Ideologie

"... nationalisten hebben een vitale rol te spelen in de constructie van naties (...) als politieke archeologen die het gemeenschappelijke verleden herontdekken en herinterpreteren om een regeneratie van de gemeenschap tot stand te brengen. Hun taak is inderdaad selectief - zij vergeten zowel zij herinneren - maar om te slagen in hun taak moeten zij aan bepaalde criteria voldoen. Hun interpretaties moeten niet alleen in overeenstemming zijn met de ideologische vereisten van het nationalisme, maar ook meer de wetenschappelijke bewijzen, de (h)erkenning van het volk (popular
resonance) en de wetmatigheden van een specifieke etnische geschiedenis."

Bron: Anthony Douglas Smith, Ethnicity, Oxford University Press, USA, 1996

Anthony D. Smith: Een belangrijke theoreticus van het nationalisme die aangetoond heeft dat bij natievorming gesteund wordt op een etnische gemeenschap. Het Vlaamse volk vindt zijn oorsprong bij de Salische Franken, een Germaans volk dat zich in onze gewesten vestigde rond het einde van de 3de Eeuw v. Christus. Ook de Saksen en de Friezen maken deel uit van onze etnische samenstelling. Dat is onze etnische kern. Terwijl de etnische oorsprong van de Vlamingen Frankisch-Germaans is, zijn de Walen overwegend van Keltisch-Romaanse oorsprong.

(Met dank aan Ethisch Strijder)

Denk daar maar eens een weekje over na...

Week 15 juni 2009







Wie de laatste uitzending gemist heeft, kan hem hier neerladen.


Elke woensdag van 20u-21u een nieuwe uitzending van Academisch Perspectief, het nieuw studentenprogramma op Radio Rapaille.

Academisch Perspectief is het gloednieuwe live praatprogramma op Radio Rapaille, voor en door studenten, met nu en dan een wel geleerde gast. Elke week bieden we een alternatieve kijk op de actualiteit. Onze opinies zijn gevormd vanuit een academisch verantwoord perspectief en we hopen zo onze luisteraars te sensibiliseren en op te roepen tot het bijdragen aan een nieuw maatschappelijk consensus.

Daarnaast regelmatig nieuws en verslagen vanuit de studentenwereld. Dit alles natuurlijk afgewisseld met (onder meer) die typische studentikoze muziek!

Burschen Heraus!

Meer info: www.radiorapaille.com

"Een revolutie vraagt de samenloop van verschillende factoren: een globale ideologie (niet enkel een klein electoraal programma), een vastberaden groep, organisatie, homogeniteit, discipline, dat wil zeggen: een actiepartij; om dan uiteindelijk een punt in de crisis te vinden,... We hebben een ideologie, we zijn ons als georganiseerde groep aan het voorbereiden, het punt van de crisis wachten we af."

Jean-François Thiriart, Vers la paralyse du Régime in Jeune Europe nº 22, Juni 1965, p. 2

Bron: Aequitas et Libertas

Denk daar maar eens een weekje over na...

Week 8 juni 2009





Wie de laatste uitzending gemist heeft, kan hem hier neerladen.


Elke woensdag van 20u-21u een nieuwe uitzending van Academisch Perspectief, het nieuw studentenprogramma op Radio Rapaille.

Academisch Perspectief is het gloednieuwe live praatprogramma op Radio Rapaille, voor en door studenten, met nu en dan een wel geleerde gast. Elke week bieden we een alternatieve kijk op de actualiteit. Onze opinies zijn gevormd vanuit een academisch verantwoord perspectief en we hopen zo onze luisteraars te sensibiliseren en op te roepen tot het bijdragen aan een nieuw maatschappelijk consensus.

Daarnaast regelmatig nieuws en verslagen vanuit de studentenwereld. Dit alles natuurlijk afgewisseld met (onder meer) die typische studentikoze muziek!

Burschen Heraus!

Meer info: www.radiorapaille.com

"Pragmatisme zonder ideaal is een dwaasheid. Ze wordt een ideologie: die van de negatie van het idealisme, verschoven naar het irreële, dat van de illusoire controle van alle parameters dat toestaat een globale visie achterwege te laten. Het doet niets dan zichzelf herbevestigen maar laat zich tegelijk blind, in plaats van in een richting te sturen naar een doel. Het pragmatisme is conservatief: het functioneert enkel binnen een raamwerk waar het zichzelf niet in vraag moet stellen. Idealisme zonder pragmatisme is ook een dwaasheid, het is autistisch, het weigert zich aan te passen een de realiteit. Pragmatisme en idealisme slaan allebei door wanneer ze hun grenzen vergeten. Maar vandaag de dag lijken de idealen de politiek verlaten te hebben. Men trekt zich er niets van aan, men schrijft ze toe aan de extremen. Soms zijn ze echter opgeslorpt door pragmatisme: om verkozen te worden. Het pragmatisme dat zich van het idealisme dient is een cynisme. Heeft het pragmatisme het idealisme verslagen? Wat men moet doen is de dingen hun plaats toekennen: het idealisme moet zich dienen van het pragmatisme en niet omgekeerd. […] Desalniettemin is het sterk dat we vandaag moeten vaststellen hoe het idealisme zoals we dat kennen gecatalogiseerd is als een soort extremisme. De uitleg neigt altijd naar het opgraven van de geschiedenis van idealen die over een weg van totalitarisme en moordende ideologieën zijn gegaan. Maar paradoxaal genoeg wordt het pragmatisme op zijn beurt ook een ideologie. […]

De visie van de economie gebaseerd op concurrentie, en op zich al de idee van aan economie de centrale plaats in de politiek te geven, maakt deel uit van het consensus dat we kunnen omschrijven als “de pragmatische ideologie”. De economie is zelf een middel en geen einde. Het als geprivilegieerd voor de rest laten komen, is dus geen idealen hebben. Zou het thans niet mogelijk zijn dit principe van concurrentie voorbij te gaan? Zijn wij op dit moment onbekwaam om in te beelden dat andere modellen, gebaseerd op collaboratie, mogelijk zouden zijn? Om deze proberen toe te passen? Is het enkel mogelijk de buitensporige aanwezigheid van bepaalde principes binnen het principe van economische optimalisatie zelf te bevestigen? Is het “gestoord” op dit moment? Daarom is het vandaag hoognodig geworden een herbronning – met pragmatisme – van een echt rationeel idealisme na te streven."

Quentin, Agoravox, 25 juin 2008

Denk daar maar eens een weekje over na...

Week 1 juni 2009

Bron: Synnergies Européennes






Wie de laatste uitzending gemist heeft, kan hem hier neerladen.


Elke woensdag van 20u-21u een nieuwe uitzending van Academisch Perspectief, het nieuw studentenprogramma op Radio Rapaille.

Academisch Perspectief is het gloednieuwe live praatprogramma op Radio Rapaille, voor en door studenten, met nu en dan een wel geleerde gast. Elke week bieden we een alternatieve kijk op de actualiteit. Onze opinies zijn gevormd vanuit een academisch verantwoord perspectief en we hopen zo onze luisteraars te sensibiliseren en op te roepen tot het bijdragen aan een nieuw maatschappelijk consensus.

Daarnaast regelmatig nieuws en verslagen vanuit de studentenwereld. Dit alles natuurlijk afgewisseld met (onder meer) die typische studentikoze muziek!

Burschen Heraus!

Meer info: www.radiorapaille.com

1 Mei, Dag van de Arbeid. Zogezegd een 'internationaal socialistisch' fenomeen, niets is echter minder waar. Hoewel de geschiedenis van de Dag van de Arbeid dit eigenlijk al aantoont weten we inmiddels wel dat onze tegenstanders graag een eigen invulling aan het verleden geven. En daarom mogen wij van hen ook niet sociaal zijn blijkbaar. Daarom, een apologie:

Het spijt ons communisten, maar wij geloven niet in klassenstrijd en zien daarom niets in een dictatuur van proletariaat.
Het spijt ons Stalin, maar wij geloven niet in broedermoord en kunnen etnische genocide daarom niet verdedigen.
Het spijt ons internationalisten, maar wij geloven niet in andere volkeren boven het eigen te verkiezen.
Het spijt ons atlantisten, maar wij geloven niet in onze identiteit weg te gooien voor massaconsumptie.
Het spijt ons trotskisten, maar wij geloven niet in haat, complexen en lafhartigheid.
Het spijt ons liberalen, maar wij geloven niet in een dictatuur van het internationalistisch kapitaal door eeuwige renteslavernij en globalisering.


Wij geloven dat er een organische solidariteit kan bestaan die klassen overstijgt en samenbrengt.
Wij geloven niet in tabula rasa revoluties die drijven op een zee van bloed.
Wij geloven dat we het recht hebben ons eigen volk in de eerste plaats te verdedigen.
Wij geloven dat een diverse wereld een van vele culturen is die naast elkaar leven, niet van een grijze cultuur onder koning dollar.
Wij geloven in liefde, trots en eer en dragen dat, als nationalisten zijnde, ook dag na dag uit in onze leefwereld (over permanente revolutie gesproken).
Wij geloven in nationale soevereiniteit door economische en monetaire soevereiniteit.

Wij geloven dat sociaal enkel nationaal kan!

Denk daar maar eens een weekje over na...

Week 27 april 2009





Wie de laatste uitzending gemist heeft, kan hem hier neerladen.

Elke woensdag van 20u-21u een nieuwe uitzending van Academisch Perspectief, het nieuw studentenprogramma op Radio Rapaille.

Academisch Perspectief is het gloednieuwe live praatprogramma op Radio Rapaille, voor en door studenten, met nu en dan een wel geleerde gast. Elke week bieden we een alternatieve kijk op de actualiteit. Onze opinies zijn gevormd vanuit een academisch verantwoord perspectief en we hopen zo onze luisteraars te sensibiliseren en op te roepen tot het bijdragen aan een nieuw maatschappelijk consensus.

Daarnaast regelmatig nieuws en verslagen vanuit de studentenwereld. Dit alles natuurlijk afgewisseld met (onder meer) die typische studentikoze muziek!

Burschen Heraus!

Meer info: www.radiorapaille.com

‘Men moet beseffen dat er een dictatuur van het economische denken op zich bestaat, waarvan het bereik elke mogelijke dictatuur omvat en deze in haar maatregelen beperkt. Want binnen deze wereld is geen beweging realiseerbaar die niet opnieuw het troebele slijk der belangen zou omwoelen, en er is hier geen positie van waaruit een doorbraak zou kunnen slagen. Want het middelpunt van deze kosmos vormt de economie, de economische duiding van de wereld als dusdanig en het is de economie die aan elk van de delen gewicht verleent.’ (p. 46)

‘[…] het bestaat erin dat de economie enerzijds geen macht is die vrijheid kan verlenen en dat anderzijds geen economische betekenis in staat is om tot de grondslagen van de vrijheid door te dringen.’ (p. 47)

Denk daar maar eens een weekje over na...

Commentaar Heimdallr:

Doet me eigenlijk denken aan dat hoofdstuk van Evola in zijn 'Men among the ruins' waarin hij diezelfde dictatuur ook aanklaagt. Wel frappant vind ik het feit dat Jünger volgens het nawoord van dit boek een tellurische immanentie aanprijst terwijl Evola net het omgekeerde doet: bij hem is het een kwestie van solarische transcendentie. Of is Evola minder transcendent dan men in eerste plaats zou denken? Want René Guénon is 'Brahmaanser' dan Evola, die eerder een Kshatriya-mentaliteit hanteert.

Week 13 april 2009



Wie de laatste uitzending gemist heeft, kan hem hier neerladen.

Elke woensdag van 20u-21u een nieuwe uitzending van Academisch Perspectief, het nieuw studentenprogramma op Radio Rapaille.

Academisch Perspectief is het gloednieuwe live praatprogramma op Radio Rapaille, voor en door studenten, met nu en dan een wel geleerde gast. Elke week bieden we een alternatieve kijk op de actualiteit. Onze opinies zijn gevormd vanuit een academisch verantwoord perspectief en we hopen zo onze luisteraars te sensibiliseren en op te roepen tot het bijdragen aan een nieuw maatschappelijk consensus.

Daarnaast regelmatig nieuws en verslagen vanuit de studentenwereld. Dit alles natuurlijk afgewisseld met (onder meer) die typische studentikoze muziek!

Burschen Heraus!

Meer info: www.radiorapaille.com

Verzoen de toekomst met de traditie
Verzoen de moderniteit met de identiteit
Verzoen het spirituele met het materiële

Réconcilier le futur avec la tradition
Réconcilier la modernité avec l'identité
Réconcilier le spirituel avec le matériel

~ Kaiserbund (Euromatrice - modernité, tradition et vice-versa)

Denk daar maar eens een weekje over na...

Week 6 april 2009



Wie de laatste uitzending gemist heeft, kan hem hier neerladen.

Elke woensdag van 20u-21u een nieuwe uitzending van Academisch Perspectief, het nieuw studentenprogramma op Radio Rapaille.

Academisch Perspectief is het gloednieuwe live praatprogramma op Radio Rapaille, voor en door studenten, met nu en dan een wel geleerde gast. Elke week bieden we een alternatieve kijk op de actualiteit. Onze opinies zijn gevormd vanuit een academisch verantwoord perspectief en we hopen zo onze luisteraars te sensibiliseren en op te roepen tot het bijdragen aan een nieuw maatschappelijk consensus.

Daarnaast regelmatig nieuws en verslagen vanuit de studentenwereld. Dit alles natuurlijk afgewisseld met (onder meer) die typische studentikoze muziek!

Burschen Heraus!

Meer info: www.radiorapaille.com

In het nationale kamp is een verwarring tussen het theoretische en het praktische merkbaar. Daar geen systematische scholing plaatsvindt, wordt de ideologische vorming aan het toeval overgelaten, afhankelijk van de boeken, artikels of pamfletten welke men her en der in de handen geduwd krijgt.

De veelheid aan patriotten, nationalisten, conservatieven, socialisten, revolutionairen, nieuwrechtsen, Europese nationalisten etc. binnen hetzelfde kamp – ja, zelfs binnen een partij die zich als partij met Weltanschauung definieert – zorgt er niet voor dat er een rijkdom aan geestelijke stromingen is, maar juist een gebrek aan intellectuele discipline. Wat te doen? De beste maar moeilijke oplossing luidt, hard aan de indoctrinatie van een kader werken en het geleerde onderscheidend naar buiten laten treden. De makkelijke oplossing luidt, capituleren op het ideologisch front. Men bemoeit zich slechts oecumenisch met een gemeenschappelijke noemer te construeren, waar iedereen zijn lievelingsslogan in terugvindt, wat de verwarring verder doorzet en nog meer schade aanrichten op termijn.

Ook de ideologische monopolisering door de indoctrinatieleider wekt wantrouwen: de blinden leiden de blinden. Gelukkig biedt de symboliek een compensatie: wat niet expliciet door ideologie gedekt wordt, kan door een ‘liturgie’ bereikt worden. Ook de vaak op neergekeken dweepzucht heeft een educatieve waarde: altijd en overal worden politieke en morele houdingen door het opvissen van de geschiedenis overtuigend bemiddeld. Helaas schijnt de tegenstander deze kunst beter te begrijpen dan de vele onderdelen van het nationale kamp.

Er bestaan twee 'nationalistische' visies op de huidige maatschappelijke ontwikkelingen. De visie welke men aanhangt bepaalt voor een groot deel de standpunten, de strategieën etc. welke men verdedigt.

Clash of Civilisations

Oorsprong: De eerste visie is die waar vooral Samuel Huntington voor bekend staat, maar ook Patrick Buchanan en over het algemeen veel paleoconservatieven.
Visie: Volgens deze visie zal de toekomst gekenmerkt worden door cultureel en religieus conflict. De "schok" tussen politieke systemen, waarden en normen, maatschappelijke modellen, godsdiensten etc. zal de wereld in een nieuwe chaos gooien welke op termijn tot een herstel zal moeten leiden.
Uitgangspunt: Cruciaal in deze veronderstelling is natuurlijk dat men in de eerste plaats van deze beschavingen kan spreken. Het stelt dat er een duidelijk maatschappelijk model bestaat dat haaks staat op die van bijvoorbeeld het islamitische Oosten.
Gevolgen: In deze visie dienen de verschillende beschavingen zichzelf te beschermen tegen de anderen. Denken we hier vooral aan de islam en hoe geopolitieke assen zoals Washington-Brussel-Tel Aviv tegenwoordig zelfs door het Vlaams Belang wordt aangehaald om op een demarcatielijn tussen het vrije Westen en het islamitische Oosten te spreken (zie o.a. De Eeuwige Strijd, Filip de Man).
Aanhang: Het is dan ook een veel aangehaalde theorie door partijen zoals het Vlaams Belang of Amerikaanse paleoconservatieve Republikeinen. Deze visie zal dan ook snel leiden tot een wereldbeeld van de 'Westerse' tegen de 'Oosterse' wereld.

Downfall of Civilisations

Oorsprong: Tegengesteld aan de 'Clash', kan men ook spreken van de 'Downfall'. Hoewel deze titel niet van een specifieke auteur komt, wordt het onderscheid hiermee wel duidelijk. Voor de exponenten van deze visie moet men vooral kijken naar de grondleggers, in welk geval perennialistische traditionalisten zoals Evola en Guénon op de bühne komen. Meer bedongen exponenten zijn Oswald Spengler en Ernst Jünger, ook veel aangehaald door de 'Clash'-aanhangers. Voor de 'Downfall'-aanhangers moet men deze echter in de juiste historische context kunnen plaatsen, namelijk een tijdperk waarin men nog van volkeren en beschavingen kon spreken.
Visie: Wij naderen geen "schok" of "Clash", we worden juist geconfronteerd met een sluipende infectie. Deze infectie raakt " [...] de christen en de moslim, de Hebreeuw en de atheïst, de progressieve en de conservatieve, de subversieve en de traditionalistische, de extremisten en de gematigden." (Gabriele Adinolfi, Pensées Corsaires, p. 17) De toekomst zal gekenmerkt worden door wedergeboorte en het is onze zaak wedergeboren te worden zonder te sterven.
Uitgangspunt: Niet beschavingen, maar juist ondergang staat centraal. Het stelt dat er een wereldvisie is die haaks staat op de ondergang. Daarom valt de ondergang niet te verdedigen, maar enkel tegen te gaan. En daarom is spreken van een vorm van conflict theorie eigenlijk naast de kwestie zolang geen nieuwe wereldvisie zich kan materialiseren.
Gevolgen: Het gevolg van deze visie is niet dat er gesproken kan worden van nakende conflicten op basis van wat men is, maar uitsluitend op basis van wat men zou moeten zijn, een wereldvisie met andere woorden. Een religieuze groep als de islam, een etnische groep zoals de Chinezen of een politieke groep zoals de voormalige Sovjet Unie kan geen vijand op zich vormen omdat ze zouden botsen met andere groepen.
Aanhang: Deze theorie is politiek en maatschappelijk aanzienlijk minder vertegenwoordigd, tenminste in onze contreien. De revolutionaire stromingen neigen hier al wat sneller naar. Wellicht is het makkelijkst om te stellen dat alle stromingen die de "Clash"-theorie afwijzen niets van de huidige Westerse beschaving willen verdedigen. Ze willen iets nieuws creëren uit de traditie, een wedergeboorte zonder sterfte vooraf te laten gaan.

Het is van groot belang hiertussen te kunnen kiezen om de verhoudingen in deze wereld in te kunnen schatten, alsmede partij te kunnen kiezen. Sowieso bestaan hier genoeg denkers voor die als precedent en bron van inspiratie kunnen tellen.

Denk daar maar eens een weekje over na...

Week 30 maart 2009



Wie de laatste uitzending gemist heeft, kan hem hier neerladen.

Elke woensdag van 20u-21u een nieuwe uitzending van Academisch Perspectief, het nieuw studentenprogramma op Radio Rapaille.

Academisch Perspectief is het gloednieuwe live praatprogramma op Radio Rapaille, voor en door studenten, met nu en dan een wel geleerde gast. Elke week bieden we een alternatieve kijk op de actualiteit. Onze opinies zijn gevormd vanuit een academisch verantwoord perspectief en we hopen zo onze luisteraars te sensibiliseren en op te roepen tot het bijdragen aan een nieuw maatschappelijk consensus.

Daarnaast regelmatig nieuws en verslagen vanuit de studentenwereld. Dit alles natuurlijk afgewisseld met (onder meer) die typische studentikoze muziek!

Burschen Heraus!

Meer info: www.radiorapaille.com

Op 26 maart zal de NSV! in Leuven betogen onder de slogan “Vlaams, Sociaal & Nationaal”. Vanuit de linkerkant geraakt men niet verder dan de gewoonlijke platvloerse argumenten, als ze daar al voor moeten doorgaan, om voor een tegenbetoging te mobiliseren. Al moet het gezegd worden dat de argumenten deze keer wel zéér mager zijn uitgevallen. Verder dan een paar alinea’s die neerkomen op “NSV! is niet sociaal, want wij zeggen het.” of “Het Vlaams Belang is liberaal” geraken zij niet. Een argumentatie waarom onze ideologie niet sociaal is, wordt niet gegeven en op geen enkele manier slagen zij erin om de ideologische koers van het Vlaams Belang, of die nu liberaal is of niet, aan die van ons te koppelen. Bij de linkerkant is er blijkbaar niet enkel een kwantitatieve bloedarmoede, maar ook een kwalitatieve. In tijden waar de economische sectoren smeken om nationalisaties en zelfs de banken dit beginnen te vragen, is het veelzeggend dat de socialisten en marxisten er niet in slagen om hier enig voordeel uit te halen. Veelzeggend is het ook dat de linkerkant enkel slaagt in het rekruteren van de burgerijkindjes en de yuppie’s en amper nog arbeiders aanspreekt. Getuige daarvan o.a. de opstootjes aan de Blandijn bij het debat van de NSV!-Gent.

Maar ergens is het te begrijpen dat de linkerkant geen garen kan spinnen uit dit gebeuren. Het verleden heeft aangetoond dat hun experimenten enkel uitlopen op een compleet gefaald sociaal, economisch en humanitair beleid. Het is meer dan ooit nodig om een solidaristisch alternatief naar voren te schuiven, tegen het kapitalisme, maar evenzeer tegen het marxisme. We willen immers het éne gif niet vervangen door het andere. Maar tegelijkertijd mogen we in deze strijd, die op nationaal en internationaal niveau gevoerd zal moeten worden, op geen enkel moment onze eigenheid verliezen. De uitkomst van deze strijd zal de komende eeuwen bepalen. De generatie voor ons heeft voor een groot deel op zijn of haar gat kunnen zitten en in West-Europa zich vooral beziggehouden met luxerevoluties als mei ’68. De rechtsnationale kant is daarbij veel te veel in het defensief gegaan. Het is nu meer tijd dan ooit om voor de aanval te kiezen en onze agenda niet langer te laten bepalen door anderen.

Na de vorige gedachte van de week (9 maart 2009) over het schadelijke fenomeen van porno, werd ik zohaast overspoeld door klachten. Het is treffend dat het uitgerekend over een dergelijk onderwerp is dat ik me wederom genoodzaakt voel een verantwoording/rechtzetting/verdieping/… te schrijven. De vorige keer was het een boekuittreksel over feminisme dat in het verkeerde keelgat schoot, dit keer een feitenverzameling over de oorsprong en gevolgen van porno.

Homo Festivus

Wij leven naar verluidt in het post-post-post-modernistisch tijdperk. Omdat het ingewikkeld wordt met al die posts, zijn er nu slimmeriken als Fukuyama die maar besloten hebben een punt achter de geschiedenis te zetten en daarmee alle vormen van ideologie, alternatieven, idealen etc. stervend dan wel nutteloos te verklaren. Hierdoor loopt onze wereld nu rond met de post-mens, de Homo Festivus (Philippe Muray), die een breuk heeft gemaakt met zijn voorvaderen en zijn geschiedenis. Hij kan echter wel nog een zelfbehoudend instinct hebben, waardoor hij uit onzekerheid met zijn supermenselijke transcendentie zoekt naar een vijand om zijn pijlen op te richten. Dit echter uitsluitend door reactionaire reflex, wat zeker niet met idealen of ideologische trouw moet verward worden.

Iedereen met een beetje kennis van politiek of geschiedenis heeft wel eens gehoord van Machiavelli. Men verbindt hem onmiddellijk met de bekende leuze “het doel heiligt de middelen”. En daar stopt het dan ook meestal, men beschouwt hem dan ook niet voor niets vaak als een van de bronnen van het fascisme of andere totalitaire systemen. Niets is echter minder waar. In dit artikel breng ik de werkelijke standpunten van Machiavelli naar voren.

Machiavelli was een Middeleeuws politiek denker (15e eeuw) die ook bepaalde functies bekleed heeft in de republiek van Florence. Maar over zijn leven en carrière ga ik het niet hebben, wel over zijn boek ‘Discorsi’. Machiavelli schreef ook het bekendere (maar kleinere) boek “De Vorst” waarin hij uitlegt hoe een vorst zich moet gedragen in specifieke situaties.

Voor ons is dit echter vrij irrelevant en ik ga mij dan ook beperken tot het meer omvangrijke en inhoudelijk sterker ‘Discorsi’. Hierin brengt Machiavelli ideeën naar voor over staat en politiek. Hij beschrijft hierin de ideale staat, de schepping ervan, de hervorming ernaar, de organisatie ervan, enz. Maar ook hoe vorsten moeten reageren in bepaalde situaties, hoe samenzweringen organiseren en (Middeleeuwse) militaire strategieën komen aan bod. Ik zal me bij dit artikel beperken tot de relevante aspecten.

"Er is niet veel nodig. Een klein, goed onderhouden landgoed, een waardig, regelmatig beoefende ambacht, een kleine tuin die bewijs geeft van zorgdragende handen, een net en ordelijk huis, een paar boeken of kopieën van klassieke kunst. De idee is dat deze objecten getransformeerd moeten worden tot een persoonlijke leefwereld, ze moeten de stempel dragen van de eigenaar zijn persoonlijkheid. Echt bezit is ziel, en enkel door ziel bekomt men Cultuur. Om ze naar geldwaarde te schatten is, hoe je er ook naar kijkt, onbegrip dan wel heiligschennis."

Oswald Spengler The Hour Of Decision: Deel 3

Denk daar maar eens een weekje over na...

Week 2 maart 2009



Woensdag van 20u-21u de eerste uitzending van Academisch Perspectief, het nieuw studentenprogramma op Radio Rapaille.

Academisch Perspectief is het gloednieuwe live praatprogramma op Radio Rapaille, voor en door studenten, met nu en dan een wel geleerde gast. Elke week bieden we een alternatieve kijk op de actualiteit. Onze opinies zijn gevormd vanuit een academisch verantwoord perspectief en we hopen zo onze luisteraars te sensibiliseren en op te roepen tot het bijdragen aan een nieuw maatschappelijk consensus.

Daarnaast regelmatig nieuws en verslagen vanuit de studentenwereld. Dit alles natuurlijk afgewisseld met (onder meer) die typische studentikoze muziek!

Burschen Heraus!

Meer info: www.radiorapaille.com

De Roemeense schrijver Cioran schreef in zijn Syllogismes de l’amertume dat Hitler gepoogd heeft de beschaving te redden door de barbarij. Een barbaarse poging, maar niettemin de laatste poging in het Westen volgens Cioran. Dat is allicht de reden waarom westerse beschaving en westerse waarden nu het ordewoord zijn van barbaren, die zich ervan bedienen voor politiek en ander gewin. Voor hen geldt: zij verkrachten de beschaving om de barbarij te redden. Nationalisten die zich dit beschavingsdenken eigengemaakt hebben, slaan de bal volledig mis. In de volgende tekst leggen we uit waarom.

Over het ontstaan van de democratie zijn ondertussen al halve bibliotheken volgeschreven. Sommige beweringen, vooral uit Amerikaanse hoek, hebben vaak een emotionele kijk op de geschiedenis. En dan zeker wanneer het neerkomt op het ontstaan van de democratie. Zo heb ik het genoegen gehad om in een documentaire van History Channel te mogen vernemen dat Sparta een geboorteplek was van de democratische en vrije samenleving. Heel het bestaan van de helotenklasse, de pseudo-eugenetische keuring van kinderen, het barakkenbestaan, etc… wordt compleet genegeerd. Laten we dan ook met wat minder emotie naar het ontstaan van de democratie kijken.

De democratie is in mijn ogen, maar wie ben ik natuurlijk, een staatsvorm die zijn wortels heeft in de nood aan een legitimatie van private belangen door de brede bevolking. Het is vanuit dat standpunt om het huidige systeem geen democratie, maar een demoligarchie te noemen. Wanneer de brede bevolking zich keert tegen de private belangen van een persoon of een groep kunnen die immers verloren gaan. Om direct te gaan roepen en tieren dat dit slecht is en dat zulke systemen in het verleden kwaadaardig waren, is echter ook te ver gaan. We mogen nooit dingen als het cultureel en historisch kader vergeten. Waarom werden er vroeger geen vraagtekens gesteld bij het nastreven van de belangen van oligarchen? Heel simpel, omdat mensen niets anders gewoon waren en omdat de democratie van toen net een verbetering was tegenover het systeem ervoor.