Geschiedbeschouwing

"... nationalisten hebben een vitale rol te spelen in de constructie van naties (...) als politieke archeologen die het gemeenschappelijke verleden herontdekken en herinterpreteren om een regeneratie van de gemeenschap tot stand te brengen. Hun taak is inderdaad selectief - zij vergeten zowel zij herinneren - maar om te slagen in hun taak moeten zij aan bepaalde criteria voldoen. Hun interpretaties moeten niet alleen in overeenstemming zijn met de ideologische vereisten van het nationalisme, maar ook meer de wetenschappelijke bewijzen, de (h)erkenning van het volk (popular
resonance) en de wetmatigheden van een specifieke etnische geschiedenis."

Bron: Anthony Douglas Smith, Ethnicity, Oxford University Press, USA, 1996

Anthony D. Smith: Een belangrijke theoreticus van het nationalisme die aangetoond heeft dat bij natievorming gesteund wordt op een etnische gemeenschap. Het Vlaamse volk vindt zijn oorsprong bij de Salische Franken, een Germaans volk dat zich in onze gewesten vestigde rond het einde van de 3de Eeuw v. Christus. Ook de Saksen en de Friezen maken deel uit van onze etnische samenstelling. Dat is onze etnische kern. Terwijl de etnische oorsprong van de Vlamingen Frankisch-Germaans is, zijn de Walen overwegend van Keltisch-Romaanse oorsprong.

(Met dank aan Ethisch Strijder)

Denk daar maar eens een weekje over na...

Week 15 juni 2009







Wie de laatste uitzending gemist heeft, kan hem hier neerladen.


Elke woensdag van 20u-21u een nieuwe uitzending van Academisch Perspectief, het nieuw studentenprogramma op Radio Rapaille.

Academisch Perspectief is het gloednieuwe live praatprogramma op Radio Rapaille, voor en door studenten, met nu en dan een wel geleerde gast. Elke week bieden we een alternatieve kijk op de actualiteit. Onze opinies zijn gevormd vanuit een academisch verantwoord perspectief en we hopen zo onze luisteraars te sensibiliseren en op te roepen tot het bijdragen aan een nieuw maatschappelijk consensus.

Daarnaast regelmatig nieuws en verslagen vanuit de studentenwereld. Dit alles natuurlijk afgewisseld met (onder meer) die typische studentikoze muziek!

Burschen Heraus!

Meer info: www.radiorapaille.com

Iedereen met een beetje kennis van politiek of geschiedenis heeft wel eens gehoord van Machiavelli. Men verbindt hem onmiddellijk met de bekende leuze “het doel heiligt de middelen”. En daar stopt het dan ook meestal, men beschouwt hem dan ook niet voor niets vaak als een van de bronnen van het fascisme of andere totalitaire systemen. Niets is echter minder waar. In dit artikel breng ik de werkelijke standpunten van Machiavelli naar voren.

Machiavelli was een Middeleeuws politiek denker (15e eeuw) die ook bepaalde functies bekleed heeft in de republiek van Florence. Maar over zijn leven en carrière ga ik het niet hebben, wel over zijn boek ‘Discorsi’. Machiavelli schreef ook het bekendere (maar kleinere) boek “De Vorst” waarin hij uitlegt hoe een vorst zich moet gedragen in specifieke situaties.

Voor ons is dit echter vrij irrelevant en ik ga mij dan ook beperken tot het meer omvangrijke en inhoudelijk sterker ‘Discorsi’. Hierin brengt Machiavelli ideeën naar voor over staat en politiek. Hij beschrijft hierin de ideale staat, de schepping ervan, de hervorming ernaar, de organisatie ervan, enz. Maar ook hoe vorsten moeten reageren in bepaalde situaties, hoe samenzweringen organiseren en (Middeleeuwse) militaire strategieën komen aan bod. Ik zal me bij dit artikel beperken tot de relevante aspecten.

"Geweld is niet nodig om een beschaving te vernietigen. Elke beschaving sterft aan de onverschilligheid tegenover de unieke waarden waaruit ze ontstaan is."


Nicolás Gómez Dávila (Colombiaans filosoof)


Denk daar maar eens een weekje over na...

Week 5 januari 2009

Voor velen lijkt liberalisme de beste, zo niet de enige manier waarop politieke leiders en sociale groepen kunnen samenwerken, en waardoor sociale veranderingen en politieke hervormingen kunnen slagen. In elk geval is dit het geval in Oost-Europa, maar ik geloof dat dit ook tot een aanzienlijk niveau geldt voor andere landen welke wij omschrijven als het Westen. Liberalisme wordt niet alleen gezien als synoniem met vrijheid, maar ook als het lot van de moderne wereld, de fundamentele bindende kracht achter de beschaving, en de enige politieke taal waardoor we elkander kunnen begrijpen. Toen Oost-Europeanen zichzelf van de Sovjet hegemonie bevrijdden, was het eerste dat hen verteld werd, en velen vertelden dit tegen zichzelf, dat ze een liberaal patroon moesten gaan volgen. Wat dit ‘liberaal patroon’ inhield, moest nog duidelijk worden. Maar waar geen twijfel rond bestond, was dat een openlijke afwijzing van dit patroon, zelfs slechts mondeling, of het opzettelijk vervangen van het woord ‘liberaal’ door ‘niet-liberaal’, onaangename gevolgen zou teweeg kunnen brengen bij internationale instellingen en in de internationale publieke opinie.

Liberalisme is natuurlijk een los en nogal obscuur concept dat verschillende ideeën verzamelt, die niet altijd met elkaar te verenigen zijn in de verschillende historische contexten. Het gaat van radicaal vrije markt kapitalisme tot de welvaartstaat, over Ludwig von Mises, naar John Rawls, richting Reagonomics en verder door via de Europese Unie. Wisselen tussen een enge en een brede definitie van liberalisme, en terug, is, zeker in de polemiek, een algemene praktijk geworden bij politici, politieke commentatoren en het gros van de mensen. Daarom is een coherente en exhaustieve definitie van ‘liberalisme’ zeer moeilijk. Dit is echter geen excuus voor de zoektocht naar zo’n definitie op te geven. Coherente en exhaustieve definities van socialisme of conservatisme zijn niet minder moeilijk, maar dit heeft critici nooit weerhouden bezwaren tegen deze twee te opperen.

Laat me dus mijn eigen formulering geven. Een liberaal is iemand die een afgeslankte kijk op de mens, gemeenschap, moraliteit, religie, geschiedenis en filosofie heeft, vanuit de overtuiging dat dit de veiligste wijze is voor menselijke coöperatie tot stand te brengen. Hij ontkent niet dat rijkere principes en normen mogelijk zijn, maar hij gelooft dat deze principes enkel valide zijn binnen bepaalde groepen en gemeenschappen. Daarom weigert hij aan deze principes en normen enige universele waarde te hangen en protesteert wanneer iemand zijn overtuiging, hoe juist deze ook mag zijn, probeert op te leggen aan de volledige sociale entiteit. Liberalen hebben wellicht afwijkende meningen over economische vrijheden en de rol van de overheid, maar ze staan verenigd in hun overtuiging dat een afgeslankte kijk op vlak van antropologische, morele en metafysische assumpties de eerste voorwaarde is voor vrijheid en vrede. Wie deze assumpties wil verrijken brengt ideologisch conflict teweeg en ondermijnt daardoor de basis voor vredelievende samenwerking, wat de deur opent naar discriminatie.