderstaande democratische meerderheidsprincipes:
"Het is maar goed dat de mensen van de natie ons bancair en monetair systeem niet begrijpen, zouden ze dat wel doen, dan geloof ik dat er voor morgenochtend een revolutie zal zijn."
~Henry Ford
Is het niet treffend dat een wel zeer doorslaggevend aspect van de maatschappij gewoon niet meer ter sprake komt in de politiek? Namelijk ons economisch systeem op zich?
Een algemeen solidarisme veronderstelt een ontwikkeld groepsbesef. Dit is juist het tegenovergestelde van de individualistische ingesteldheid welke in onze maatschappij heerst. Zolang het “ieder voor zich†is, komt er van al dat idealisme niets in huis: de bereidheid om te veranderen moet er langs beide kanten zijn en de “idealist, die het solidarisme huldigtâ€, moet deze bereidheid bij andere wekken, door zelf de eerste stap te zetten. Wat is idealisme anders dan dit, benevens de vurigheid van een jeugdige geest, die bergen wil verzetten (zonder van nuttige aanpak te weten)? Al te vaak is men van oordeel geweest dat er een conflict bestaat tussen de “groep†en het “individuâ€. Het wordt tijd dat men dit opgeeft en inziet dat de groep bestaat uit personen, die mekaar respecteren en dat de langs de andere kant een mens zijn volledige ontplooiing pas kan bereiken in een groep waar hij met mensen omgaat, met het nodige respect uiteraard.
"Aangezien de kunst niet langer het voedsel van het beste is, kan de kunstenaar zijn talent gebruiken voor al zijn fantasieën en dagdromen. Alles staat een intellectueel bedrog toe. Het volk vindt in de kunst trots noch verheffing. Maar de geraffineerden, de rijken […] zoeken in ons iets nieuws, zeldzaamheid, originaliteit, aanstootgevendheid. Sinds het kubisme, ja eerder zelfs, heb ik alle critici met de talloze kladwerken tevredengesteld, welke me op het moment te binnen schoten en welke zij meer bewonderden naarmate ze er minder van begrepen. Door deze spelletjes en raadsels heb ik me snel beroemd gemaakt. En roem betekent voor de kunstenaar: verkoop, vermogen en rijkdom.
Ik ben vandaag niet enkel beroemd, maar ook rijk. Wanneer ik echter alleen ben met mezelf, kan ik me niet als kunstenaar beschouwen, in de ware zin van het woord. Grote schilders waren Giotto, Titiaan, Rembrandt en Goya. Ik ben slechts een lolbroek, die zijn tijd begreep en al het mogelijke uit de domheid, lust en ijdelheid heeft gehaald.â€