VSA

The Money Masters is zonder twijfel een van de meest onthullende initiatieven over het modern financieel/monetair systeem. Het onthult de verantwoordelijken van dit systeem en hoe dit tot onze moderne economische crisissen heeft geleden. Daarbij stelt het als oplossing een hervorming van het monetair systeem voor dat uitsluitend door een herwaardering van de nationale economie tot stand kan komen.

Hoewel enkele van hun voorstellen wel wat nuance verdienen en ook andere (betere) alternatieven voor kunnen bestaan, is dit een van de meest verdienstelijke pogingen en dus zeker de moeite waard dieper op in te gaan. Voor nationalisten is het van groot belang dat we de kernmechanismen achter het huidig economisch systeem begrijpen en ons niet laten afleiden door opgeblazen randfactoren of onzinnige debatten over beleidsvoering.

Hun webstek biedt onder meer artikels, het wetsvoorstel 'the monetary reform act', documentaires en boeken. Klik hier.

Een zestal jaren geleden schreef professor Yvan Vanden Berghe een verhandeling over de positie van het Nederlands in Nederland van 2000 tot 2025. Haast een derde van deze tijdsduur is verstreken, en al een flink deel van zijn voorspellingen zijn inmiddels uitgekomen of staan op het punt dit te doen. Deze verhandeling is indertijd afgedrukt in enkele culturele periodieken. waaronder het blad Neerlandia van het AlvT: Aangezien een groot deel van onze lezers de inhoud van dat artikel waarschijnlijk niet kent, leek het de reactie van Het Verbond nuftig hen in de gelegenheid te stellen er alsnog kennis van te nemen.

Op 4 april vierde de NAVO haar 60ste verjaardag, onmiddellijk gevolgd door grote stadsrellen in Straatsburg. Nu was de NAVO al vanaf haar oprichting de oorzaak voor vele (anti-) betogingen maar nu kunnen we ons echt wel eens de vraag gaan stellen wat het nut van deze Koude Oorlogsorganisatie nog is.

De NAVO (Noord Atlantische Verdrag Organisatie opgericht op 4 april 1949 te Washington) is zoals iedereen wel weet opgericht met de bedoeling de “vrije” wereld te beschermen tegen het rode communistische gevaar. Dit kwam dan eigenlijk neer op de verdediging van West-Europa tegen het qua mankracht superieure Rode Sovjet leger. De Europese legers alleen waren niet in staat om het Sovjetleger te weerstaan en de Verenigde Staten van Amerika, na de Tweede Wereldoorlog de nieuwe supermacht, waren maar al te bereid hierin te voorzien. Dit had natuurlijk tot onmiddellijk gevolg dat de NAVO eigenlijk een verlengstuk van het Amerikaanse leger werd en Europa een politiek vazal van de Verenigde Staten. Aangezien de bescherming van West-Europa (en dus de invloedszone van de VS) tegen het communisme het enige doel was werden ook landen als Turkije tot de NAVO toegelaten (1). De Koude Oorlog was dan ook een strijd van ideologieën en niet van culturen, zoals de meeste conflicten van vandaag de dag. Er zijn dan ook nooit buitenlandse operaties onder de naam van de NAVO uitgevoerd tijdens de Koude Oorlog. De Koreaanse oorlog was onder de vlag van de VN, Vietnam was een oorlog van de Amerikanen met Australische en Filippijnse bondgenoten en alle koloniale oorlogen werden enkel door de betrokken landen uitgevochten (vb. de Algerijnse onafhankelijkheidsoorlog enkel door Frankrijk). Zelfs bij de Golfoorlog (bevrijding van Koeweit) was geen sprake van de NAVO. De NAVO beperkte haar activiteiten toen slechts tot het beschermen van de grens van Turkije dat een directe grens heeft met Irak. Heel de Koude Oorlog lang bleef de NAVO dus in Europa om de Sovjetinvasie af te wachten (2).

(van nsv.be)

Dinsdag 24 maart is het exact tien jaar geleden dat een coalitie van ‘democratische staten’ (lees: NAVO-dictaturen) Servië besloot te trakteren op een 78 dagen durend bombardement. Officieel klonk de rechtvaardiging dat het noodzakelijk was om de ‘etnische zuiveringen’ te stoppen, of toch tenminste die door Serviërs in Kosovo. Maar in feite weten we allemaal waar het echt om draaide, Servië was immers de enige staat van het voormalige Oostblok dat geen onmiddellijke knieval voor de VSA-gedomineerde atlantisten pleegde.

Na de bombardementen zagen we een fenomeen kenmerkend voor de verdedigers van de vrije wereld: de grenzen worden verlegd zonder overleg, marionetten worden aangesteld zonder democratische verkiezingen en een eeuwige welvaart wordt beloofd, tenminste, als ze het spelletje verder meespelen.

De Roemeense schrijver Cioran schreef in zijn Syllogismes de l’amertume dat Hitler gepoogd heeft de beschaving te redden door de barbarij. Een barbaarse poging, maar niettemin de laatste poging in het Westen volgens Cioran. Dat is allicht de reden waarom westerse beschaving en westerse waarden nu het ordewoord zijn van barbaren, die zich ervan bedienen voor politiek en ander gewin. Voor hen geldt: zij verkrachten de beschaving om de barbarij te redden. Nationalisten die zich dit beschavingsdenken eigengemaakt hebben, slaan de bal volledig mis. In de volgende tekst leggen we uit waarom.

Algemeen wordt aangenomen dat het leger van de Verenigde Staten van Amerika het sterkste leger ter wereld is. De VS is “de” leidende macht inzake de ontwikkeling en toepassing van de nieuwste en modernste bewapening, tactieken en opleiding. Toch slaagt het sterkste leger ter wereld er niet in om een “boeren”-leger als dat van de Taliban in Afghanistan te verslaan. Integendeel zelfs, de Taliban is na al die jaren er enkel nog sterker uit gekomen. Toch beschikt de Taliban naar schatting over gevoelig minder troepen dan de coalitiestrijdkrachten die toch meer dan superieur bewapend zijn. Hoe is het mogelijk dat het meest technologische leger van de wereld hier niet kan zegevieren?

De verklaring van het Witte Huis is precies dezelfde als van Zionistisch Israël, geef de slachtoffers de schuld. Het is noodzakelijk dat we eerst weten waarom. Hier is het officiële Israël-standpunt, rechtstreeks van Washington:

“It was “completely unacceptable” for Hamas, which controls Gaza, to launch attacks on Israel after a truce lasting several months, said Gordon Johndroe, a spokesman for the National Security Council. “These people are nothing but thugs, so Israel is going to defend its people against terrorists like Hamas that indiscriminately kill their own people.”

De reden dat de Amerikaanse regering het verhaal van Zionistisch Israël napapegaait is dat er een gezamenlijke agenda bestaat welke tot meer oorlog in het Midden-Oosten oproept. Zoals we al enkele jaren schrijven, wij leven in een oorlogseconomie, en Israël speelt een grote rol hierin gezien de VSA haar pijlen op de islam heeft gericht.

Oorlog, voor hen die onze koers bepalen boven en voorbij presidentiële politiek, heeft niets met religie te maken, maar is een vehikel om economische groei te forceren waar er anders stagnatie zou zijn. Bredere, grotere en meer permanente oorlogen is een deel van de “Dilution Solution” (“Verwateringsoplossing” – nvdr.) bedoeld om onze economie te redden, net zoals Wereldoorlog II voor velen een geplande oplossing bleek voor de “Grote Depressie”.

We Hold These Truths gaat in tegen dit beleid, welke enkel tot een einde zal komen wanneer de burgers het eisen.

Wat is dat “fractioneel bankieren”? (1) Daarachter schuilt de ongelooflijke wetenschap, dat banken iets mogen uitlenen, dat zij eigenlijk niet eens bezitten, namelijk kapitaal, geld in de vorm van een krediet met interest. Ze zijn hierdoor niet meer dan valsmunters, welke met valse bankbiljetten – dus enkel iets dat op geld lijkt – echte goederen en diensten betalen, en dus geen echte tegenwaarde bieden.

Waar komt dat op deze wijze door banken uitgeleende geld dan vandaan? Vroeger, toen banken nog werkelijk volkseconomische functies vervulden en daarmee een toegevoegde waarde creëerden, motiveerden ze de bevolking tot sparen (als zekerheid en voor grote geplande aankopen) en gebruikten dit kapitaal voor waar de waardecreërende economie investeringen nodig had. De ooit geldige formule hierbij luidde:

S = I

Wat gewoon betekent dat de som van het spaargoed (S) voor kapitaal zorgt dat de economie kan investeren (I), en daarmee dus meer – echt, waardehoudend – kapitaal kan scheppen. In dit opzicht klopt de oude metafoor dat van geld werk komt dan ook.

Zij die Ron Paul nog niet kennen volgen waarschijnlijk te weinig internetnieuws en zouden best eens onderaan in de rechterkolom van nationalisme.info kijken. Anderen zijn hem ongetwijfeld het afgelopen jaar met de Amerikaanse presidentsverkiezingen tegengekomen. Ron Paul was immers de meest ‘opvallende’ Republikeinse kandidaat. In zijn standpunten viel hij meteen op, libertarisch, isolationist, anti-staat, anti-oorlog, anti-big finance en ga zo maar door. In zijn campagne was hij echter ook een buitenbeentje, geen grote bedrijven achter zich maar wel miljoenen Amerikanen (en overigens ook veel steun en belangstelling van niet-Amerikanen) welke vooral via internet zeer vroeg al een grote campagne voerden. Via het internet op een dag vijf miljoen dollar bijeen sprokkelen is geen klein bier moet toegegeven worden!

Ook aan het uitkijken naar de Amerikaanse verkiezingen? Zonder enige twijfel zijn deze de meest ‘gehypede’ ooit, zowel in de VSA als hier. Nu, genoeg van onze kant hebben hier al hun oordeel over gegeven, en die waren zeer uiteenlopend. Het VB schaart zich achter de republikeinen (diepe, diepe zucht), Tim Mudde gelooft dat Obama de mensen zal wakker maken en kiest (als nationaal-anarchist) vooral de kant van de Native Americans, en (eerlijke) paleoconservatieven in onze middens zijn inmiddels al gewend aan ‘Third Party Candidates’ te verdedigen, met in dit geval Chuck Baldwin als de meest conservatieve.

Het is natuurlijk treffend dat zoveel van ons zich bekommeren om de VSA en hun keus uitbrengen, maar even stil staan en nadenken over de VSA zelf is nog niet gebeurd. Willen we een oordeel over een land scheppen, dan moeten we toch weten over wat voor land we het hebben?

Nu, voordat ik bij jaar nul begin, over de VSA bestaan tonnen mythen die als haast vanzelfsprekend worden aangenomen vandaag. Ik volg deze ‘facts & trivia’ graag omdat de hypocrisie en leugens waar de Amerikanen mee te maken krijgen zo flagrant zijn dat je alles voor mogelijk zal houden. Daarom dat praktijken als slavernij, lynchpartijen, ‘Civil Rights’ etc. overschat worden of een verkeerde invulling hebben bij velen en daarom dat ik sowieso iedereen die een eerlijk oordeel over de VSA wil vormen aan wil raden de waarheid achter deze zaken eens te onderzoeken in plaats mee te gaan in de massastroom. Voor een vraag en antwoord ben ik altijd te bereiken alleszins.

"Ik heb dat nog nooit gevierd. Het is gewoon belachelijk. We moeten al die slechte gewoontes van Amerika niet overnemen. Ik kom uit het Ieperse en daar vieren we op 11 november Sint-Maarten. Dat was iets om naar uit te kijken. Als er elke maand iets te vieren valt, is het niet meer leuk."

Annelien Coorevits



Denk daar maar eens een weekje over na...

Week 27 oktober 2008

[...] [W]at we nu zien gebeuren met de crash van Wall Street is het equivalent voor Friedmanisme wat de val van de Berlin Wall was voor autoritair communisme: Een terechtstelling van een ideologie. Dit kan niet simpelweg worden afgeschreven als corruptie of hebzucht, aangezien wij, sinds Reagan, leven met een beleid van liberalisatie van de krachten der hebzucht om de idee van de overheid als regulator te verwerpen [en] om de burgers en consumenten te beschermen tegen de schadelijke impact van [deze] hebzucht[.] Ideeën welke, vanzelfsprekend, grote aanhang vonden na de Crash van 1929[.] Maar waar we in feite in leefden was een bevrijdingsbeweging, inderdaad, de meest succesvolle bevrijdingsbeweging van onze tijd, [de] beweging van het kapitaal welke zichzelf bevrijdt van alle beperkingen op haar accumulatie.

Naomi Klein

Denk daar maar eens een weekje over na...

Week 20 oktober 2008

Zowel in de EMU als in België komen recessiescenario’s gevaarlijk dichtbij. Beide economieën staan voor een periode van erg zwakke groei. Dat zal onvermijdelijk de overheidsfinanciën en de arbeidsmarkt aantasten. Het enige positieve nieuws in deze malaise komt van een spectaculaire afkoeling van de inflatie. Keerzijde van deze wel erg schrale medaille is dat de inflatiestop zal overschaduwd worden door een massaal banenverlies.

Groei valt stil

De voorbije zomer werd duidelijk dat de economische problemen niet beperkt bleven tot de VS. Het land van het cowboykapitalisme zal wel ten onder gaan aan haar eigen hybris en het sociaaldemocratische Europa, waar de “vrije” markt ingesjord zit tussen allerhande bureaucratische overheden, zou triomferen. Niets is minder waar. In zowat de hele wereld doken steeds meer en meer signalen op van groeivertraging. Zeker in de eurozone bleek het ontkoppelingssprookje, waarbij de Europese economie zich niets zou aantrekken van de externe problemen (door de Europese rechterzijde gevierd als het plan “Fort Europa”), niet opgewassen tegen de pijnlijke realiteit. Het Europese conjunctuurplaatje verslechterde de jongste maanden opmerkelijk snel. De combinatie van dure olie en voeding, een sterke euro, zware problemen bij de belangrijkste (Amerikaanse) handelspartners en het moeilijke kredietklimaat blijkt de Europese economie de das om te doen.

QUID KREDIETCRISIS?

Ze beginnen langzamerhand een koortje te vormen: de bankiers, speculanten en autoriteiten die het einde van de kredietcrisis zien. Je reinste fata morgana. Paulson op zijn beurt denkt de crisis op te lossen door genoeg keren te herhalen dat het einde van de crisis dra in zicht zal zijn. Hoe is die vent ooit door zijn opleiding geraakt?

Zijn mantra “het ergste is achter de rug” begint nu wel heel erg afgezaagd te worden en steeds bewijzen de beurskoersen hem het tegendeel. De renteverlaging van de Federal Reserve is een wilde gok. Alles of niets. Helemaal geen berekende zet. Dat ziet zelfs de kleinste belegger. Maar waar halen ze in godsnaam hun collectief optimisme vandaan? De Fed heeft met de redding van zakenbank Bear Stearns laten zien dat zij geen partijen van formaat failliet zal laten gaan. Uit het niets was JP Morgan Chase plots bereid de bank te kopen tegen een fractie van de prijs die Bear de voorgaande weken nog waard was. De Fed gaf JP Morgan de zegen en voor 236 miljoen dollar, een spotprijs, werd Bear overgekocht. Het leek wel alsof de economie kunstmatig werd gekelderd om de vraagprijs van Bear te drukken en te voldoen aan het bod van JP Morgan. Een warrig en louche actieplan uit de jaren ’30 werd uit de kas van de Fed gehaald om Bear aan haar broodnodige lening te helpen. Dit is niets meer dan een pure ‘bailout’, een staatsinterventie op de vrije markt om een bedrijf dat gedoemd is te verdwijnen door natuurlijke marktprocessen toch nog te redden en zo de economie totaal ontwricht wordt. De banken zelf hebben ondertussen volledig open kaart gespeeld over hun beleggingen in Amerikaanse hypotheken. Yeah right.

Het eerste deel van een analyse van de huidige kredietcrisis, morgen deel 2.

Het begon ooit met armlastige Amerikanen die hun hypotheeklasten niet meer konden betalen. Op zich geen ramp. De schade voor de Amerikaanse hypotheekbanken bedroeg hoogstens enkele miljarden dollars. Inmiddels is de hele wereld geïnfecteerd, tot aan Fortis toe. De wereldwijde economische schade loopt in de duizenden miljarden op en elke dag komen daar nog eens miljarden en miljarden bij. Waarom?