Religie

Omroep Odal, het heidense programma op Radio Rapaille heeft komende woensdag een speciale uitzending over de Midzomervieringen.

Er wordt ingegaan op de oorsprong van de na het midwinterfeest belangrijkste heidense viering van de Germanen.

Woensdag 24 juni op Radio Rapaille van 21.00 tot 22.00 uur.

Deze Frankische koning is over het algemeen onbekend. Toch heeft Europa zeer veel aan hem te danken. Het was immers Karel Martel die de moslimopmars in Europa een halt toe riep en daarmee de tot dan toe de onoverwonnen legers van de Islam een eerste beslissende nederlaag toebracht. Zonder deze overwinning had de wereld er totaal anders uitgezien en was er van het huidige Europa met onze normen en waarden, cultuur en andere verworvenheden totaal geen sprake geweest.

Leven van Karel Martel

Karel Martel werd geboren in Herstal (in het huidige Wallonië) op 23 augustus 676. Hij was een onwettige zoon van Pepijn II en zijn concubine Alpaida. Karel werkte zich op boven zijn jongere halfbroers, de Pepiniden en andere rechtmatige erfgenamen van Pepijn II.

In de onzekere toestand na de dood van Pepijn II in 714 had de Friese koning Radboud Utrecht heroverd op de Franken en met zijn vloot in 716 zelfs Keulen bedreigd tijdens de Slag bij Keulen, die de Friezen wonnen. Karel Martel zijn eerste overwinning als aanvoerder van het Frankische leger kwam in 716 in de Slag bij Amel. Daar versloeg hij de Neustrische koning Chilperik II door hem te overvallen met een hinderlaag. In 717 maakte Karel Martel zich van de totale macht meester en werd koning der Franken. Het jaar daarop verdreef hij de Saksen en won waarschijnlijk zo ook Utrecht terug. Toch was dit alles slechts klein bier ten opzichte van wat hij nu moest gaan presteren.

(De Kozakken steken veel jolijt in het schrijven van de brief aan de Turkse Sultan.)

Alle theorie ten spijt, vraagt het in de loop der geschiedenis momenten waarop men beter blijk kan geven van de afkeer, dan van diplomatie en rede. Het is niet voor niets dat Generaal McAuliffe zijn "Nuts" na bijna 65 jaar nog even vers in de oren klinkt. Of wat te denken van na een paar millennia nog altijd bekend te zijn met de kreet van 300 Spartanen, "Molon Labe". Men moet niet altijd alles willen verantwoorden, soms is de ander helpen herinneren hoe de verhoudingen ook alweer lagen beter met een kleurrijke "Njet".

En daarom, om bij de gedachte van deze week ook eens een humoristische toon te slaan, kijken we naar het lichtend voorbeeld van Oekraïense Kozakken. In 1676 waren deze in een oorlog met de Ottomanen verwikkeld en net nadat de Kozakken een slag tegen hen gewonnen hadden, stuurt de Turkse Sultan alsnog een eis tot overgave. De Kozakken besloten toen een nogal 'origineel' antwoord te geven, waarbij ze de boodschap en eretitels van de Sultan parodieerden in wat later bekend zou staan als De Kozakkenbrief:

***
Thou Turkish Devil!

Brother and companion to the accursed Devil, and Secretary to Lucifer himself, Greetings!

What the hell kind of noble knight art thou? Satan voids and thy army devours. Never wilt thou be fit to have the sons of Christ under thee. Thy army we fear not, and by land and by sea in our chaikas we will do battle against thee.

Thou scullion of Babylon, thou beer-brewer of Jerusalem, thou goat-thief of Alexandria, thou swineherd of Egypt (both the Greater and the Lesser), thou Armenian pig and Tartar goat. Thou hangman of Kamyanets, thou evildoer of Podolia, thou great silly oaf of all the world and of the netherworld and, before our God, a blockhead, a swine's snout, a mare's ass, and clown of Hades. May the devil take thee!

That is what the Cossacks have to say to thee, thou basest born of runts! Unfit art thou to lord it over true Christians!

The date we know not, for no calender have we got. The moon [month] is in the sky, the year is in a book, and the day is the same with us here as with ye over there—and thou can kiss us thou knowest where!

***

Bron: InfoUkes

Denk daar maar eens een weekje over na...

Week 2 februari 2009

(De Nationalistische Vormingscel verwelkomt elke poging tot even kleurrijke vertaling van dit 'kozakkenstukje' naar het Nederlands.)

Algemeen wordt aangenomen dat het leger van de Verenigde Staten van Amerika het sterkste leger ter wereld is. De VS is “de” leidende macht inzake de ontwikkeling en toepassing van de nieuwste en modernste bewapening, tactieken en opleiding. Toch slaagt het sterkste leger ter wereld er niet in om een “boeren”-leger als dat van de Taliban in Afghanistan te verslaan. Integendeel zelfs, de Taliban is na al die jaren er enkel nog sterker uit gekomen. Toch beschikt de Taliban naar schatting over gevoelig minder troepen dan de coalitiestrijdkrachten die toch meer dan superieur bewapend zijn. Hoe is het mogelijk dat het meest technologische leger van de wereld hier niet kan zegevieren?

De eerste plaats waar georganiseerde eigendomsrechten een fundamentele hoeksteen van de maatschappij werd, is bij de Germaanse stammen in de derde eeuw na Christus. Op een moment dat Rome voor de eerste keer “experimenteert” met gecodificeerde wettelijke bronnen die voor eens en voor altijd het bezit van, de rechten op en de handel in eigendommen moeten regelen, floreert de Germaanse economie, en kennen de stammenkoninkrijken in Hessen, Thuringen, Sachsen en Jutland grote welvaart. Terwijl Rome intussen nog verder sukkelt met praktische vraagstukken ter zake – en moeilijk gehoor vindt bij de Romeinse handelaren en boeren – worden de Germaanse volkeren beheerst door een algemeen aanvaard en afdwingbaar gewoonterecht. Ze hebben er zelfs een rune voor. ‘Odal’ of ‘Opalan’, de rune van bezit, eigendom, erfenis, waarde en eigenheid.

De Germanen hadden geen geschreven wetteksten. Ze hadden zelfs geen werkelijk “schrift”. Maar ze hadden ondanks hun gebrek aan ‘codices’, wel wet en recht. Zij het ongeschreven. De Germaanse volkeren aan de overkant van de Rijn hadden lang voor Justinianus zou komen aandraven met zijn exhaustieve wetbronnen, een “allodiaal” recht en een “asses”-recht. Dit laatste was het recht van het oudste kind om de “grondeigendommen” van de ouders te erven, met voorrang op de andere kinderen. Let wel, het betreft hier het oudste kind, en niet de oudste zoon. Na de kerstening werden dochters verboden te erven, hetgeen weldegelijk mogelijk was binnen het Germaanse gewoonterecht. Sterker nog, in het Germaanse gewoonterecht waren er strikte regels met betrekking tot de bescherming van vrouwen bij huiselijk geweld. Tacitus, de Romeinse geschiedschrijver, heeft heel wat verslagen geschreven over zijn reizen over de Rijn en beschrijft nauwkeurig hoe het Germaanse eigendomsrecht in elkaar steekt. Zowel man als vrouw kunnen erven en eigendommen bezitten. Bij het huwelijk kunnen de “statische” goederen (wat de partners bezaten voor het huwelijk) onder eigendom van de individuele partner blijven, of er kan bedongen worden voor de stamkoning, zodat de goederen in gemeenschap zullen worden beheerd. Een zeer logische en spontane regelgeving, die door de kerstening sterk werd teruggedrongen.

Als je de catalogi van nationalistische boekenwinkels doorbladert, als je nationalistische kranten en magazines leest of internet fora afspeurt waar jonge tot niet-zo-jonge activisten over het nationalistische recht op vrije meningsuiting praten, dan zal je merken dat een dol anti-islamisme heerst.

De reden hiervoor lijkt logisch: islam is de vijand van de Franse natie en van de Europese beschaving, en daarom van de nationalistische beweging. Maar als we voorbij dit “logische” - en voorbij dit uiterlijke - kijken, is dit dan realiteit? Dat is waar we in dit artikel over zullen denken, door vier zaken te behandelen:

1) is de islamofobische ingesteldheid een integraal onderdeel van de nationalistische beweging;

2) wat zijn de redenen voor islamofobie;

3) wat zijn de politieke gevolgen van islamofobie;

4) welke voorstellen zijn er voor nationalistische politiek tegenover islam?

Halloween, het is me nogal wat. Carnavaleske toestanden, pompoenen en griezelfilms bij de vleet. Ik geef toe dat ik ook soms word meegesleurd in het hele gebeuren. Aangezien het occulte ook wel iets is waarin ik mij interesseer is dat niet zo verwonderlijk natuurlijk. En het feit dat hier thuis eind oktober heerlijke pompoensoep wordt gemaakt, is uiteraard ook nog een extra fijn element aan dit festijn. Hetgeen me het meest stoort aan Halloween is de schaamteloze vercommercialisering ervan. In principe is Halloween een Keltisch feest, dat als Samhain gevierd werd. Bovendien komt de benaming Halloween van ‘all hallow’s eve’, wat Allerheiligenavond betekend. Deze gekerstende naam doet echter niets af van het feit dat het als een Keltisch feest niet zoveel verbanden heeft met onze Germaanse regio. Maar de opmerking dient gemaakt te worden dat er wél een gelijkaardig feest werd gevierd, namelijk het Winterfeest. In feite is Halloween een feest zoals alle andere: een commercieel construct dat al haar diepgang verloren heeft. Het is een kwaal van deze tijd, maar dat neemt niet weg dat er reactie zou mogen komen uit de hoek die Traditie nog steeds hoog in het vaandel draagt. NSV! behoort tot die hoek en zou gekant moeten zijn tegen de commerciële verkrachting van zowat elk religieus feest. Ik wil hiermee niet zeggen dat we allemaal terug naar de kerk moeten, maar wel dat religieuze ervaring uit het verdomhoekje word gehaald. Het immateriële staat voor traditionalisten immers boven het materiële. Ik kan mijn gading meer vinden in de bijzonder leerrijke sagen en legenden van de Europese volkeren, terwijl anderen eerder de Bijbel als een leidraad zien. Het zij zo. 1 ding is zeker. Wij moeten ons verzetten tegen de desacralisering en demystificatie van onze wereld. Romantische zielen moeten wij zijn, die ons afzetten tegen de kille verwetenschappelijking van zowat alles. De wereld is een organisch wezen en geen beheersbaar ding. De moderne wereld ontkent deze visie.

"Ik heb dat nog nooit gevierd. Het is gewoon belachelijk. We moeten al die slechte gewoontes van Amerika niet overnemen. Ik kom uit het Ieperse en daar vieren we op 11 november Sint-Maarten. Dat was iets om naar uit te kijken. Als er elke maand iets te vieren valt, is het niet meer leuk."

Annelien Coorevits



Denk daar maar eens een weekje over na...

Week 27 oktober 2008

Ik ben zonet teruggekeerd van een vorming over het heidendom in hedendaags West-Europa. Op een bepaald moment had de spreker het over de Vlaamse cultuur, of beter gezegd het gebrek eraan. Onderstaand citaat vond ik veelzeggend. Het ging over een Marokkaanse man en een discussie met hem over integratie.

“Waarin moeten wij Marokkanen ons integreren? Geef mij een voorbeeld van echte Vlaamse cultuur en dan kunnen we verder praten. Maar wat is Vlaamse cultuur? MTV, McDonalds?”

En de man heeft overschot van gelijk. Met de veramerikanisering hebben we onze eigen cultuur vervlakt tot een niveau waarbij alles dat echt eigen was, echt Vlaams was, enorme schade is toegebracht. Wie kan hier nog tien concrete, tastbare dingen opsommen die écht Vlaams zijn. Een BigMac? Prada? Starbucks? Is dat wat wij willen, een maatschappij van individualisten, merken en snobistisch denken en handelen? Wanneer wij vragen aan vreemdelingen om zich aan te passen, te assimileren, dan is het ook aan ons om ervoor te zorgen dat zij iets hebben om zich aan aan te passen. Of houdt integratie een morele degeneratie in waar alles moet kunnen en mogen? Als dat het geval zou zijn, dan hebben vele conservatieve moslims, en ook vele buitenlandse conservatieve (Poolse) katholieken, gelijk om krampachtig vast te houden aan hun eigen cultuur.