Feit: Porno is een industrie die in de miljarden euro's loopt (Meer waard dan alle professionele sporten samengeteld!).
Net als achter legale wiet ondergrondse harddrugs schuil gaan, gaat er achter porno ondergrondse illegale prostitutie en mensenhandel schuil.
Naast de eigenlijke porno moet men de volgende lucratieve industrieën niet vergeten: sekstherapie, scheidingen en medicijnen.
Feit: Net als alle primaten, heeft de mens voorbeelden nodig om gemeenschap te begrijpen (andere dierengroepen hebben nog hun instincten).
Porno onttrekt gemeenschap van liefde en voortplanting.
Geweld en vernedering doen dat vanzelfsprekend evenzogoed.
Kan je voorstellen wat het geeft als je geweld en vernedering combineert met porno.
Feit: Door porno verwart men liefde met 'seksuele compatibiliteit' en vernietigt zodoende het huwelijk.
Door porno denkt men dat one-night-stands normaal zijn en kan men deze niet meer van echte relaties onderscheiden.
Na de 'wittebroodsperiode' (die hooguit een paar jaar duurt) slaat de realiteit toe en krijgt men scheidingen.
Feit: Porno maakt mannen impotent en vernietigt bijgevolg het gezin en de toekomst van de maatschappij.
Consumentisme kweekt verlangen.
Porno is consumentisme.
Door porno verlangen mannen een onrealistisch stereotiep van vrouwen.
Door porno wordt een digitale bewerking op papier aantrekkelijk en eigenlijke gemeenschap marginaal.
Feit: Voorbehoedsmiddelen zetten beide geslachten aan tegelijk seksueel beschikbaar en emotioneel afstandelijk tegenover seks te staan.
In tegenstelling tot wat de RKK zegt zijn condooms geen misdaad voor gezinsplanning.
In tegenstelling tot wat Sex in the City zegt is een combinatie van one night stands en de pil geen liberalisering van de vrouw.
Feit: Vroeger had men religieuze normen, tegenwoordig wordt men gedwongen normen aan de media te onttrekken.
De media wordt gestuurd door winstdoeleinden, logischerwijs, "sex sells" (zowel Sex in the City als Porky's), de media is niet verplicht een moraliserende rol hierin te spelen.
Feit: De oplossing ligt bij onszelf.
Verwacht niet dat de overheid dit oplost, zei zijn honderd procent medeplichtig.
Verwacht niet dat terugplooien op de RKK dit oplost, Vaticanum II is een overheidsknecht welke enkel voor de vorm krampachtig tegen abortus en promiscuïteit ageert (bijv. Danneels).
Identiteit, een nieuwe invulling van geslachten en relaties, is de enige oplossing, en sowieso elke vorm van porno tegen gaan!
Elke woensdag van 20u-21u een nieuwe uitzending van Academisch Perspectief, het nieuw studentenprogramma op Radio Rapaille.
Academisch Perspectief is het gloednieuwe live praatprogramma op Radio Rapaille, voor en door studenten, met nu en dan een wel geleerde gast. Elke week bieden we een alternatieve kijk op de actualiteit. Onze opinies zijn gevormd vanuit een academisch verantwoord perspectief en we hopen zo onze luisteraars te sensibiliseren en op te roepen tot het bijdragen aan een nieuw maatschappelijk consensus.
Daarnaast regelmatig nieuws en verslagen vanuit de studentenwereld. Dit alles natuurlijk afgewisseld met (onder meer) die typische studentikoze muziek!
Burschen Heraus!
De eerste plaats waar georganiseerde eigendomsrechten een fundamentele hoeksteen van de maatschappij werd, is bij de Germaanse stammen in de derde eeuw na Christus. Op een moment dat Rome voor de eerste keer “experimenteert†met gecodificeerde wettelijke bronnen die voor eens en voor altijd het bezit van, de rechten op en de handel in eigendommen moeten regelen, floreert de Germaanse economie, en kennen de stammenkoninkrijken in Hessen, Thuringen, Sachsen en Jutland grote welvaart. Terwijl Rome intussen nog verder sukkelt met praktische vraagstukken ter zake – en moeilijk gehoor vindt bij de Romeinse handelaren en boeren – worden de Germaanse volkeren beheerst door een algemeen aanvaard en afdwingbaar gewoonterecht. Ze hebben er zelfs een rune voor. ‘Odal’ of ‘Opalan’, de rune van bezit, eigendom, erfenis, waarde en eigenheid.
De Germanen hadden geen geschreven wetteksten. Ze hadden zelfs geen werkelijk “schriftâ€. Maar ze hadden ondanks hun gebrek aan ‘codices’, wel wet en recht. Zij het ongeschreven. De Germaanse volkeren aan de overkant van de Rijn hadden lang voor Justinianus zou komen aandraven met zijn exhaustieve wetbronnen, een “allodiaal†recht en een “assesâ€-recht. Dit laatste was het recht van het oudste kind om de “grondeigendommen†van de ouders te erven, met voorrang op de andere kinderen. Let wel, het betreft hier het oudste kind, en niet de oudste zoon. Na de kerstening werden dochters verboden te erven, hetgeen weldegelijk mogelijk was binnen het Germaanse gewoonterecht. Sterker nog, in het Germaanse gewoonterecht waren er strikte regels met betrekking tot de bescherming van vrouwen bij huiselijk geweld. Tacitus, de Romeinse geschiedschrijver, heeft heel wat verslagen geschreven over zijn reizen over de Rijn en beschrijft nauwkeurig hoe het Germaanse eigendomsrecht in elkaar steekt. Zowel man als vrouw kunnen erven en eigendommen bezitten. Bij het huwelijk kunnen de “statische†goederen (wat de partners bezaten voor het huwelijk) onder eigendom van de individuele partner blijven, of er kan bedongen worden voor de stamkoning, zodat de goederen in gemeenschap zullen worden beheerd. Een zeer logische en spontane regelgeving, die door de kerstening sterk werd teruggedrongen.
Allereerst is het wellicht nuttig de historische achtergrond van legerdienst te schetsen. Pruisen was de eerste om de moderne legerdienst duurzaam in te voeren onder de nobele naam ‘Krümpersystem’ en met als nobel doel: pure noodzaak. Napoleon was het hen knap lastig aan het maken en er kwam zodoende de nood aan nieuw bloed, zoveel mogelijk liefst. Omwille van het succes bleef Pruisen dit toepassen en werd het een nieuwe trend. Populair is het echter nooit geweest, de klassieke voorbeelden zijn de rellen in New York tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog, de catastrofe van Vietnam… En een leuke anekdote nog, laat-19de eeuws Japan welke het eufemisme ‘bloedbelasting’ bedacht, waarna de halve bevolking een paar weekjes rebelleerde omdat ze dachten dat de overheid werkelijk bloed kwam aftappen voor elektriciteitsgeleiders en kleurstof!
Maar in elk geval was de motivatie dezelfde: noodzaak. Tot ’45 was het nut in dit opzicht dus zeker begrijpelijk. Nu is Europa inmiddels 60 jaar in vrede (of wat daarvoor moet doorgaan) en toen de politieke elites na de eerste decennia wel door hadden dat er weinig meer van ging komen, vielen legerdiensten over het hele continent weg. Bijkomend niet te verwaarlozen fenomeen was dat, strikt kwantitatief gezien, legerdienst economisch verlies oplevert. Men had ooit het achterpoortje voor de elite welke zichzelf voor een redelijk bedrag uit de legerdienst kon wringen, maar dat kwam neer op het bloed van een arme sloeber te kopen en was dus niet in lijn met de nobele voorwendsels die er vaak aan kleefden. Zeker in deze egalitaire maatschappij zou men al huiveren bij de gedachte.
Economisch verlies of de ware aard met het achterpoortje aantonen dus, een knap lastige keus voor de dictatuur van het kapitaal, en nogal potsierlijk dat uitgerekend de LIBERALE legervakbond nu terug met de legerdienst komt aanzetten.
Goed, maar tot dusver de achtergrond, terug naar de argumenten van de VSOA.
Enige tijd geleden publiceerde ik de vertaling van een uittreksel uit een boek van Troy Southgate. Dat deel ging over het traditionalistisch (evoliaans) standpunt tegenover feminisme en meer algemeen de verhouding man-vrouw. Blijkbaar heeft dit toch enkele vrouwen (en zelfs mannen) voor het hoofd gestoten binnen de NSV! dus heb ik op afgelopen nationaal weekeinde beloofd een rechtzetting te publiceren om misverstanden te voorkomen.
Inleiding
Ten eerste, mijn bedoeling met dit uittreksel was enerzijds aan te tonen dat Evola geen vrouwenhater is (hij gooit het gros van de kritiek juist op de man) en anderzijds de discussie rond een (blijkbaar zelfs voor ons) taboe-onderwerp los te krijgen.
Ten tweede, men moet bij het lezen van dit artikel niet vergeten dat dit om traditionalistische en niet traditionele theorie gaat. De traditionalistische school is perennialistisch, waardat traditionele conservatieven contemporeel zijn. Evola, Southgate en ik zijn zeker geen voorstanders van welke christelijke waarden dan ook en zien traditie liever vloeien uit natuurlijke orde.
Ten derde, ik ga een beetje tegen mijn eigen principes in door hierover te schrijven. Ik had me voorgenomen dat een onderwerp zo complex en delicaat een aandachtspunt voor toekomstige studie zou worden bij me, ik heb zelfs al een boekenlijstje klaarliggen. Hiertoe ben ik echter nog niet gekomen, men moet dus niet vergeten dat ik mijn ideeën op het vlak van de geslachten nog aan het ontwikkelen ben. Desalniettemin heb ik een theoretische basis welke ik hieronder uiteen zal proberen te zetten, in de hoop daarmee mijn goede bedoelingen met bovenvermeld uittreksel van vooroordelen te onttrekken.
[…] "Wat in feite geleid heeft tot een ontzetting, werd van beweerd een ‘stap voorwaarts’ te zijn. Na eeuwen van ‘slavernij’, wilde de vrouw zichzelf zijn en doen wat ze zelf wil. Maar dit zogeheten feminisme is er niet in geslaagd een eigen persoonlijkheid te creëren, behalve dan het na-apen van de mannelijke. Vrouwen met deze eisen herbergen in feite een fundamenteel gebrek aan zelfvertrouwen, alsmede de onbekwaamheid te functioneren als een echte vrouw, en niet als een man. Door dit misverstand is de moderne vrouw haar traditionele rol gaan beschouwen als onterend en trekt ze aldus in het defensief wanneer ze ‘uitsluitend als een vrouw’ behandeld wordt. Dit was het begin van een verkeerde evolutie; hierdoor wilde ze wraak nemen, haar ‘waardigheid’ heroveren, haar ‘echt potentieel’ tonen en in concurrentie met de man in zijn mannenwereld treden.
Was für ein Dünkel! Du wagst, was wir alle loben, zu schelten? Ja, weil ihr alle, vereint, auch noch kein Einziger seid.
Friedrich von Schiller – “An die Menge”
Totalitaire regimes gaan ten onder, omdat ze de drang van de mens naar fundamentele vrijheid niet weten te bevredigen. Ze dienen dan meestal ook psychotische, onrealiseerbare idealen of nog minder verdedigbare persoonlijke interessen. Politiek die de natuur tegengaat is geen lang leven beschoren. We denken hierbij aan het barbaarse communisme van Stalin en Mao, of het losgeslagen primitivisme van Pol Pot.
Om te kunnen begrijpen waarover de zaak Laplasse gaat, is het een noodzaak om eerst de feiten te geven die aan het hele proces vooraf gaan. Het geheel aan gebeurtenissen is te situeren op het einde van de Tweede Wereldoorlog en de plaats is Oostduinkerke. Het is niet mijn bedoeling om hier een pleidooi te houden voor wie er nu al dan net correct was tijdens die oorlog, dat doen anderen wel in mijn plaats, maar ik wil wel deze zaak als voorbeeld nemen van een systeem dat na een politieke oorlog de Vlamingen benadeelt, veroordeelt en uiteindelijk vermoordt.Ik zal hier een kort overzicht geven van wat er gebeurd is.