Op 11 november was de geopolitieke denker Alexander Doegin te gast in Antwerpen ter ere van het colloquium “Welk Europa morgen?” van de nieuw-rechtse Delta-Stichting, uitgeefster van het tijdschrift TeKoS (Teksten, Kommentaren en Studies). Een goede gelegenheid om het complexe denken van de Rus eens onder de loep te nemen.
Het is reeds 200 jaar geleden dat graaf Alexis de Tocqueville het levenslicht zag. Hij werd op 29 juli 1805 te Derneuil geboren. Reeds in het jaar 1831 werd hij als rechter te Versailles naar de Verenigde Staten gestuurd om daar de strafrechten te bestuderen. Hij vatte zijn taak echtere ruimer op en maakte een diepgaande studie van alle staatkundige inrichtingen in de Verenigde Staten. Het resultaat hiervan was een werk in vier delen, ‘La démocratie en Amérique’. Het verscheen in de jaren 1835-1840. Door dit werk verwierf Tocqueville zich grote bekendheid. De ideeën van deze Franse aristocraat uit de 19de eeuw leven nog steeds verder en zijn nog steeds toepasbaar op de hedendaagse samenleving.
Door vele wetenschappers wordt Haushofer het geopolitieke brein achter Hitler’s Lebensraumtheorie genoemd. Anderen houden het erbij dat zijn bijdrage eerder marginaal tot nihil was. Waar allen het over eens zijn is dat Karl Haushofer van geopolitiek een echte wetenschap heeft gemaakt. De interesse die hij in Duitsland voor het begrip ‘geopolitiek’ ontlokte, was overweldigend. Na de Tweede Wereldoorlog en het belang dat het begrip gespeeld heeft tijdens die periode is er een taboe gaan rusten op het begrip. Sinds de jaren zeventig werd de draad echter opgepikt en vandaag kan weer voluit over geopolitiek gesproken worden. Zo wordt bijvoorbeeld aan de Universiteit Antwerpen het vak ‘geopolitiek’ gedoceerd.
Het studentenleven en zijn beschrijving zijn al eeuwen oud.Het ontstaan ervan situeert zich bij de grondvesting van de eerste universiteiten binnen de Europese cultuur – en levensruimte. Dit speelt zich af tijdens de Middeleeuwen, de tijd van de Vaganten en bursae. De moderne variant van het eeuwenoude studentenleven, die hier zal beschreven worden, is geen “ander” studentenleven dan dat van de Middeleeuwen. In tradities, gewoonten en studentikoze gebruiken is de moderne student verbonden met zijn Commilitones uit vroegere tijden. In het moderne studentenleven gaat het om een voortzetten van de oude gebruiken in een andere tijd en context, een actualisering van het verleden. Toch zijn we in geest één. In deze tekst zullen we een schets maken van de geestelijke beleving van het Nationale studentenleven.
Wanneer men zich verdiept in een geschiedenis van de solidaristische theorievorming in Vlaanderen kan men naast de onvermijdelijke Joris Van Severen en diens Verdinaso niet rond de figuur van Edgard Delvo. Vooral de uitzonderlijke weg die Delvo bewandelde - van marxist tot solidarist – wekt verbazing daar deze maatschappijvisie vooral ingang vond in katholieke middens na het verschijnen van de pauselijke encyclieken Rerum Novarum van paus Leo XIII en Quadragesimo Anno van Paus Pius XI.
Om te kunnen begrijpen waarover de zaak Laplasse gaat, is het een noodzaak om eerst de feiten te geven die aan het hele proces vooraf gaan. Het geheel aan gebeurtenissen is te situeren op het einde van de Tweede Wereldoorlog en de plaats is Oostduinkerke. Het is niet mijn bedoeling om hier een pleidooi te houden voor wie er nu al dan net correct was tijdens die oorlog, dat doen anderen wel in mijn plaats, maar ik wil wel deze zaak als voorbeeld nemen van een systeem dat na een politieke oorlog de Vlamingen benadeelt, veroordeelt en uiteindelijk vermoordt.Ik zal hier een kort overzicht geven van wat er gebeurd is.
