Analyse & Commentaar

Als Marxisten en Libertariërs met elkaar discussiëren, staan de liberalen en christen-democraten buiten spel. Dat is een ontdekking die wij laatst deden tijdens een debatavond aan de Vrije Universiteit van Brussel, georganiseerd door de "Studiekring Vrij Onderzoek". Daar bleek immers dat Marxisten en Libertariërs eenzelfde doelstelling nastreven die bestaat in het opheffen van de klassetegenstellingen in de samenleving. De andere politieke stromingen verdedigen doorgaans alleen de status quo of een vergroting van het aantal wettelijke privileges van hun patijleden of socio-economische belangengroep.

Het genoemde debat, dat op 8 maart jl. plaats vond, werd ingeleid door enerzijds Koen Raes, hoofdredacteur van het Vlaams Marxistisch Tijdschrift en anderzijds Leonard Liggio, president-directeur van het Institute for Humane Studies te Menlo Park, Californie. De heer Raes laat nogal veel van zich horen, vooral sinds zijn boek over het Libertarisme verscheen, waarop hij het Friedmaniaanse etiket "Aan hen de keuze" plakte. Milton Friedman werd in België en Nederland bekend door zijn filmserie "Aan ons de keus". Raes doet het voorkomen of Friedman een libertariër is, waarmee hij de waarheid echter geweld aan doet. Friedman ziet immers nog tal van nuttige functies voor het belastingsysteem weggelegd en laat ook de geldhoeveelheid steeds door Vadertje Staat vastleggen. Prof. Liggio stelde voorop dat de belangrijkste acteurs op het politiek- ideologisch toneel de conservatieven en libertariërs zijn. De socialisten en dus ook de Marxisten zijn slechts figuranten.
In de 17e en 18e eeuw waren de libertariërs in opkomst, zij het onder de naam Whigs in Engeland en Schotland en onder de naam Liberalen in Spanje, Frankrijk, etc. In de 19e en 20ste eeuw lieten zij echter verstek gaan.