Zusterwebsteks

"Pragmatisme zonder ideaal is een dwaasheid. Ze wordt een ideologie: die van de negatie van het idealisme, verschoven naar het irreële, dat van de illusoire controle van alle parameters dat toestaat een globale visie achterwege te laten. Het doet niets dan zichzelf herbevestigen maar laat zich tegelijk blind, in plaats van in een richting te sturen naar een doel. Het pragmatisme is conservatief: het functioneert enkel binnen een raamwerk waar het zichzelf niet in vraag moet stellen. Idealisme zonder pragmatisme is ook een dwaasheid, het is autistisch, het weigert zich aan te passen een de realiteit. Pragmatisme en idealisme slaan allebei door wanneer ze hun grenzen vergeten. Maar vandaag de dag lijken de idealen de politiek verlaten te hebben. Men trekt zich er niets van aan, men schrijft ze toe aan de extremen. Soms zijn ze echter opgeslorpt door pragmatisme: om verkozen te worden. Het pragmatisme dat zich van het idealisme dient is een cynisme. Heeft het pragmatisme het idealisme verslagen? Wat men moet doen is de dingen hun plaats toekennen: het idealisme moet zich dienen van het pragmatisme en niet omgekeerd. […] Desalniettemin is het sterk dat we vandaag moeten vaststellen hoe het idealisme zoals we dat kennen gecatalogiseerd is als een soort extremisme. De uitleg neigt altijd naar het opgraven van de geschiedenis van idealen die over een weg van totalitarisme en moordende ideologieën zijn gegaan. Maar paradoxaal genoeg wordt het pragmatisme op zijn beurt ook een ideologie. […]

De visie van de economie gebaseerd op concurrentie, en op zich al de idee van aan economie de centrale plaats in de politiek te geven, maakt deel uit van het consensus dat we kunnen omschrijven als “de pragmatische ideologie”. De economie is zelf een middel en geen einde. Het als geprivilegieerd voor de rest laten komen, is dus geen idealen hebben. Zou het thans niet mogelijk zijn dit principe van concurrentie voorbij te gaan? Zijn wij op dit moment onbekwaam om in te beelden dat andere modellen, gebaseerd op collaboratie, mogelijk zouden zijn? Om deze proberen toe te passen? Is het enkel mogelijk de buitensporige aanwezigheid van bepaalde principes binnen het principe van economische optimalisatie zelf te bevestigen? Is het “gestoord” op dit moment? Daarom is het vandaag hoognodig geworden een herbronning – met pragmatisme – van een echt rationeel idealisme na te streven."

Quentin, Agoravox, 25 juin 2008

Denk daar maar eens een weekje over na...

Week 1 juni 2009

Bron: Synnergies Européennes






Wie de laatste uitzending gemist heeft, kan hem hier neerladen.


Elke woensdag van 20u-21u een nieuwe uitzending van Academisch Perspectief, het nieuw studentenprogramma op Radio Rapaille.

Academisch Perspectief is het gloednieuwe live praatprogramma op Radio Rapaille, voor en door studenten, met nu en dan een wel geleerde gast. Elke week bieden we een alternatieve kijk op de actualiteit. Onze opinies zijn gevormd vanuit een academisch verantwoord perspectief en we hopen zo onze luisteraars te sensibiliseren en op te roepen tot het bijdragen aan een nieuw maatschappelijk consensus.

Daarnaast regelmatig nieuws en verslagen vanuit de studentenwereld. Dit alles natuurlijk afgewisseld met (onder meer) die typische studentikoze muziek!

Burschen Heraus!

Meer info: www.radiorapaille.com

Als militant leven vraagt voor een deel ascese. We moeten in onszelf de "oude man" laten sterven... Degene die het toegestane niet kan weerstaan, zal dat ook niet kunnen met wat verboden is. Het gaat hier om zich voor te bereiden op grote zaken door trouw aan de kleine te zweren.

1) Wacht met aan tafel te drinken tot een ander begonnen is.
2) Help bij de tafel afruimen en de afwas na het eten.
3) Balanceer niet op je stoel.
4) Besteed je avond aan te lezen in plaats van aan televisie te kijken.
5) Donneer je bloed, of je tijd voor anderen.
6) Snoep niet tussen de maaltijden in.
7) Telefoneer of schrijf met een ouder iemand die niet veel nieuwtjes ontvangt.
8) Sta vroeger op.
9) Ban snoepgoed (zo nodig ook wijn of sigaretten)
10) Deel je snacks.
11) Als je meerdere dingen moet doen, begin dan met wat je het minst graag doet.
12) Vijf minuten vroeger opstaan en jezelf verplichten enkele oefeningen te doen (opdrukken, sit-ups).
13) Genoeg wilskracht hebben om je met koud water te wassen.
14) Gaan praten met een geïsoleerd en weinig geliefd iemand.
15) Een wandeling maken, in plaats van je fiets te nemen (of de bus of auto).
16) Zich weerhouden van de handen in de zakken te steken.
17) Zich verplichten een tekst van buiten te leren.
18) Een gevangen kameraad schrijven.
19) Een deel van je zakgeld gebruiken voor militantisme.
20) De trap in plaats van de lift nemen.


Bron: Zentropa

Denk daar maar eens een weekje over na...

Week 16 februari 2009

Waar is Burke gebleven? En Nisbet? En Weaver? En tal van anderen? Deze vragen drukken me dikwijls met de neus op de feiten. Er is veel naamconservatisme in ons kleine landje. En er zal nog meer naamconservatisme bijkomen als nieuwe neoconservatieve en liberale internetmedia straks als paddenstoelen de grond uitschieten. Maar het echte conservatisme lijkt steeds meer een vergeten zaak. Wanneer men het werk van Robert Nisbet leest, dan merkt men het verschil meteen. Tegenover het fletse hedendaagse neoconservatisme dat bepaalde items najaagt als islam, meningsuiting, democratie en vrije markt, is het lezen van Nisbet een verademing voor conservatieve geesten.

Enkele jaren geleden werd in Nederland het conservatisme nieuw leven ingeblazen door de oprichting van een Edmund Burke Stichting. Mannen als Kinneging, Spruyt en Livestro strooiden toen kwistig rond met grote boeken van grote namen als Burke, Weaver, Kirk en ook Nisbet. Dat was in het begin. Na enkele jaren was en is er nog maar weinig Burke te bespeuren. Wat restte was Plato, Leo Strauss en wat aanvullend materiaal, veelal tijdloos en ahistorisch van karakter. Nu zal ik hier niet alleen maar kwaad over spreken; het was onder meer een stuk politieke urgentie en intellectuele onderbezetting die tot keuzes leidden waar men achteraf al dan niet gelukkig over kan zijn. Maar jammer is het wel. Zeker in een tijd waarin politiek pragmatisme en populistische hysterie in elkaar over lijken gaan.

Om deze weinig opzienbarende constateringen kracht bij te zetten en in te vullen, hebben we, als conservatieve leeskring in Groningen, besloten het werk van Nisbet ter hand te nemen. Robert Nisbet (1913-1996) heeft tal van boeken geschreven, maar één boekje leek ons een goede inleiding tot zowel Nisbet als tot het traditionele conservatisme: Conservatism – Dream and Reality, een werk waarin Nisbet de contouren schetst van de conservatieve ideologie (sic!). Hieronder volgt een weergave van het eerste hoofdstuk uit dit boek, genaamd: "Sources of Conservatism".

Robert Nisbet legt het jaartal 1830 ten grondslag aan het conservatisme; het jaar waarin in Engeland voor het eerst het zogenaamde conservatisme onderdeel ging uitmaken van het politieke discours. Qua filosofische inhoud was het echter Edmund Burke die vanaf 1790, met name in diens Reflections on the Revolution in France, de conservatieve thema’s naar voren schoof die vanaf dan de gehele negentiende eeuw hun weg zouden vinden binnen het conservatieve denken. Burke zag in dit werk niet minder dan een Europese revolutie met daaraan ten grondslag de Franse Revolutie. Jaren later zag op soortgelijke wijze iemand als Alexis de Tocqueville zijn werk Old Regime and the French Revolution oorspronkelijk als het eerste deel van een groter werk: The European Revolution.

In Wallonië afficheert een bedrijf:
"Hier praat men geen Vlaams!"
In Vlaanderen antwoordt een soortgelijk bedrijf:
"Hier praat men niet, hier werkt men."

Bron: NOVOPRESS

Wellicht ook iets voor de Vlaamse nationalistische beweging om te overwegen, gedraagt ze zich meer als een Waals of een Vlaams bedrijf?

Denk daar maar eens een weekje over na...

Week 26 januari 2009

"Televisie kijken is de favoriete afleiding (inactiviteit zou beter passen) voor miljoenen mensen op de planeet. De gemiddelde Amerikaan heeft 15 jaar van zijn leven achter de televisie doorgebracht zodra hij 60 jaar geworden is. De cijfers wijken weinig af hiervan voor vele andere landen. Veel mensen vinden deze activiteit ontspannend. Observeer jezelf maar eens wanneer je voor de televisie zit en je komt er vanzelf achter dat, het gros van de tijd, het beeld je aandacht houdt en je geestelijke activiteit passief blijft. En gedurende de lange tijden dat je praatprogramma's, spelprogramma's, sitcoms of zelfs reclame kijkt, merk je dat je geestelijk vrijwel geen enkele gedachte voortbrengt. Niet alleen ben je al je problemen vergeten, maar je bent zelfs tijdelijk van jezelf bevrijd. Wat kan meer ontspannend dan dat zijn?

Dus, is het televisie kijken dan een manier om een interne ruimte te creëren? Is het de televisie die je aanzet tot aanwezigheid in deze wereld? Helaas niet! Gezien je geest niet aangezet wordt tot het aanhoudend genereren van gedachten gedurende lange perioden, synthetiseert het de geestelijke activiteit juist in de uitzending die je bekijkt. Het synthetiseert een televisie versie van de collectieve- én van de eigen gedachten. Je geest is inactief, maar enkel in de zin dat ze geen eigen gedachten voortbrengt. Echter, het absorbeert wel voortdurend de gedachten en beelden van het beeldscherm, deze activiteit vangt je in een passieve toestand van hypergevoeligheid, vergelijkbaar met hypnose. Het is hierdoor dat deze toestand zich goed verleent voor manipulatie. Zoals de politici zo goed weten, of de belangengroepen en publiciteitsagentschappen, die miljoenen dollars betalen om je te vangen in deze beïnvloedbare toestand. Ze willen dat hun gedachten de jouwe worden en, over het algemeen, slagen ze hierin."


Eckhart Tolle

Bron: Zentropa

Denk daar maar eens een weekje over na...

Week 19 januari 2009

Radio Rapaille gaat zich dit jaar uitbreiden van wekelijks programma tot volwaardige radiozender. Verschillende nieuwe programma's zullen de komende weken bekend gemaakt worden.

Er zijn nog altijd tijdslots open en we zoeken dan ook nog altijd naar medewerkers. Ben jij geïnteresseerd in radio, ben je aangesloten bij een organisatie die wel een eigen zendtijd zou willen of wil je gewoon een steentje bijdragen, neem dan snel contact op via info@radiorapaille.com! Radio Rapaille verzorgt alle apparatuur, technische kennis en meer, dus maak je geen zorgen over je huidige vaardigheden, al doende leert men!

Opdat nationalistische media in Nederland en Vlaanderen tot een begrip mag uitgroeien!

In de eerste uitzending van de Dietse Dinsdag (de nieuwe benaming van Rapaille op Zondag) en dus nu op dinsdagavond van 20.00 tot 22.00 uur de volgende onderwerpen;

Kommentaar op zionistische agressiepolitiek
MDTB voert aktie tegen Circus Belly Wien
Nieuwe prijsvraag
Nieuws tegen 21.00 uur
Kommentaar over Gerrit de Graaier
Filmbespreking ‘Oorlogswinter’
De nationalistische agenda
De Top 3 van Anton
Remix van ‘Kraken Gaat Door’

En natuurlijk veel muziek uit Nederland en Vlaanderen, want dat maakt het de Dietse Dinsdag.

Dietse Dinsdag wordt dagelijks van 16.00 tot 18.00 uur en van 00.00 tot 02.00 uur herhaald en is natuurlijk later in de week als podcast van onze webstek af te laden.

Overigens zal Rapaille Op Zondag als programma blijven bestaan maar alleen als speciale uitzending af en toe worden uitgezonden. De uitzending van Dietse Dinsdag zal voorlopig als RBN Holland nog op zondag van 15.00 tot 17.00 uur via Radio Bandiera Nera worden uitgezonden.

Luister Radio Rapaille via www.radiorapaille.com!

Bron: Zentropa


Denk daar maar eens een weekje over na...

Week 24 November 2008

Bestaande uit Europeanen uit alle continenten, de Zentropa gemeenschap is gebaseerd op een drievoudig principe van trouw, creatie en hoop. - Trouw aan de principes van eer, waardigheid, respect, cultuur en kameraadschap fundamenteel voor de Europese mens en zij die thans dood zijn. - Creatie van nieuwe argumenten, van nieuwe vormen van uitdrukking en van politico-culturele agitatie, nieuwe militante middelen. - Hoop, niet in de utopie van een eeuwigdurende toekomst van een betere wereld maar in het idee dat men in alle tijden nog ongehoorzaam kan zijn.

Open voor een nieuwe gemeenschap van waarden en ethiek, aanwezig in deze wereld zonder er ooit de medeplichtige van te zijn, de zentropisten zoeken, geleid door de voorzienigheid zonder door deze gedragen te worden, om de weg van het goede terug te vinden, en elke dag de mogelijkheid te verdedigen de rug recht te houden, en de eer zich in te zetten voor de anderen. Wetende wie ze zijn en bewust van wat ze zijn, de zentropistische militanten zijn noch sectair, noch haatgedreven en verkiezen de politiek van het voorbeeld boven die van de zondebok.

Akte genomen van het kwade in de menselijke natuur, het tragische falen van progressistische utopisten constaterend, bevorderen zentropisten, door plicht veel eerder dan voorkeur, alle vormen van autoriteit en regelgeving die een houdbare samenleving kunnen tewerkstelligen tussen die som van zwakheden dat de mens is. Koppel, familie, clan, gemeenschap, volk, alles wat de mens verheft, wat hem toelaat de modder te verlaten en een meer pure lucht te ademen, wordt verdedigd door de zentropisten met de zelfzekere vastberadenheid en het geluk van zij die strijden voor een verheven dagelijks leven.

De zentropa clan viseert dus, langs de ene kant, de verburgerlijking van zijn leden tegen te gaan door een feilloze materiële en morele solidariteit voorop te stellen, terwijl langs de andere kant hij bij zijn tijdsgenoten een schok provoceert tegenover de futiliteit van het materieel comfort en het dodelijk gevaar van het denken dat er iets bestaat als een historische vooruitgang welke de moderne mens betere wezens maakt dan zijn voorvaders, en van de kinderen wezens die zich nog beter kunnen conformeren in deze wereld dan zij zelf.

Zentropisten geven in zekere zin de pas aan voor een zeker gedachtekader, eigen aan onze cultuur, zodat de toekomstige generaties nog altijd de mogelijkheid zullen hebben te rebelleren en het mystieke vaandel hoog te houden. Door muziek, beeld, discussie, metafysische concentratie, religieuze praktijk en alle andere middelen die nog altijd niet ontdekt zijn, Zentropa wil de kracht van de communautaire lijn herboren zien, die ongelooflijke kracht van de altruïstische liefde, tussen zij die hetzelfde wereldbeeld delen. Dat een gemeenschap van mannen mag rechtstaan, te midden de tumult van het feest alsmede de chaos van het gevecht, een enkel woord: Zentropa!

Als je de catalogi van nationalistische boekenwinkels doorbladert, als je nationalistische kranten en magazines leest of internet fora afspeurt waar jonge tot niet-zo-jonge activisten over het nationalistische recht op vrije meningsuiting praten, dan zal je merken dat een dol anti-islamisme heerst.

De reden hiervoor lijkt logisch: islam is de vijand van de Franse natie en van de Europese beschaving, en daarom van de nationalistische beweging. Maar als we voorbij dit “logische” - en voorbij dit uiterlijke - kijken, is dit dan realiteit? Dat is waar we in dit artikel over zullen denken, door vier zaken te behandelen:

1) is de islamofobische ingesteldheid een integraal onderdeel van de nationalistische beweging;

2) wat zijn de redenen voor islamofobie;

3) wat zijn de politieke gevolgen van islamofobie;

4) welke voorstellen zijn er voor nationalistische politiek tegenover islam?

Denk daar maar eens een weekje over na...

Week 10 november 2008

"De wereld gaat naar de vaantjes en ik voel me goed."

Klassieke nihilistische stelling

( Voor meer over nihilisme: American Nihilist Underground Society )

Denk daar maar eens een weekje over na...

Week 29 september 2008

Denk daar maar eens een weekje over na...

Week 25 augustus 2008

Bron: Zentropa

« Gedurende de eeuwen waarin de inzet tot rijping kwam, om uiteindelijk te culmineren in het Rijk, zei men niet "Tegen de Moren" maar "Sint-Jacob en laat ons Spanje oprichten!", welke een oproep tot strijd was, tot offensief. Wij, discipels van deze school, wij zijn niet van plan "Weg met dit, weg met dat!" te roepen. Wij verkiezen "Sta op! Spanje sta op!"... Spanje één, groot, vrij... en niet Spanje ontmoedigd en arm. »

Jose Antonio PRIMO DE RIVERA


Bron: Zentropa

Denk daar maar eens een weekje over na...

Week 21 juli 2008

Nood aan een mentaliteitswijziging

Sommige nationalisten onder ons tonen zeer weinig of zelf geen interesse in de volksnationalistische strijd buiten onze grenzen. Zij menen dat de Vlaams-nationalistische strijd zich moet beperken tot de eigen grenzen en zijn blijkbaar niet in staat om verder te denken dan het eigen volk. Het is dan ook maar de vraag of wij hen als nationalisten kunnen klasseren, de term “separatisten” is misschien veel beter van toepassing. Mensen die de afscheuring van Kosovo zien als een kans voor Vlaanderen, zijn niets beter dan het regime dat zij menen te bestrijden.

“Nationalisten” die menen dat de strijd van de Bretoenen, Schotten, Catalanen, Palestijnen, etc… voor de Vlaming niet interessant is omdat het “te ver weg” is, zijn niet veel intelligenter dan mensen die menen dat politiek een “ver-weg-van-mijn-bed-show” is. Ik vraag trouwens ook aan hen hoe zij denken ooit de strijd te winnen als zij niet dringend hun mentaliteit omdraaien en intervolksnationalistisch beginnen denken. Staatsnationalisten en andere elementen die vijandig zijn naar de volkeren van de wereld toe (kapitalisten en marxisten om er maar twee te noemen) zijn slim genoeg om internationaal te handelen en te denken. Tegenover het internationale front van het reactionaire staatsnationalisme moeten wij dan ook een vernieuwend, doch vasthoudend aan de tradities van elk specifiek volk, volksnationalisme plaatsen. Laten we de vijand bestrijden met de eigen wapens.

Zentropa Asia

A Working Class Hero, You claim to be
An Upper Class Brat is what You really are
Posing like a Rebel, You can’t Fool Me
Take Away your Cash, You won’t go far

Oh indeed, you have seen the Light
Patronise everyone, only your view is right
Born from rich Parents, University type
Your doctrine killed millions despite your hype

Revolution Sells!

Lion's Pride