In 1980 luidde de moord op John Lennon het definitieve einde in van de pacifisctische en egalitaire illusies van de naoorlogse generatie.
De dood van Michael Jackson staat in lijn met de zwaarste crisis die een economisch systeem ooit heeft gekend, geïncarneerd tot het karikaturale toe. De grootste verkoper van straalschijven ooit heeft het voor elkaar gekregen zijn carrière te verdrinken in een oceaan van schulden, waar ook de Amerikaanse en mondiale economieën door verzwolgen zijn maar thans niet gesaneerd.
Michael Jackson heeft zijn leven doorgebracht in een imaginaire wereld waar Peter Pan is opgegaan, door kindercult en gemengde pedofilie, in de materialisatie van een nieuwe occidentale man die weigert groot te worden en zijn mannelijkheid te accepteren. Hij heeft volgehouden in het depigmenteren van zijn huid; heeft zijn befaamde neus afgesneden; zijn lichaam getransformeerd tot een bouwterrein, heilige priester van een religie van rassenvermenging die rassen ontkent maar overal racisten ziet.
Hij is de getalenteerde koning geworden van een rockmuziek onttrokken van haar gecontesteerde origines - de strijd van de zwarten voor gelijkheid, gevolgd door de parodie van de revolutie van de jaren '60, die aan de kinderen van de burgerij heeft toegestaan de laatste obstakels van de absolute heerschappij van de markt te vernietigen: familie, vaderland, patriarchaat, culturele en morele hiërarchie.
Ontdaan van haar 'archaïsmen', heeft het kapitaal van de verleiding haar volledige kracht kunnen laten gelden. Ze heeft zich uitgestrekt over de hele wereld, de plaatselijke culturen gebombardeerd door haar mediatieke B-52's; een opzichtige seksualiteit geconcretiseerd in de hand-tussen-de-benen van Michael Jackson, als kinderachtige markeerstift van de 'vrijheid', maar genoeg om een mondiale gedeculturaliseerde jeugd te verleiden. De fantastische monsters van Thriller verkondigden aan een westerse middenklasse, gefascineerd door het morbide spektakel, haar wrede sociale en historische klassenvervaging.
Elke woensdag van 20u-21u een nieuwe uitzending van Academisch Perspectief, het nieuw studentenprogramma op Radio Rapaille.
Academisch Perspectief is het gloednieuwe live praatprogramma op Radio Rapaille, voor en door studenten, met nu en dan een wel geleerde gast. Elke week bieden we een alternatieve kijk op de actualiteit. Onze opinies zijn gevormd vanuit een academisch verantwoord perspectief en we hopen zo onze luisteraars te sensibiliseren en op te roepen tot het bijdragen aan een nieuw maatschappelijk consensus.
Daarnaast regelmatig nieuws en verslagen vanuit de studentenwereld. Dit alles natuurlijk afgewisseld met (onder meer) die typische studentikoze muziek!
Burschen Heraus!
Now it's been 25 years or more
I've roamed this land from shore to shore
From Tyne to Tamar, Severn to Thames
From moor to vale, from peak to fen
Played in cafes, pubs and bars
I've stood in the street with my old guitar
But I'd be richer than all the rest
If I had a pound for each request
For 'Duelling Banjos', 'American Pie'
It's enough to make you cry
'Rule Britannia', or 'Swing low...'
Are they the only songs we English know?
Seed, bud, flower, fruit
They're never gonna grow without their roots
Branch, stem, shoot
They need roots
After the speeches, when the cake's been cut
The disco's over and the bar is shut
At christening, birthday, wedding or wake
What can we sing 'til the morning breaks
When the Indians, Asians, Afro-Celts
It's in their blood, below their belt
They're playing and dancing all night long
So what have they got right that we've got wrong?
Seed, bud, flower, fruit
They're never gonna grow without their roots
Branch, stem, shoot
They need roots and
Haul away boys, let them go
Out in the wind and the rain and snow
We've lost more than we'll ever know
Find More lyrics at www.sweetslyrics.com
'Round the rocky shores of England
We need roots
And a minister said his vision of hell
Is three folk singers in a pub near Wells
Well, I've got a vision of urban sprawl
There's pubs where no-one ever sings at all
And everyone stares at a great big screen
Overpaid soccer stars, prancing teens
Australian soap, American rap
Estuary English, baseball caps
And we learn to be ashamed before we walk
Of the way we look, and the way we talk
Without our stories or our songs
How will we know where we come from?
I've lost St. George in the Union Jack
It's my flag too and I want it back
Seed, bud, flower, fruit
Never gonna grow without their roots
Branch, stem, shoot
We need roots
Haul away boys, let them go
Out in the wind and the rain and snow
We've lost more than we'll ever know
'Round the rocky shores of England
We need roots...
Casa Pound is een Romeins kraakpand dat deel uitmaakt van een bredere Italiaanse nationaal-revolutionaire kraakbeweging: de Occupazione Non Conforme [2] (ONC) en de Occupazione a Scopo Abitativo [3] (OSA). Casa Pound mag dan nu wel het uithangbord zijn van die beweging, maar het was niet het eerste kraakpand in Rome. Het werd gesticht in 2003 door de groep die een jaar eerder al Casa Montag [4] had gesticht. Casa Pound (Via Napoleone III) en Casa Italia (Via Lima) houden zich vooral bezig met sociale activiteiten, terwijl Casa Montag (Via Tiberina) en Foro 753 (Via Capo d’Africa) zich vooral bezig houden met culturele en sportieve activiteiten. De eerste twee zijn OSA. De laatste twee zijn ONC.
(Herpublicatie wegens actualiteit, oorspronkelijk artikel dateert van mei 2007)