Traditionalisme

“Westerse idealen benadrukken de rechten en privileges van het individu boven die van de groep en in het bijzonder boven die van de staat.

Westerse samenlevingen waarderen individuele vervulling – wat de Amerikaanse Onafhankelijkheidsverklaring noemt “the pursuit of happiness” – en regelen hun zaken dienovereenkomstig. Oosterse samenlevingen geloven dat individuen zich vervullen doorheen de grotere identiteit van de groep.

In het Chinees zegt men: “de kleine zelf opofferen om de grote zelf te bereiken.” Deze nadruk op naar anderen gerichte waarden – op communautaire waarden en plichten boven rechten – is één van de onderscheidende kenmerken van de nieuwe industrielanden, en in de ogen van vele sociologen de sleutelfactor in hun succes. Ik beweer niet dat Westerlingen niet in staat zijn tot onbaatzuchtige dienstverlening aan anderen, of dat er geen egoïsten zijn in het Oosten. Maar er is een reëel verschil tussen Oost en West. Elke samenleving heeft natuurlijk zowel communautaire als individualistische drijfveren. Elke samenleving, tussen recht en verantwoordelijkheden en tussen concurrentie en samenwerking. Dat moeten wij ook. In dit opzicht zijn wij een Oosterse samenleving, en dat moeten we blijven. Als we naar het andere uiterste overhellen, en zonder veel kritiek de Westerse opvattingen aanvaarden over de absolute suprematie van individuele rechten en vrijheden – opvattingen die zelfs in het Westen ter discussie staan – dan wordt dit onze ondergang.”


Lee Kuan Yew, premier van Singapore, 1989

(Met dank aan Astuanax.)

Week 4 mei 2009





Wie de laatste uitzending gemist heeft, kan hem hier neerladen.

Elke woensdag van 20u-21u een nieuwe uitzending van Academisch Perspectief, het nieuw studentenprogramma op Radio Rapaille.

Academisch Perspectief is het gloednieuwe live praatprogramma op Radio Rapaille, voor en door studenten, met nu en dan een wel geleerde gast. Elke week bieden we een alternatieve kijk op de actualiteit. Onze opinies zijn gevormd vanuit een academisch verantwoord perspectief en we hopen zo onze luisteraars te sensibiliseren en op te roepen tot het bijdragen aan een nieuw maatschappelijk consensus.

Daarnaast regelmatig nieuws en verslagen vanuit de studentenwereld. Dit alles natuurlijk afgewisseld met (onder meer) die typische studentikoze muziek!

Burschen Heraus!

Meer info: www.radiorapaille.com

"Het is waarschijnlijk beter bij te dragen aan de val van hetgeen reeds wankelend is en tot de wereld van gisteren behoort, dan het trachten op te peppen en zijn bestaan artificieel te verlengen."

~ Julius Evola

Denk daar maar eens een weekje over na...

Week 20 april 2009





Wie de laatste uitzending gemist heeft, kan hem hier neerladen.

Elke woensdag van 20u-21u een nieuwe uitzending van Academisch Perspectief, het nieuw studentenprogramma op Radio Rapaille.

Academisch Perspectief is het gloednieuwe live praatprogramma op Radio Rapaille, voor en door studenten, met nu en dan een wel geleerde gast. Elke week bieden we een alternatieve kijk op de actualiteit. Onze opinies zijn gevormd vanuit een academisch verantwoord perspectief en we hopen zo onze luisteraars te sensibiliseren en op te roepen tot het bijdragen aan een nieuw maatschappelijk consensus.

Daarnaast regelmatig nieuws en verslagen vanuit de studentenwereld. Dit alles natuurlijk afgewisseld met (onder meer) die typische studentikoze muziek!

Burschen Heraus!

Meer info: www.radiorapaille.com

‘Men moet beseffen dat er een dictatuur van het economische denken op zich bestaat, waarvan het bereik elke mogelijke dictatuur omvat en deze in haar maatregelen beperkt. Want binnen deze wereld is geen beweging realiseerbaar die niet opnieuw het troebele slijk der belangen zou omwoelen, en er is hier geen positie van waaruit een doorbraak zou kunnen slagen. Want het middelpunt van deze kosmos vormt de economie, de economische duiding van de wereld als dusdanig en het is de economie die aan elk van de delen gewicht verleent.’ (p. 46)

‘[…] het bestaat erin dat de economie enerzijds geen macht is die vrijheid kan verlenen en dat anderzijds geen economische betekenis in staat is om tot de grondslagen van de vrijheid door te dringen.’ (p. 47)

Denk daar maar eens een weekje over na...

Commentaar Heimdallr:

Doet me eigenlijk denken aan dat hoofdstuk van Evola in zijn 'Men among the ruins' waarin hij diezelfde dictatuur ook aanklaagt. Wel frappant vind ik het feit dat Jünger volgens het nawoord van dit boek een tellurische immanentie aanprijst terwijl Evola net het omgekeerde doet: bij hem is het een kwestie van solarische transcendentie. Of is Evola minder transcendent dan men in eerste plaats zou denken? Want René Guénon is 'Brahmaanser' dan Evola, die eerder een Kshatriya-mentaliteit hanteert.

Week 13 april 2009



Wie de laatste uitzending gemist heeft, kan hem hier neerladen.

Elke woensdag van 20u-21u een nieuwe uitzending van Academisch Perspectief, het nieuw studentenprogramma op Radio Rapaille.

Academisch Perspectief is het gloednieuwe live praatprogramma op Radio Rapaille, voor en door studenten, met nu en dan een wel geleerde gast. Elke week bieden we een alternatieve kijk op de actualiteit. Onze opinies zijn gevormd vanuit een academisch verantwoord perspectief en we hopen zo onze luisteraars te sensibiliseren en op te roepen tot het bijdragen aan een nieuw maatschappelijk consensus.

Daarnaast regelmatig nieuws en verslagen vanuit de studentenwereld. Dit alles natuurlijk afgewisseld met (onder meer) die typische studentikoze muziek!

Burschen Heraus!

Meer info: www.radiorapaille.com

Verzoen de toekomst met de traditie
Verzoen de moderniteit met de identiteit
Verzoen het spirituele met het materiële

Réconcilier le futur avec la tradition
Réconcilier la modernité avec l'identité
Réconcilier le spirituel avec le matériel

~ Kaiserbund (Euromatrice - modernité, tradition et vice-versa)

Denk daar maar eens een weekje over na...

Week 6 april 2009



Wie de laatste uitzending gemist heeft, kan hem hier neerladen.

Elke woensdag van 20u-21u een nieuwe uitzending van Academisch Perspectief, het nieuw studentenprogramma op Radio Rapaille.

Academisch Perspectief is het gloednieuwe live praatprogramma op Radio Rapaille, voor en door studenten, met nu en dan een wel geleerde gast. Elke week bieden we een alternatieve kijk op de actualiteit. Onze opinies zijn gevormd vanuit een academisch verantwoord perspectief en we hopen zo onze luisteraars te sensibiliseren en op te roepen tot het bijdragen aan een nieuw maatschappelijk consensus.

Daarnaast regelmatig nieuws en verslagen vanuit de studentenwereld. Dit alles natuurlijk afgewisseld met (onder meer) die typische studentikoze muziek!

Burschen Heraus!

Meer info: www.radiorapaille.com

Er bestaan twee 'nationalistische' visies op de huidige maatschappelijke ontwikkelingen. De visie welke men aanhangt bepaalt voor een groot deel de standpunten, de strategieën etc. welke men verdedigt.

Clash of Civilisations

Oorsprong: De eerste visie is die waar vooral Samuel Huntington voor bekend staat, maar ook Patrick Buchanan en over het algemeen veel paleoconservatieven.
Visie: Volgens deze visie zal de toekomst gekenmerkt worden door cultureel en religieus conflict. De "schok" tussen politieke systemen, waarden en normen, maatschappelijke modellen, godsdiensten etc. zal de wereld in een nieuwe chaos gooien welke op termijn tot een herstel zal moeten leiden.
Uitgangspunt: Cruciaal in deze veronderstelling is natuurlijk dat men in de eerste plaats van deze beschavingen kan spreken. Het stelt dat er een duidelijk maatschappelijk model bestaat dat haaks staat op die van bijvoorbeeld het islamitische Oosten.
Gevolgen: In deze visie dienen de verschillende beschavingen zichzelf te beschermen tegen de anderen. Denken we hier vooral aan de islam en hoe geopolitieke assen zoals Washington-Brussel-Tel Aviv tegenwoordig zelfs door het Vlaams Belang wordt aangehaald om op een demarcatielijn tussen het vrije Westen en het islamitische Oosten te spreken (zie o.a. De Eeuwige Strijd, Filip de Man).
Aanhang: Het is dan ook een veel aangehaalde theorie door partijen zoals het Vlaams Belang of Amerikaanse paleoconservatieve Republikeinen. Deze visie zal dan ook snel leiden tot een wereldbeeld van de 'Westerse' tegen de 'Oosterse' wereld.

Downfall of Civilisations

Oorsprong: Tegengesteld aan de 'Clash', kan men ook spreken van de 'Downfall'. Hoewel deze titel niet van een specifieke auteur komt, wordt het onderscheid hiermee wel duidelijk. Voor de exponenten van deze visie moet men vooral kijken naar de grondleggers, in welk geval perennialistische traditionalisten zoals Evola en Guénon op de bühne komen. Meer bedongen exponenten zijn Oswald Spengler en Ernst Jünger, ook veel aangehaald door de 'Clash'-aanhangers. Voor de 'Downfall'-aanhangers moet men deze echter in de juiste historische context kunnen plaatsen, namelijk een tijdperk waarin men nog van volkeren en beschavingen kon spreken.
Visie: Wij naderen geen "schok" of "Clash", we worden juist geconfronteerd met een sluipende infectie. Deze infectie raakt " [...] de christen en de moslim, de Hebreeuw en de atheïst, de progressieve en de conservatieve, de subversieve en de traditionalistische, de extremisten en de gematigden." (Gabriele Adinolfi, Pensées Corsaires, p. 17) De toekomst zal gekenmerkt worden door wedergeboorte en het is onze zaak wedergeboren te worden zonder te sterven.
Uitgangspunt: Niet beschavingen, maar juist ondergang staat centraal. Het stelt dat er een wereldvisie is die haaks staat op de ondergang. Daarom valt de ondergang niet te verdedigen, maar enkel tegen te gaan. En daarom is spreken van een vorm van conflict theorie eigenlijk naast de kwestie zolang geen nieuwe wereldvisie zich kan materialiseren.
Gevolgen: Het gevolg van deze visie is niet dat er gesproken kan worden van nakende conflicten op basis van wat men is, maar uitsluitend op basis van wat men zou moeten zijn, een wereldvisie met andere woorden. Een religieuze groep als de islam, een etnische groep zoals de Chinezen of een politieke groep zoals de voormalige Sovjet Unie kan geen vijand op zich vormen omdat ze zouden botsen met andere groepen.
Aanhang: Deze theorie is politiek en maatschappelijk aanzienlijk minder vertegenwoordigd, tenminste in onze contreien. De revolutionaire stromingen neigen hier al wat sneller naar. Wellicht is het makkelijkst om te stellen dat alle stromingen die de "Clash"-theorie afwijzen niets van de huidige Westerse beschaving willen verdedigen. Ze willen iets nieuws creëren uit de traditie, een wedergeboorte zonder sterfte vooraf te laten gaan.

Het is van groot belang hiertussen te kunnen kiezen om de verhoudingen in deze wereld in te kunnen schatten, alsmede partij te kunnen kiezen. Sowieso bestaan hier genoeg denkers voor die als precedent en bron van inspiratie kunnen tellen.

Denk daar maar eens een weekje over na...

Week 30 maart 2009



Wie de laatste uitzending gemist heeft, kan hem hier neerladen.

Elke woensdag van 20u-21u een nieuwe uitzending van Academisch Perspectief, het nieuw studentenprogramma op Radio Rapaille.

Academisch Perspectief is het gloednieuwe live praatprogramma op Radio Rapaille, voor en door studenten, met nu en dan een wel geleerde gast. Elke week bieden we een alternatieve kijk op de actualiteit. Onze opinies zijn gevormd vanuit een academisch verantwoord perspectief en we hopen zo onze luisteraars te sensibiliseren en op te roepen tot het bijdragen aan een nieuw maatschappelijk consensus.

Daarnaast regelmatig nieuws en verslagen vanuit de studentenwereld. Dit alles natuurlijk afgewisseld met (onder meer) die typische studentikoze muziek!

Burschen Heraus!

Meer info: www.radiorapaille.com

De Roemeense schrijver Cioran schreef in zijn Syllogismes de l’amertume dat Hitler gepoogd heeft de beschaving te redden door de barbarij. Een barbaarse poging, maar niettemin de laatste poging in het Westen volgens Cioran. Dat is allicht de reden waarom westerse beschaving en westerse waarden nu het ordewoord zijn van barbaren, die zich ervan bedienen voor politiek en ander gewin. Voor hen geldt: zij verkrachten de beschaving om de barbarij te redden. Nationalisten die zich dit beschavingsdenken eigengemaakt hebben, slaan de bal volledig mis. In de volgende tekst leggen we uit waarom.

De Reactionair is vandaag een passagier, die zich met woorden tot schipbreuk leidt.

Links en rechts strijden enkel om het bezit van de industriegezelschap. De Reactionair voorziet haar dood.

De romantiek is het jeugdig gestamel van de Reactie, de Reactie is het rijpe diktaat van de romantiek.

De Reactionair streeft niet het nutteloze herstel van het verleden na, maar juist de onwaarschijnlijke breuk van de toekomst met dit uitzichtloos verleden.

Wij moeten met eender welk wapen vanuit eender welke struik op eender welk modern idee dat op onze weg komt schieten.

De ecologie is het herdersspel van de strikte Reactionaire teksten. (“Die Ökologie ist die Schäferspielfassung des strengen reaktionären Textes.“ – nvdr.)

De politieke erfenis van links is de lievelingslectuur van de Reactionair.

Welke in de Reactionaire houding constructieve kritiek mist, vergeet diens nobele functie, welke de duidelijke verkondiging van onze weerzin is.

Na het lezen van een Reactionair boek is de lezer minder verontwaardigd als voorheen.

Het ideaal van de Reactionair is geen paradijselijk gezelschap.
Het is de idee van de vredestijd van Oud-Europa – voor de demografische, industriële en democratische catastrofe.

Het is de hoegenaamd niet de eigenlijke waarde van economie of seksualiteit, welke de Reactionair bestrijdt, maar juist de economische of seksuele aard van de waarde zelf.

De Reactionair rekruteert bij de eerste rijen toeschouwers van een Revolutie.

De Reactionair heeft buiten de bewondering, geen model.

De communist heeft kapitalisme met een Oedipuscomplex.
De Reactionair beschouwt hen enkel met xenofobie.

Het progressief denken ontspringt uit het geloof in onze meerderheid.
Het Reactionair denken uit het bewust zijn van onze creativiteit.

Enkel een overduidelijk talent krijgt het voor elkaar, dat men de Reactionair zijn ideeën vergeeft, aangezien men door de ideeën van links, zijn gebrek aan talent vergeeft.

De Reactionair probeert meerderheden te overtuigen, de democraat enkel mits er het verwerven van vreemde zaken tegenover staat.

De drie grootste Reactionaire ondernemingen van de moderne geschiedenis zijn: Het Italiaanse humanisme, het Franse classicisme en de Duitse romantiek.

Het verval dat de Reactionair toejuicht, is geen historische epoch, maar een concrete norm. Wat Reactionairen door de eeuwen heen bewonderden, is niet de immer miserabele werkelijkheid, maar juist de eigenaardige norm, die niet gevolgd wordt.

Wanneer een Reactionair van “onafwendbare terugkeer” spreekt, moeten we niet vergeten, dat de Reactionair in duizendtallen rekent.

Ondertussen wordt ons de taak toevertrouwd te verhinderen dat de graffiti lost, die onze voorgangers op de wanden van deze kerkers achtergelaten hebben.

Ik behoor geen wereld toe, die ondergaat.
Ik verlang naar en verkondig een waarheid, die niet sterft.


Nicolás Gómez Dávila

Een stukje proza over de karaktertypering van Dávila's Reactionair.

Bron: Wider die Masse

Vertaald uit het Duits, geen uitsluitsel over de oorspronkelijke taal.

“’Om de wereld te hervormen moeten de mensen zelf psychisch een andere weg inslaan. Wanneer je zelf ook niet echt ieders broeder wordt, dan zal de broederschap niet aanbreken. […] Iedereen zal vinden dat hij te weinig heeft, mopperen, afgunstig zijn en de anderen naar het leven staan. U vraagt wanneer dat werkelijkheid zal worden. Dat zal werkelijkheid worden, maar eerst moeten we door een periode van menselijke vereenzaming heen’. ‘Wat voor vereenzaming’, vraag ik hem. ‘De vereenzaming die nu overal heerst, vooral in onze eeuw, maar ze is nog niet helemaal definitief, nog is haar tijd niet gekomen. Want een ieder streeft er nu naar zijn persoon zo mogelijk af te scheiden, een ieder wil in zichzelf de volheid van het leven ervaren, maar intussen leiden al zijn inspanningen in de verste verte niet tot de volheid des levens, maar tot regelrechte zelfmoord, want in plaats van te komen tot volheid van inzicht in het eigen wezen geraken zij slechts volledig vereenzaamd. In onze tijd zijn allen namelijk verdeeld in individuen, ieder zondert zich af in zijn hol, ieder mijdt de ander, houdt zich schuil, verbergt zelfs wat hij heeft en eindigt ermee dat hij door de mensen verstoten wordt en zelf de mensen verstoot. In eenzaamheid vergaart hij rijkdom en denkt: nu ben ik sterk en onafhankelijk, maar de dwaas weet niet dat hoe meer rijkdom hij vergaart, des te dieper hij wegzinkt in zelfvernietigende onmacht. Want hij is gewoon geraakt om alleen zichzelf te vertrouwen en zichzelf als een individu van het geheel af te scheiden, hij heeft zijn ziel aangeleerd niet te geloven in menselijke hulp, de mensen en de mensheid, hij siddert enkel bij de gedachte dat hij zijn geld en zijn verworven rechten kan kwijtraken.’”

(DOSTOJEVSKI, Fiodor M., De broers Karamazov, G.A. van Oorschot, Amsterdam, 2005, 369)


Denk daar maar eens een weekje over na...

Week 3 november 2008

“[D]e industrie is niet alleen de toepassing van de wetenschap, toepassing waarvan die laatste – op zichzelf – totaal onafhankelijk zou moeten zijn. Zij wordt er de bestaansreden en de rechtvaardiging van, zodanig dat hier nogmaals de normale betrekkingen omgekeerd blijken te worden. Datgene waarop de moderne wereld al haar krachten heeft toegepast, zelfs wanneer ze heeft beweerd aan wetenschap op haar manier te doen, is in werkelijkheid niets anders dan de ontwikkeling van de industrie en het ‘machinisme’. En door zo de materie te willen beheersen en haar naar hun gebruik te buigen zijn de mensen er alleen in geslaagd zich er de slaven van te maken. Zoals we in het begin zeiden: niet alleen hebben ze hun verstandelijke (als het nog toegelaten is zich van dat woord te bedienen in een dergelijk geval) ambities beperkt tot het uitvinden en bouwen van machines, maar ze zijn uiteindelijk zélf machines geworden. Inderdaad, de ‘specialisatie’ – zo geroemd door bepaalde sociologen onder de naam ‘arbeidsverdeling’ – heeft zich niet alleen opgedrongen aan geleerden, maar ook aan technici en zelfs aan arbeiders, en voor die laatsten is elke verstandelijke arbeid op die manier onmogelijk gemaakt. Heel anders dan de ambachtslui van vroeger, zijn zij niets anders dan de bedieners van machines. Zij vormen als het ware één geheel ermee. Zij moeten onophoudelijk – op een volledig mechanische manier – bepaalde gedetermineerde bewegingen herhalen om het minste tijdverlies te vermijden. Altijd dezelfde en altijd volbracht op dezelfde manier. Zo willen het tenminste de Amerikaanse methodes die aanzien worden als de hoogste graad van ‘vooruitgang’. Inderdaad, het gaat er alleen om zoveel mogelijk te produceren. Men bekommert zich weinig om de kwaliteit, het is enkel de kwantiteit die belangrijk is. We komen eens te meer terug op dezelfde vaststelling die we al gemaakt hebben in andere domeinen: de moderne beschaving is waarlijk wat men een kwantitatieve beschaving kan noemen, wat niets anders is dan een andere manier om te zeggen dat zij een materiële beschaving is”.

René Guénon, La crise du monde moderne, p. 153

Denk daar maar eens een weekje over na...

Week 18 augustus 2008

Bron: Euro-Synergies

“Eerst zult ge de sirenen ontmoeten, die eenieder betoveren, die geraakt in hun buurt. Voor de man, die komt in hun nabijheid, is de thuiskomst verkeken, als hij niet op zijn hoede is, maar naar hun stem luistert. Hij zal noch zijn vrouw noch zijn kinderen terugzien, die zich al verheugden op zijn komst. Met de betovering van hun lied, dat zij zingen waar zij zitten op een hooggelegen weide, die met het verblekend gebeente van hun slachtoffers bezaaid is, brengen zij de onvoorzichtige in hun ban. Zeil dus snel voorbij die gevaarlijke plaats, en opdat niemand uwer mannen hun vervoerend gezang zal kunnen horen, moet ge hun oren met bijenwas verzegelen, na die eerst gesmolten te hebben. Doch mocht ge zelf hun toverlied willen horen, laat u dan aan handen en voeten vastbinden aan de grote mast. Vrij kunt ge dan genieten van de dubbelzang der Sirenen. Maar zeg het uw mannen tevoren, dat ze nòg vaster nu binden naar mate gij dringender smeekt om ontbonden te worden.” (Circe aan Odysseus) (1)

§ 18. Antieke Trots – […] Een Griek van edele afkomst trof tussen zijn hoogte en die uiteindelijke laagte een dergelijke afstand aan, zulke ontzaglijke tussenstadia, dat hij de slaaf nauwelijks nog duidelijk kon zien: zelfs Plato heeft hem niet goed meer gezien. Met ons is het anders: gewend als wij zijn aan de leer van de gelijkheid der mensen, zij het dan ook niet aan de gelijkheid zelf. […] (Friedrich Nietzsche, De Vrolijke Wetenschap)

‘Vrijheid’ en ‘Gelijkheid’. Twee toverwoorden, twee slagzinnen, waarmee de revolutionairen van 1789 de Derde Stand mee zou bevrijden uit haar ketens. Ofschoon deze idealen de kroniek van een aangekondigde farce waren (1), worden zij tot vandaag gebruikt en vooral misbruikt door vele politieke stromingen. Te pas en te onpas worden zij gebruikt om het volk mee te paaien, maar eigenlijk weet niemand wat ermee bedoeld wordt.

Wij zijn uiteraard allen kinderen van de Verlichting, of we het nu willen of niet. Onze denkpatronen, onze rationalistische en nuchtere kijk op de maatschappij wordt voor een groot deel bepaald door de denkbeelden van bepaalde filosofen uit de 17de en 18de eeuw. Zij brachten begrippen als ‘vrijheid’ en ‘gelijkheid’ onder de aandacht en gaven er een specifieke wending aan. Wat betekenen ze eigenlijk in de moderne zin van het woord, en wat waren zij van betekenis voordat deze ‘modernen’ op de proppen kwamen met hun toverwoorden? Met andere woorden: wat was de betekenis van vrijheid en gelijkheid volgens traditionalisten?